Henry Kimball Hadley

Henry Kimball Hadley
Ilustracja
Henry Kimball Hadley (1909)
Data i miejsce urodzenia

20 grudnia 1871
Somerville

Pochodzenie

amerykańskie

Data i miejsce śmierci

6 września 1937
Nowy Jork

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, dyrygent

podpis
Multimedia w Wikimedia Commons

Henry Kimball Hadley (ur. 20 grudnia 1871 w Somerville w stanie Massachusetts, zm. 6 września 1937 w Nowym Jorku[1][2][3]) – amerykański kompozytor i dyrygent.

Życiorys

Naukę gry na skrzypcach i fortepianie oraz dyrygentury pobierał początkowo od ojca[1][2][3]. Następnie studiował w New England Conservatory of Music w Bostonie u Stephena Emery’ego (harmonia) oraz George’a Whitefielda Chadwicka (kontrapunkt i kompozycja)[1][2][3]. W latach 1894–1895 przebywał w Wiedniu, gdzie był uczniem Eusebiusa Mandyczewskiego[1][2][3]. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych uczył muzyki w St. Paul’s Episcopal School w Nowym Jorku[1][2][3]. Za swoją II Symfonię otrzymał w 1901 roku Paderewski Prize[1][2]. Od 1904 do 1909 roku ponownie przebywał w Europie, gdzie działał jako dyrygent[1], a także pobierał lekcje kompozycji u Ludwiga Thuillego w Monachium[2]. W 1907 roku zaprezentował w Berlinie swoją III Symfonię oraz poemat symfoniczny Salomé, którego wykonaniem dyrygował także w 1908 roku w Warszawie[1]. Od 1907 do 1909 roku był dyrygentem Stadttheater w Moguncji[2][3]. Od 1924 roku był członkiem American Academy of Arts and Letters[2].

Dyrygował Seattle Symphony Orchestra (1909–1911) i San Francisco Symphony Orchestra (1911–1915)[1][2][3]. Od 1920 do 1927 roku był asystentem dyrygenta New York Philharmonic[1][2][3]. Gościnnie dyrygował w Buenos Aires (1927) i Tokio (1930)[1]. Od 1929 do 1932 roku kierował własną orkiestrą symfoniczną na Manhattanie[1][3]. W 1933 roku założył National Association for American Composers and Conductors[1][2]. Po śmierci Hadleya stowarzyszenie to ufundowało bibliotekę jego imienia[1][2].

Był propagatorem muzyki amerykańskiej[1][2]. W 1934 roku z jego inicjatywy zorganizowano Berkshire Music Festival w Stockbridge, którym dyrygował przez dwa pierwsze sezony[2][3]. Jego twórczość stylistycznie reprezentuje schyłkowy romantyzm[1][2].

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

Utwory orkiestrowe

  • 5 symfonii (I d-moll „Youth and Life” 1896–1897, II f-moll „The Four Seasons” 1901, III b-moll 1906, IV d-moll „North, East, South, West” 1911, V „Connecticut Tercentenary” 1935)
  • Hector and Andromache (1894)
  • Ballet Suite (1897)
  • Festival March (1897)
  • Bohemia (1902)
  • Oriental Suite (1903)
  • Symphonic Fantasia (1904)
  • Salomé (1906)
  • Konzertstück na wiolonczelę i orkiestrę (1907)
  • The Culprit Fay (1909)
  • Lucifer (1913)
  • suita z The Atonement of Pan (1916)
  • Silhouttes (1919)
  • Othello (1919)
  • The Ocean (1920)
  • Herod (1920)
  • Prophecy and Fulfilment (1922)
  • Semper Virens (1923)
  • Suite Ancienne (1926)
  • Streets of Pekin (1930)
  • San Francisco Suite (1931)
  • Youth Triumphant (1931)
  • Aurora Borealis (1931)
  • Alma Mater (1932)
  • Scherzo diabolique (1934)
  • Concertino na fortepian i orkiestrę (1937)

Utwory kameralne

  • Sonata skrzypcowa (1895)
  • Kwintet fortepianowy (1919)
  • 2 kwartety smyczkowe (I ok. 1896, II 1934)
  • 2 tria fortepianowe (I ok. 1896, II 1933)

Utwory chóralne

  • In Music’s Praise (1899)
  • The Princess of Ys (1903)
  • A Legend of Granada (1904)
  • The Fate of Princess Kiyo (1907)
  • The Nightingale and the Rose (1911)
  • The Golden Prince (1914)
  • The Fairy Thorn (1917)
  • The Admiral of the Seas (1928)
  • Mirtil in Arcadia (1928)
  • Belshazzar (1932)

Opery

  • Safie (wyst. Monachium 1909)
  • Azora, the Daughter of Montezuma (1914, wyst. Chicago 1917)
  • Bianca (1917, wyst. Nowy Jork 1918)
  • The Garden of Allah (1918, wyst. Nowy Jork 1918)
  • Cleopatra’s Night (wyst. Nowy Jork 1920)
  • A Night in Old Paris (1924)

Operetki

  • Happy Jack (1897)
  • Nancy Brown (1903)
  • The Fire Prince (1917)

Muzyka do sztuk teatralnych

  • The Atonement of Pan (1912)
  • The Legend of Hani (1924)

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 4. Część biograficzna hij. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1993, s. 7. ISBN 83-224-0453-0.
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1409–1410. ISBN 978-0-02-865528-4.
  3. ↑ a b c d e f g h i j The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 344. ISBN 0-674-37299-9.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya