Horst Baron

Horst Baron
Ilustracja
Horst Baron na Eroticline Award (2006)
Prawdziwe imię i nazwisko

Horst Helmut Stramka[1]

Data i miejsce urodzenia

14 marca 1962[2]
Niemcy[3]

Używane pseudonimy

Horst, Horst Barron, Horst Bosch, Horst Bosh, Horst Byron, Horst P. Horst, Horst S., Horst Stramka, Tex Ferguson

Lata aktywności

1996–2014[4]

Narodowość

niemiecka[3]

Liczba filmów

386 (za IAFD)[4]

Nagrody

EroticLine Award, Venus Award

Wzrost

190 cm[5]

Kolor włosów

ciemny blond[6]

Kolor oczu

niebieskoszary[6]

Horst Baron (ur. 14 marca 1962[7][5]) – niemiecki aktor filmów pornograficznych.

W jego dorobku widnieje ponad 370 filmów. Występował także jako Horst Stramka, Horst Stramm, Horst S. i Horst[2].

Kariera

Początki kariery w branży porno

Pochodzi z Düsseldorfu. Wszedł do branży filmów dla dorosłych w 1994, szybko zdobywając reputację „dżentelmena z przemysłu porno”[8]. Pracował dla takich niemieckich wytwórni jak DBM Video, Touch Video, Magma Film, XY Video, Multi-Media-Verlag (MMV), MTC, Sedesex Films czy Videorama. Początkowo brał udział w scenach wraz ze swoją ówczesną żoną Dianą Briant, m.in. w amatorskiej serii Puaka To mniej więcej są państwa sąsiedzi – odc. 21 (Sind das etwa Ihre Nachbarn: Teil 21, 1997)[9].

Wystąpił w parodii serialu Słoneczny patrol – Babewatch 5 (1999), Kto jest szefem? (Ich bin der Boss, 2002) jako zubożały hrabia Beckstein, Szkoła uwodzenia (Eiskalte Engel, 2002) w roli Pana Sandemanna, Divino Dante (2003) z Melissą Lauren, Der goldene Käfig (2009) w scenie masturbacji i Fetish – Der Meister (2002) jako mistrz fetyszu[10]. Harry S. Morgan zatrudnił go do Teeny Exzesse 68: Kesse Bienen (2002) z Sybel.

Kariera w Europie

Znalazł się na arenie międzynarodowej, gdy w 2001 wystąpił w pierwszej amerykańskiej dystrybucji Wicked Pictures, francuskiej produkcji Vidéo Marc Dorcel Désir Fatal (2001)[11].

Był księdzem w filmach Goldlight – Klasztor zatracenia (Kloster der Sunde, 2003) i Gospodyni wikariusza (Haushalterin des Pfarrers, 2005). Grał we włoskich realizacjach Mario Salieri Entertainment Group takich jak Leggenda del pirata nero (2001)/Divina (2001) z Sophie Evans, Żona nauczyciela (La femme du prof, 2002) jako surowy profesor Ronaldo[12] i Dossier Prostituzione (2003) z Katsuni.

W kostiumowym filmie Faust (2002), uhonorowanym hiszpańską nagrodą Ninfa na Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona w kategorii „Najlepszy hiszpańskojęzyczny film”[13], w reżyserii Mario Salieriego, wystąpił w roli niemieckiego żołnierza podczas II wojny światowej[14] w scenie triolizmu (w tym blowjob) z Katsuni i Steve’em Holmesem. W parodii porno powieści Pinokio Carla Collodiego – Penocchio (2002) został obsadzony przez Salieriego w roli żebraka.

W produkcji gonzo Evil Angel Euro Domination 9 (2006) w reż. Christopha Clarka wziął udział w scenie seksu grupowego. Grał Franka w komediodramacie A jeśli przypadkiem pewnego ranka... (Per Caso una Mattina (2006). Był obsadzany we francuskich filmach Vidéo Marc Dorcel, w tym Les Jambes en l’Air (2001) z Cristiną Bellą i Russian Institute: Lesson 11: Pony Club (2008) z Tarrą White. Wystąpił też w realizacjach Private Media Group, m.in.: Private Tropical 18: Puertorican Affairs (2005) z Angel Dark czy Private Gold 89: X-Girls (2007)[15] z Nikky Blond.

Film Vidéo Marc Dorcel Melanie (La Jouisseuse, 2002), w którym zagrał szefa głównej bohaterki, został uhonorowany Venus Award 2003 za najlepszy film francuski[16]. Z kolei w produkcji Magmafilm Ósmy grzech (Die 8. Sünde, 2002), która zdobyła Venus Award 2003 w kategorii najlepszy film niemiecki[16], pojawił się jako anioł Ilas[17]. Film Private Gold 67: Millionaire 1 (2003), gdzie wystąpił jako Hans von Reiben, w 2004 otrzymał nagrodę Ninfa na Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona w kategorii „Najlepsze DVD”[18] oraz Venus Award w dwóch kategoriach: „Najlepszy film europejski” i „Najlepsza produkcja DVD - Niemcy”[19].

W 2005 dwa filmy z jego udziałem zdobyły EroticLine Award: Hard Movie Project/Der Boss (2005) w kategorii „Najlepszy film niemiecki” i Robinson Crusoe na wyspie grzechu (Private Gold 72: Robinson Crusoe on Sin Island, 2005) w roli kapitana Bonneta w kategorii „Najlepszy film międzynarodowy”, a także AVN Award 2006 w kategorii „Najlepszego film zagraniczny”[20].

19 października 2006 w Berlinie został uhonorowany EroticLine Award w kategorii „Najlepszy aktor”[21][22]. W 2006 pastisz filmu Gwiezdne wojny: część IV – Nowa nadzieja – Private Gold 81: Porn Wars 1 (2006), gdzie zagrał postać Klanza, był nominowany do XRCO Award w kategorii „Najlepsza komedia lub parodia”.

W 2008 film Private Media Group Kasyno grzechu (Casino, No Limit, 2008) z jego udziałem został nagrodzony EroticLine Award w dwóch kategoriach: „Najlepszy film europejski” i „Najlepszy film wysokobudżetowy”[23] oraz otrzymał nagrodę Ninfa jako „Najlepszy film”[24], a w 2009 był nominowany do XBIZ Award w kategorii „Najlepszy film roku”[25].

W wysokobudżetowym dreszczowcu Dziennikarka (The Journalist, 2012), osadzonym w świecie międzynarodowego dziennikarstwa, zagrał postać wpływowego polityka, podejrzanego o utrzymywanie związków ze swingersami i kobietami o złej reputacji, a który jest mężem młodej francuskiej dziennikarki[26]. Film był nominowany do AVN Award w kategorii „Najlepszy zagraniczny film roku”, „Najlepsze sceny seksu w zagranicznej produkcji” i „Najlepszy reżyser zagranicznej produkcji” (Pascal Lucas)[27] oraz XBiz Award w kategorii „Europejska premiera fabularna roku”[28].

W 2022 znalazł się na piątym miejscu listy 21. najlepszych niemieckich gwiazd porno portalu EuroSexScene.com[29].

Obecność w kulturze masowej

Uczestniczył w audycji radiowej Radio Brennt Popstars fragen Poppstars[30][31].

W 2003 został obsadzony w roli przestępcy Mike’a w jednym z odcinków jedenastego sezonu serialu kryminalnego RTL Kobra – oddział specjalny (Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei)[32] pt.: Fałszywe sygnały (Falsche Signale)[33] z Erdoğanem Atalayem i Christianem Oliverem[34][35].

Był dublerem w dramacie psychologicznym Larsa von Triera Antychryst (Antichrist, 2009)[36][37], gdzie wraz z Mandy Starship zastępował Willema Dafoe i Charlotte Gainsbourg w odważniejszych scenach erotycznych[38][39]. Światowa premiera filmu miała miejsce 18 maja 2009 podczas 62. MFF w Cannes[40].

W szwajcarskiej komedii Monsieur Brucco: Ein Albaner und die zwei Koffer (2016) grał rolę dyrektora HR zarządzającego usługami Human Resources i był odpowiedzialny za: proces rekrutacji, rozwój organizacji, szkolenia, rozwój pracowników, wysoką wydajność, sprawozdania, administrację i rozwój działu kadr[41]. Trafił do obsady przygodowego dramatu biograficznego Petera Greenawaya Pieszo do Paryża (Walking to Paris, 2019) z Carlą Juri.

W latach 2019–2020 studiował metody aktorskie, techniki Sanforda Meisnera i aktorstwa filmowego w ZES Centrum Rozwoju Aktorstwa (Zentrum für Entwicklung im Schauspiel) w Embrachu[42].

Życie prywatne

Po tym, jak jego żona Diana wycofała się z branży porno w 2004, również rozwiodła się z nim. Wyprowadziła się od niego z córką, pozostawiając mu na wychowanie syna[9]. Zamieszkał w Zurychu[43][1] w Szwajcarii[44][45].

Nagrody i nominacje

Rok Nagroda Kategoria Film Rola Rezultat
2001 Venus Award Najlepszy niemiecki aktor[46] – – Nominacja
2002 Festival International de l’Erotisme de Bruxelles Najlepszy aktor międzynarodowy (Niemcy)[42] – – Wygrana
Venus Award Najlepszy aktor (Niemcy)[47] – – Wygrana
2004 European-X-Award Najlepszy aktor (Niemcy)[48] – – Nominacja
Ninfa Najlepszy aktor drugoplanowy[49] Orgías Escolares (2004) dyrektor szkoły Nominacja
2005 Najlepszy aktor[50] Salieri Airlines (2005) pilot samolotu Nominacja
2006 EroticLine Award Najlepszy aktor[22] – – Wygrana
2009 Hot d’Or Najlepszy aktor europejski[51] Rozliczanie rachunków (Règlements de Comptes, 2008) potentat syndykatu przestępczego Nominacja

Przypisy

  1. ↑ a b Horst Helmut Stramka. monetas.ch. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (ang.).
  2. ↑ a b Horst Baron – Životopis / Info. FDb.cz. [dostęp 2017-07-07]. (cz.).
  3. ↑ a b Horst Baron w bazie IMDb (ang.)
  4. ↑ a b Horst Baron w serwisie IAFD
  5. ↑ a b Profil: Horst Baron, schauspieler. Castforward / e-Talenta. [dostęp 2020-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-03)]. (niem.).
  6. ↑ a b Horst Baron w serwisie Adult Film Database
  7. ↑ What happened on March 14 in 1962 year. HistoryInDates.com. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (ang.).
  8. ↑ Silke Wichert (2004-04-25): Das gehört zum Berufsrisiko. „Die Welt”. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (niem.).
  9. ↑ a b Diana Briant aka Diana Stramka aka Diana Kaiser (GER). The Porn Coven. [dostęp 2023-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (ang.).
  10. ↑ Kyra Shade (GER). The Porn Coven. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (ang.).
  11. ↑ 21 Best German Porn Stars. EuroSexScene.com, 2022-01-21. [dostęp 2022-05-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-24)]. (ang.).
  12. ↑ Dorcel Vision: La femme du prof. Xillimité. [dostęp 2021-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-04)]. (fr.).
  13. ↑ Ficeb 2002 Awards. ficeb.com. [dostęp 2017-05-13]. (ang.).
  14. ↑ Faust. German-Adult-News.com. [dostęp 2002-10-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-03)]. (niem.).
  15. ↑ Private Now Accepts 'X-Girls’ Preorders. xbiz.com, 2007-04-06. [dostęp 2022-03-05]. (ang.).
  16. ↑ a b Tim Connelly: Private and Americans Win Big at Venus Fair. avn.com, 22 października 2003. [dostęp 2015-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-06)]. (ang.).
  17. ↑ Die 8. Sünde. WikiVisually. [dostęp 2017-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-03)]. (ang.).
  18. ↑ 13th International erotic film festiva of Barcelona. FICEB. [dostęp 2023-08-11]. (hiszp.).
  19. ↑ Venus 2004 Award Gewinner. venus-berlin.com. [dostęp 2023-08-11]. (niem.).
  20. ↑ 2006 AVN Award Winners!!!. AVN. [dostęp 2023-08-11]. (ang.).
  21. ↑ EroticLine-Awards 2006–Die Gewinner. German Adult News. [dostęp 2007-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-05)]. (ang.).
  22. ↑ a b EroticLine und GAY eLine-Awards 2006. German-Adult-News. [dostęp 2016-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-03)]. (niem.).
  23. ↑ David Sullivan: Exclusive: Complete 2008 eLINE Award Winners from Venus Berlin. AVN, 2008-10-22. [dostęp 2023-08-11]. (ang.).
  24. ↑ Nelson X: 16th Annual NINFA Awards Names Winners. AVN, 2008-06-26. [dostęp 2017-07-07]. (ang.).
  25. ↑ Tod Hunter: XBIZ Awards 2009 Official Nominees Announced. xbiz.com, 2008-12-03. [dostęp 2017-07-07]. (ang.).
  26. ↑ Nelson Ayala: Wicked Releases Marc Dorcel's 'The Journalist'. xbiz.com, 2012-07-13. [dostęp 2022-03-05]. (ang.).
  27. ↑ AVN - 2013 AVN Awards Show - 2013 Nominees. AVN. [dostęp 2022-03-05]. (ang.).
  28. ↑ XBIZ Awards 2013 Presented by Fleshlight – Nominees. xbiz.com. [dostęp 2022-03-05]. (ang.).
  29. ↑ 21 Best German Porn Stars. EuroSexScene.com, 2022-01-21. [dostęp 2023-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-02-16)]. (ang.).
  30. ↑ Horst Baron. Mascotte Film AG. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (niem.).
  31. ↑ Horst Baron. De Academic. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (niem.).
  32. ↑ Horst Baron. Listal. [dostęp 2017-07-07]. (ang.).
  33. ↑ Falsche Signale w bazie IMDb (ang.)
  34. ↑ Alarm für Cobra 11. tv.de. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (niem.).
  35. ↑ Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei - Falsche Signale. teXXas. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (niem.).
  36. ↑ Chris Tookey (2009-07-24): Antichrist: The man who made this horrible, misogynistic film needs to see a shrink. „Daily Mail”. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (ang.).
  37. ↑ Horst Stramka. Det Danske Filminstitut. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (ang.).
  38. ↑ Los 10 mandamientos de Anticristo. Fotogramas. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (hiszp.).
  39. ↑ Sex On Screen. Independent.ie. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (ang.).
  40. ↑ Dark Side Of Female Nature. BDSM Digest. [dostęp 2020-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-11)]. (ang.).
  41. ↑ Stramka Horst w bazie IMDb (ang.)
  42. ↑ a b Horst Stramka Schauspieler Vita. Horst-Stramka.com. [dostęp 2021-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-15)]. (ang.).
  43. ↑ Horst Stramka. LinkedIn. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (ang.).
  44. ↑ Online references. Cyclopaedia.net. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (ang.).
  45. ↑ Horst Baron. Sinematurk.com. [dostęp 2015-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-29)]. (tur.).
  46. ↑ 5. Venus 2001 in Berlin – Messeausblick und Venus-Awards. German-Adult-News.com, 2001-08-30. [dostęp 2022-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-24)]. (niem.).
  47. ↑ 6.Venus-Awards. venus-berlin.com. [dostęp 2016-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-27)]. (niem.).
  48. ↑ Die European-X-Awards 2004. german-adult-news.com. [dostęp 2016-11-27]. (niem.).
  49. ↑ FICEB Award 2004. ficeb.com. [dostęp 2016-11-27]. (hiszp.).
  50. ↑ Barcelona International Erotic Film Festival. ficeb.com. [dostęp 2016-12-02]. (ang.).
  51. ↑ Dan Miller: Hot Video Announces Hot d’Or Awards Nominees, Venue Ceremony set for Oct. 20 in Paris. AVN.com, 2009-08-11. [dostęp 2025-04-06]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya