IXI


IXI (znany również pod nazwą ixi 65) – polski detergentowy proszek do prania produkcji poznańskich zakładów Pollena Lechia, wprowadzony do produkcji w roku 1965. Odznaczał się przyjemnym zapachem i niebieskim kolorem[1].
Historia
Osobą, która wprowadziła proszek IXI do produkcji, był Mieczysław Wilczek, chemik i prawnik. W jednym z wywiadów przyznał, że proszek został wynaleziony z braku środków piorących, które poradziłyby sobie z coraz modniejszymi tkaninami z tworzyw sztucznych, zwłaszcza typu non iron[1]. Oficjalnie był produktem polskiej myśli naukowo-technicznej i w całości opracowany przez polskich chemików. Pod koniec lat 90. XX wieku generał Sławomir Petelicki ujawnił w wywiadzie dla Gazety Wyborczej, że technologia produkcji proszku została wykradziona Stanom Zjednoczonym przez polskich agentów wywiadu[2], a konkretnie przez Henryka Jasika i Gromosława Czempińskiego[3]. Wersji tej zaprzeczył sam Mieczysław Wilczek, twierdząc, że technologię opracowano dzięki jego kontaktom, a za patent otrzymał milion złotych[4]. Wersji Petelickiego zaprzecza również to, że obaj wymienieni przez niego oficerowie rozpoczęli pracę w polskim wywiadzie po 1971 r[5].
W 1993 roku proszek IXI, wraz z kilkoma innymi produktami polskiej chemii gospodarczej (proszek E i płyn do prania Kokosal) zostały zakupione przez brytyjski koncern Cussons Group[6]. W roku 2013 markę IXI wraz z innymi przejęło za 225 milionów złotych niemieckie przedsiębiorstwo Henkel[7].
Właściwości proszku
Slogan wydrukowany na opakowaniu zapewniał, że „pierze delikatne tkaniny”. Proszek był niebieski, odznaczał się przyjemnym zapachem i pienił się silnie. Odznaczał się silnym działaniem i wywabiał również uciążliwe plamy. Te właściwości sprawiły, że w Polsce w latach 70. XX wieku i później był popularnym proszkiem do prania. Krytycy zarzucali, że pakowany był w rozpadające się, nietrwałe opakowania i niszczył skórę rąk[1].
Proszek IXI używany był przez młodzież w celach odurzających w środkowym okresie rozwoju zjawiska narkomanii w Polsce Ludowej (na przełomie lat 60. i 70.). Stał się zamiennikiem używanego w tym samym celu rozpuszczalnika TRI, który wycofano ze sklepów. Narkotyzowanie się polegało na wdychaniu oparów pochodzących z podgrzewania IXI (niekiedy na patelni, w zamkniętych pomieszczeniach)[8][9].
Przypisy
- ↑ a b c Ewa Jabłońska: IXI jedyny taki proszek. Superekspres, 2010-02-01. [dostęp 2021-02-02].
- ↑ Piotr Pytlakowski: Z archiwum IXI. Polityka, 1999-10-23. [dostęp 2021-02-02].
- ↑ Proszek ixi: Polski wywiad nie śpi 3/6. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2021-02-02].
- ↑ Dariusz Rembelski: Proszek do prania, francuskie telewizory i amerykański czołg. Takie technologie wykradali polscy szpiedzy Zachodowi. InnPoland, 2015-01-07. [dostęp 2021-02-02].
- ↑ Piotr Pytlakowski: Szkoła szpiegów. Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2014, s. 85-88. ISBN 978-83-7700-158-5. OCLC 900796871.
- ↑ Marki, które były polskie, a już nie są [online], Onet.pl [dostęp 2021-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-09].
- ↑ Anita Błaszczak: Proszek E, Ixi i Kokosal pójdą do Henkla. Rzeczpospolita, 2013-02-02. [dostęp 2021-02-02].
- ↑ Bartłomiej Międzybrodzki, Narkomania wśród polskiej młodzieży na przełomie lat 70. i 80. XX wieku, „Przegląd Pedagogiczny”, 2, Instytut Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, 2012, s. 68, 70, ISSN 1897-6557, Por. ANN, Instytut Psychiatrii i Neurologii, sygn. 1/81, k. 4.
- ↑ Zenon Kulka, Badania skutków stosowania wziewnych substancji psychoaktywnych przez młodzież na ośrodkowy układ nerwowy (I etap badań – 1993 rok), „Alkoholizm i Narkomania”, 2 (16), Instytut Psychiatrii i Neurologii, 1994, s. 169, ISSN 0867-4361.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.