Ignacy Mreła

Ignacy Mreła
major łączności major łączności
Data i miejsce urodzenia

13 stycznia 1895
Solec

Data i miejsce śmierci

4 maja 1976
Bydgoszcz

Przebieg służby
Lata służby

1914–1946

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

14 Dywizja Piechoty

Stanowiska

dowódca łączności

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (II RP)

Ignacy Mreła (ur. 13 stycznia 1895 w Solcu, zm. 4 maja 1976 w Bydgoszczy) – major łączności Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 13 stycznia 1895 w Solcu, w powiecie średzkim, w rodzinie Tomasza i Marianny z Jaworskich[1][2][3]. Uczył się w gimnazjum w Krotoszynie i Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie należał do Towarzystwa Tomasza Zana[2].

17 września 1914, w czasie I wojny światowej, został wcielony do armii niemieckiej i przydzielony do oddziału telefonistów fortecznych w poznańskiej Cytadeli. Od 1916 walczył na froncie zachodnim jako dowódca sekcji migaczy i telegrafistów. Wziął udział w bitwie pod Verdun (1916) i bitwie pod Reims (1918), w szeregach 13. kompanii telegraficznej. Od stycznia 1919 pełnił służbę w zapasowym oddziale telegrafistów w Królewcu[4][2].

4 sierpnia wstąpił jako ochotnik do II Batalionu Radiotelegrafistów Wielkopolskich i został przydzielony do 3. kompanii telegraficznej[5]. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Poznań, a jego oddziałem macierzystym był 2 Baon Zapasowy Telegraficzny[6]. W tym samym roku złożył maturę w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu[2]. Później został przeniesiony do 3 pułku łączności w Grudziądzu i 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 61. lokatą w korpusie oficerów łączności[7][8]. Obowiązki służbowe łączył ze studiami prawniczymi na Uniwersytecie Poznańskim, które przerwał w 1925[2]. W czerwcu 1924 został przeniesiony do 1 pułku łączności w Zegrzu[9][10], a w czerwcu 1926 do 9 samodzielnego batalionu łączności w Brześciu[11][12]. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 2. lokatą w korpusie oficerów łączności[13]. W marcu 1932 został przeniesiony z 9 batalionu telegraficznego do kompanii telegraficznej 16 Dywizji Piechoty w Grudziądzu na stanowisko dowódcy kompanii[14][15]. Na majora awansował ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 8. lokatą w korpusie oficerów łączności[16][17]. Później pełnił służbę w 14 Dywizji Piechoty w Poznaniu na stanowisku dowódcy łączności[18][19].

Jako dowódca łączności 14 DP walczył w kampanii wrześniowej[20]. Dostał się do niemieckiej niewoli[20]. W listopadzie 1945, po uwolnieniu z niewoli i przyjeździe do Włoch, służył w 5 Kresowym Batalionie Łączności[20].

Zmarł 4 maja 1976 w Bydgoszczy[2].

Ordery i odznaczenia

2 marca 1936 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”[26].

Przypisy

  1. Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2022-06-29].
  2. a b c d e f Bartłomiej P. Wróblewski: Korporacja Akademicka “Chrobria” w Poznaniu. Archiwum Korporacyjne – Archiwum i Muzeum Polskich Korporacji Akademickich, 2012-09-22. [dostęp 2022-06-29].
  3. Zajączkowski 2015 ↓, s. 552.
  4. Zajączkowski 2015 ↓, s. 17, 268, 270, 552.
  5. Zajączkowski 2015 ↓, s. 270, 552.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 364.
  7. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 259.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 963, 969.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 21 czerwca 1924, s. 336.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 875, 887.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926, s. 174.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 619, 624.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928, s. 56.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 240.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 775.
  16. Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 384.
  17. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 263.
  18. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 534.
  19. Leonard 1991 ↓, s. 228.
  20. a b c Mreła 1945 ↓, s. 228.
  21. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 270.
  22. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-06-29].
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 15.
  24. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-06-29].
  25. M.P. z 1938 r. Nr 259, poz. 612 (ISAP).
  26. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-06-29].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya