International Ultraviolet Explorer
| |
| Inne nazwy |
Explorer 57, SAS-D |
|---|---|
| Indeks COSPAR |
1978-012A[1] |
| Indeks NORAD |
S010637[2] |
| Państwo | |
| Zaangażowani | |
| Rakieta nośna | |
| Miejsce startu | |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Perygeum |
30 285 km[1] |
| Apogeum |
41 296 km[1] |
| Okres obiegu |
1436,3 min[2] |
| Nachylenie |
34,3°[1] |
| Czas trwania | |
| Początek misji |
26 stycznia 1978 17:36:00[3] UTC |
| Koniec misji |
30 września 1996 |
| Wymiary | |
| Kształt |
cylindryczny |
| Masa całkowita |
672 kg[1] |
International Ultraviolet Explorer (również: SAS-D, dosł. Międzynarodowy Badacz Ultrafioletu) – satelita do obserwacji astronomicznych w zakresie ultrafioletu, zbudowany i użytkowany od 1978 wspólnie przez NASA, ESA (wówczas ESRO) i brytyjską Science and Engineering Research Council[1][3].
Satelita został ostatecznie wyłączony 30 września 1996 o godzinie 18:42 GMT. Oczekiwany czas pracy wynosił 3 lata, a przepracował 18 lat i 9 miesięcy[1][4].
Dzięki satelicie wykonano wiele unikatowych obserwacji, m.in.[4]:
- jedyne obserwacje wybuchu supernowej 1987a w ultrafiolecie,
- pierwszą detekcję siarki w komecie (C/1983 H1 (IRAS-Araki-Alcock)),
- obserwacje zderzenia komety Shoemaker-Levy 9 z Jowiszem w ultrafiolecie,
- obserwacje komety Halleya w trakcie zbliżenia do Słońca.
Budowa i działanie
Za budowę satelity i teleskopu odpowiadało Centrum Lotów Kosmicznych imienia Roberta H. Goddarda. Detektory (kamery telewizyjne Vidicon) dostarczył SERC. ESRO dostarczyło panele ogniw słonecznych i centrum kontroli misji (VILSPA, koło Madrytu). Amerykanie dysponowali 2/3 czasu obserwacyjnego, a ESRO pozostałą częścią[1].
Satelita miał masę startową 672 kg[1]. Pracował na orbicie geosynchronicznej[4].
Głównym instrumentem obserwacyjnym był 45-centymetrowy teleskop w układzie Ritcheya-Chrétiena (światłosiła f/15) dostarczający światła do zespołu spektrograficznego, pracującego w zakresie 115–325 nm. Rozdzielczość spektralna wynosiła 0,01 (do magnitudo 12) lub 0,6 nm (do magnitudo 17). Kamery umożliwiały wielogodzinną, nawet 14-godzinną, integrację obrazu[1].
Satelita był wykorzystywany również do testów technologii łącznościowych i związanych z obserwacjami meteorologicznymi[2].
Często prowadził jednoczesne obserwacje z innymi obserwatoriami, jak Kosmiczny Teleskop Hubble’a, ROSAT, Teleskop kosmiczny Comptona czy sondami Voyager[4].
Od 26 stycznia 1978 do 30 września 1996 zebrał ponad 104 000 widm w ultrafiolecie, które wykorzystano w ponad 2500 prac naukowych[5][6].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k Gunter Krebs: Explorer: IUE. Gunter’s Space Page. [dostęp 2018-02-17]. (ang.).
- ↑ a b c Mark Wade: IUE. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2018-02-17]. (ang.).
- ↑ a b Jonathan McDowell: Master Launch Log. Jonathan’s Space Home Page. [dostęp 2018-02-17]. (ang.).
- ↑ a b c d IUE. NASA. [dostęp 2018-02-17]. (ang.).
- ↑ International Ultraviolet Explorer. Barbara A. Mikulski Archive For Space Telescopes. [dostęp 2018-02-17]. (ang.).
- ↑ International Ultraviolet Explorer, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-02-17] (ang.).
Bibliografia
- IUE. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2018-02-17]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- IUE na stronach ESA (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.