Jacek Cichocki

Jacek Cichocki
Ilustracja
Lech Kaczyński i Jacek Cichocki (2007)
Data i miejsce urodzenia

17 grudnia 1971
Warszawa

Szef Kancelarii Sejmu
Okres

od listopada 2023
do listopada 2025

Poprzednik

Agnieszka Kaczmarska

Następca

Marek Siwiec

Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Okres

od 25 lutego 2013
do 16 listopada 2015

Poprzednik

Tomasz Arabski

Następca

Beata Kempa

Minister-członek Rady Ministrów
Okres

od 25 lutego 2013
do 16 listopada 2015

Minister spraw wewnętrznych
Okres

od 18 listopada 2011
do 25 lutego 2013

Poprzednik

Jerzy Miller[1]

Następca

Bartłomiej Sienkiewicz

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Multimedia w Wikimedia Commons
Wiadomości w Wikinews

Jacek Cichocki (ur. 17 grudnia 1971 w Warszawie) – polski socjolog, politolog i urzędnik państwowy. W latach 2004–2007 dyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich, w latach 2008–2011 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w latach 2011–2013 minister spraw wewnętrznych, w latach 2013–2015 minister-członek Rady Ministrów i szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów w drugim rządzie Donalda Tuska i rządzie Ewy Kopacz, w latach 2023–2025 szef Kancelarii Sejmu.

Życiorys

Absolwent XLII Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej w Warszawie. W 1996 ukończył studia socjologiczne na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego[2]. W latach 1992–2008 był pracownikiem OSW, gdzie zajmował się głównie analizami sytuacji politycznej, społecznej i ekonomicznej na obszarze byłego Związku Radzieckiego, m.in. w państwach Kaukazu i Azji Centralnej. Kierował Zespołem ds. Kaukazu i Azji Centralnej, a następnie Działem Ukrainy, Białorusi i Krajów Bałtyckich. Od 2001 pełnił funkcję wicedyrektora OSW, zaś w 2004 zastąpił na stanowisku dyrektora Marka Karpia, tragicznie zmarłego założyciela i dyrektora tego ośrodka. Kierował OSW do listopada 2007.

W latach 1995–1997 pracował w Fundacji Batorego na stanowisku asystenta programowego. Działa w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej.

22 stycznia 2008 został sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Objął również funkcję Sekretarza Kolegium ds. Służb Specjalnych przy Radzie Ministrów. 18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na urząd ministra spraw wewnętrznych w koalicyjnym rządzie Donalda Tuska[3]. Na mocy rozporządzenia premiera uzyskał uprawnienia w zakresie koordynacji działalności Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Centralnego Biura Antykorupcyjnego[4]. Do grudnia 2011 był sekretarzem Kolegium do Spraw Służb Specjalnych.

25 lutego 2013 odszedł z MSW, został natomiast ministrem-członkiem Rady Ministrów, a także szefem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i przewodniczącym Komitetu Stałego Rady Ministrów. 28 marca 2013 został przewodniczącym Zespołu ds. Programowania Prac Rządu. 22 września 2014 objął stanowiska ministra-członka Rady Ministrów, szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów i przewodniczącego Zespołu ds. Programowania Prac Rządu w rządzie Ewy Kopacz. Ponownie uzyskał też uprawnienia koordynatora służb specjalnych[5]. Z funkcji tej odszedł w czerwcu 2015 w trakcie tzw. afery podsłuchowej[6]. Pozostałe stanowiska rządowe zajmował do 16 listopada 2015.

Po odejściu z pracy w rządzie zatrudniony jako koordynator projektu e-government Digital Economy Lab (DELab) na Uniwersytecie Warszawskim[7]. W lutym 2020 został szefem sztabu Szymona Hołowni, kandydata na urząd prezydenta RP[8]. Później w tym samym roku, po powołaniu przez Szymona Hołownię ugrupowania Polska 2050, zasiadł w kolegium ekspertów związanego z nim Instytutu Strategie 2050[9].

21 listopada 2023 marszałek Sejmu Szymon Hołownia powołał go na stanowisko szefa Kancelarii Sejmu[10]. W lutym 2025 udzielono mu urlopu bezpłatnego, na który się udał na czas pełnienia funkcji szefa kampanii prezydenckiej Szymona Hołowni[11]. W listopadzie tego samego roku zakończył pełnienie funkcji szefa Kancelarii Sejmu[12]. Następnie został dyrektorem Akademickiego Centrum Analiz Strategicznych Akademii Sztuki Wojennej[13].

Odznaczenia

W 2006 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Złotym Krzyżem Zasługi[14].

Przypisy

  1. ↑ Jerzy Miller zajmował stanowisko ministra spraw wewnętrznych i administracji.
  2. ↑ Absolwenci IS. is.uw.edu.pl. [dostęp 2012-09-08].
  3. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 102, poz. 1027
  4. ↑ Dz. U. z 2011 r. Nr 254, poz. 1524
  5. ↑ Dz. U. z 2014 r. poz. 1276
  6. ↑ Polityczne trzęsienie w rządzie. Odchodzą Arłukowicz, Biernat, Karpiński. Rezygnuje też Sikorski. gazeta.pl, 10 czerwca 2015. [dostęp 2023-12-15].
  7. ↑ Jacek Cichocki. cybersecforum.pl. [dostęp 2018-01-23].
  8. ↑ Jacek Cichocki szefem sztabu Szymona Hołowni. onet.pl, 5 lutego 2020. [dostęp 2023-12-15].
  9. ↑ Kolegium ekspertów. strategie2050.pl. [dostęp 2020-11-22].
  10. ↑ Powołanie nowego Szefa Kancelarii Sejmu. sejm.gov.pl, 21 listopada 2023. [dostęp 2023-11-21].
  11. ↑ Szef Kancelarii Sejmu na czas prezydenckiej kampanii wyborczej przekazał kierowanie Kancelarią Sejmu swoim zastępcom. sejm.gov.pl, 4 lutego 2025. [dostęp 2025-02-17].
  12. ↑ Jest pełny skład nowej Kancelarii Sejmu. onet.pl, 19 listopada 2025. [dostęp 2025-11-19].
  13. ↑ Zwrot północny w polskiej kulturze geopolitycznej tematem seminarium w Akademii Sztuki Wojennej. wojsko-polskie.pl, marzec 2026. [dostęp 2026-05-12].
  14. ↑ M.P. z 2007 r. Nr 9, poz. 97

Bibliografia

Rząd Ewy Kopacz (2014−2015)
W dniu zaprzysiężenia
Późniejsi członkowie rządu

  • kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
Drugi rząd Donalda Tuska (2011–2014)
W dniu zaprzysiężenia
Późniejsi członkowie rządu

  • kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
Ministrowie-członkowie Rady Ministrów
PRL
III RP
Ministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej
Ministrowie SW (1990–1996)
Ministrowie SWiA (1997–2011)
Ministrowie SW (2011–2015)
Ministrowie SWiA (od 2015)

Szefowie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Szefowie Kancelarii Sejmu (od 1990)

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya