Jan Stecki
| Data i miejsce urodzenia |
22 marca 1871 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
30 czerwca 1954 |
| Minister spraw wewnętrznych | |
| Okres |
od 7 grudnia 1917 |
| Następca |
Stefan Dziewulski (kierownik ministerstwa) |
| Minister spraw wewnętrznych | |
| Okres |
od 4 kwietnia 1918 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Senator III kadencji | |
| Okres |
od 9 grudnia 1930 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
Jan Stecki (ur. 22 marca 1871 w Siedliskach k. Lubartowa, zm. 30 czerwca 1954 w Bełżycach) – polski ekonomista, polityk, działacz organizacji ziemiańskich, minister w rządach Rady Regencyjnej, publicysta, senator I i III kadencji w II RP.
Życiorys
Członek Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i od 1893 Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego (do 1917). Współpracownik Głosu i Przeglądu Wszechpolskiego. Poseł do rosyjskiej I i II Dumy Państwowej. W latach 1917–1918 prezes Głównego Komitetu Ratunkowego w Lublinie. Był członkiem Komitetu Narodowego Polskiego (1914–1917)[1]. Był członkiem Komisji Realizacyjnej Tymczasowej Rady Stanu[2]. W latach 1917–1918 minister spraw wewnętrznych w kolejnych gabinetach powołanych przez Radę Regencyjną poczynając od rządu Jana Kucharzewskiego. W maju 1918 zlecił utworzenie Związku Pracy dla złamania strajku robotników warszawskich podczas ich sporu z magistratem Piotra Drzewieckiego[3].
Od 1919 prezes Związku Ziemian w Warszawie. W latach 1922–1927 i 1930–1934 senator Rzeczypospolitej. W styczniu 1934 zrzekł się mandatu.
Od 1923 jeden z przywódców Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego, po przewrocie majowym jeden z przywódców Stronnictwa Chrześcijańsko-Rolniczego związanego z rządzącym obozem piłsudczyków.
3 maja 1928 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5].
Autor artykułów w „Ekonomiście” i „Gazecie Rolniczej”, podręcznika ekonomii politycznej oraz: książki W obronie prawdy (1928).
Przypisy
- ↑ Roman Dmowski, Polityka polska i odbudowanie państwa. Przedmową do obecnego wydania i komentarzem opatrzył Tomasz Wituch, t. II, Warszawa 1988, s. 202.
- ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 220.
- ↑ Rządowy Związek łamistrejków, „Czerwony Sztandar”, 14 (195), Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy, 1918, s. 7.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 175 „za zasługi na polu rozwoju i ugruntowania skarbowości poIskiej”.
- ↑ Odznaczenia orderem Polonia Restituta. „Kurier Warszawski”. Nr 134, s. 16, 15 maja 1928.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.