Jan Zachodny
| |
 podpułkownik
| |
| Data i miejsce urodzenia |
12 maja 1895 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 kwietnia 1969 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1939 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
5 pułk piechoty |
| Stanowiska |
dowódca pułku |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
    
| |
.png){kind=small}
Jan Ludwik Zachodny (ur. 12 maja 1895 we Lwowie, zm. 24 kwietnia 1969 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari
Życiorys
Syn Marcina i Aleksandry z domu Pietkiewicz[1]. Od 5 września 1913 był członkiem Związku Strzeleckiego. W 1914 we Lwowie uczęszczał do szkoły realnej, a w tym samym roku, 8 sierpnia wstąpił do Legionów Polskich w których otrzymał przydział do 2 kompanii w 5 baonie[2] I Brygady Legionów Polskich[3]. 26 listopada 1914 został ranny pod Limanową[4] i był leczony w szpitalu wojennym w Wiedniu do 28 lutego 1915[3]. Tam też uzyskał świadectwo dojrzałości[3]. 1 marca 1915, jako plutonowy, został przeniesiony do 5 baonu w 5 pułku piechoty[3]. Walcząc o Polską Górę osłaniał z baonem oddziały polskie, które były w odwrocie, a mającą zapobiec ich oskrzydleniu. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[5]. 2 października 1916 awansował na stopień sierżanta[3]. 18 sierpnia 1917 został wcielony w szeregi armii austriackiej[2].
1 listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego w którym został wcielony do 15 pułku piechoty Legionów. 20 listopada 1918 otrzymał awans na stopień podporucznika. Z pułkiem walczył w obronie Lwowa oraz do czerwca 1919 na terenie Małopolski Wschodniej[2]. W szeregach pułku bił się podczas wojny polsko-bolszewickiej. W grudniu 1921 został przeniesiony do 55 pułku piechoty. 21 lutego 1928 otrzymał awans na stopień majora, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 36. lokatą w korpusie oficerów piechoty[6]. W 1933 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty znajdującego się w Rembertowie[2]. Od 1935 pełnił służbę w 19 pułku piechoty, a w roku następnym po awansowaniu na stopień podpułkownika w 5 pułku piechoty Legionów. W lipcu 1939 został wyznaczony na dowódcę 2 pułku KOP „Karpaty” stacjonującego w Dukli[2]. Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył z pułkiem w strukturach Armii „Karpaty”. Został internowany na Węgrzech. Po zakończeniu wojny podjął pracę w Krakowie, gdzie zmarł i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim[2].
Był żonaty z Ludwiką Brodzisz i mieli córkę Krystynę, ur. 1 grudnia 1920[2][4].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6670[2] – 17 maja 1922[7][8][1]
- Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9][1]
- Krzyż Walecznych trzykrotnie[2][1]
- Złoty Krzyż Zasługi – 17 marca 1930[10][11]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[11]
Przypisy
- ↑ a b c d Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ a b c d e f g h i Polak 1993 ↓, s. 237.
- ↑ a b c d e Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ a b Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Bąbiński 1929 ↓, s. 83.
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty., obc.opole.pl, Warszawa, 5 czerwca 1935, s. 22 [dostęp 2025-05-27] (pol.).
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 22.
- ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (29 (308)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 16 lipca 1922, s. 18 [dostęp 2025-05-27] (pol.).
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 87, poz. 137 (ISAP)
- ↑ M.P. z 1930 r. Nr 98, poz. 143 (ISAP) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
- ↑ a b Kolekcja ↓, s. 3.
Bibliografia
- Bogusław Polak: Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993, s. 237. ISBN 83-900510-0-1.
- Kazimierz Bąbiński: Zarys historji wojennej 5-go pułku piechoty legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-05-27].
- Zachodny Jan Ludwik. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 37 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-05-27].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.