Jean-Louis Trintignant

Jean-Louis Trintignant
Ilustracja
Jean-Louis Trintignant (2012)
Data i miejsce urodzenia

11 grudnia 1930
Piolenc

Data i miejsce śmierci

17 czerwca 2022
Uzès

Zawód

aktor, reżyser, scenarzysta, producent, kierowca wyścigowy

Współmałżonek

1. Stéphane Audran
(1954–1956; rozwód)
2. Nadine Marquand
(1960–1976; rozwód)
3. Marianne Hoepfner
(2000–2022; jego śmierć)

Lata aktywności

1951–2019

Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Zasługi Naukowej i Kulturalnej Gabrieli Mistral (Chile)
Jean-Louis Trintignant (1963)

Jean-Louis Trintignant (ur. 11 grudnia 1930 w Piolenc, zm. 17 czerwca 2022 w Uzès[1]) – francuski aktor, reżyser, scenarzysta, producent i kierowca wyścigowy.

Życiorys

Bratanek słynnego kierowcy rajdowego Maurice’a Trintignanta (1917–2005), poświęcił swoje zamiłowanie do samochodowych silników dla szkoły aktorskiej u Charles’a Dullina. W połowie lat 50. zaczął występować na ekranie. Wydawał się idealnym odtwórcą ról ludzi w typie „przeciętnego Francuza”: żwawy, o bystrym spojrzeniu zielonych oczu. Taki był w pierwszych swoich filmach, m.in. Gdyby wszyscy ludzie dobrej woli... (Si tous les gars du monde, 1956). Sławę przyniósł mu udział w filmie I Bóg stworzył kobietę (Et Dieu... créa la femme, 1956) Rogera Vadima – skandalizującym ówcześnie melodramacie, który wylansował Brigitte Bardot[2]. Grając później w filmach francuskich i włoskich, wybierając mądrze role, udowodnił wkrótce swój profesjonalizm, inteligencję i wrażliwość[3].

Zapisał się w pamięci widzów dramatycznymi, złożonymi psychologicznie kreacjami z filmów Pojedynek na wyspie (Le Combat dans l'île, 1962)[4], Moja noc u Maud (Ma nuit chez Maud, 1968), Pustynia Tatarów (Il Deserto dei Tartari, 1976), a przede wszystkim w wielkim przeboju Claude’a Leloucha Kobieta i mężczyzna (Un homme et une femme, 1966). Kreacja niedoświadczonego sędziego śledczego w inspirowanym autentycznymi wydarzeniami dramacie politycznym Costy-Gavrasa Z (1969) została uhonorowana nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Filmowym w Cannes[5]. Nie dał się skusić perspektywami kariery hollywoodzkiej, wyjątek robiąc dla dramatu politycznego Pod ostrzałem (Under Fire, 1982) z Gene’em Hackmanem, Nickiem Nolte i Joanną Cassidy, którego akcja rozgrywa się w Ameryce Południowej. Rola byłego alkoholika – Pierre’a w melodramacie Kobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986), postać pułkownika Masaguala w dramacie Fiesta (1995) i rola samotnego emerytowanego sędziego zajmującego się podsłuchiwaniem swoich sąsiadów w dramacie psychologicznym Krzysztofa Kieślowskiego Trzy kolory: Czerwony (Trois couleurs: Rouge, 1994) była nominowana do Césara[5]. W dramacie sensacyjnym Jacques’a Deraya Flic Story (1975) zagrał psychopatycznego zbrodniarza Émile „Mimile” Buissona, znanego z wyjątkowo brutalnych i przerażających zbrodni.

Życie prywatne

Był trzykrotnie żonaty. 18 listopada 1954 ożenił się ze Stéphane Audran[6]. Rozwiedli się w 1956[6]. W latach 1956–1957 był związany z Brigitte Bardot[6]. W latach 1960–1976 był żonaty z Nadine Marquand[6], z którą miał troje dzieci: dwie córki – Marie (ur. 21 stycznia 1962, zm. 1 sierpnia 2003) i Pauline (zm. 1970) oraz syna Vincenta (ur. 3 września 1973). W 2000 poślubił Marianne Hoepfner.

Pierwsze dziecko, córka Marie, została zamordowana przez jej partnera Bertranda Cantata, lidera francuskiej grupy muzycznej Noir Désir, znanej z przeboju Le vent nous portera[7].

W 2018 zdiagnozowano u niego raka prostaty[8]. W listopadzie 2021 pojawiły się doniesienia, że aktor traci wzrok, a stan jego zdrowia pogorszył się znacząco[9]. Zmarł 17 czerwca 2022 w swoim domu w Uzès, w wieku 91 lat[1].

Nagrody i nominacje

Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat
1968 18. MFF w Berlinie Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora[10] Człowiek, który kłamie (L’Homme qui ment, 1968) Wygrana
1969 22. MFF w Cannes Najlepszy aktor[10] Z (1969) Wygrana
1986 César Najlepszy aktor drugoplanowy[10] Kobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986) Nominacja
1994 Najlepszy aktor[10] Trzy kolory. Czerwony (Trois couleurs: Rouge, 1994) Nominacja
1995 Najlepszy aktor[10] Fiesta (1995) Nominacja
1998 Najlepszy aktor drugoplanowy[10] Ci którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m’aiment prendront le train, 1998) Nominacja
2012 Najlepszy aktor[10] Miłość (Amour, 2012) Wygrana
Europejska Nagroda Filmowa Najlepszy aktor[10] Wygrana
Lumières Najlepszy aktor[10] Wygrana
Globe de Cristal Awards Najlepszy aktor[10] Nominacja
Nagroda Międzynarodowego Towarzystwa Kinofilskiego Najlepszy aktor[10] Nominacja
London Film Critics’ Circle Najlepszy aktor[10] Nominacja

Filmografia

Jako aktor

Jako scenarzysta

  • 1992: L'Oeil écarlate
  • 1978: Pan pływak (Maître-nageur, Le)
  • 1973: Une journée bien remplie

Jako reżyser

  • 1978: Pan pływak (Le Maître-nageur)
  • 1973: Une journée bien remplie

Przypisy

  1. a b Addio a Jean-Louis Trintignant. RSI Radiotelevisione svizzera. [dostęp 2022-06-17]. (wł.).
  2. Jason Ankeny: Jean-Louis Trintignant Biography. AllMovie. [dostęp 2022-06-18]. (ang.).
  3. Jean-Louis Trintignant. AlloCiné. [dostęp 2022-06-17]. (fr.).
  4. Jean-Louis Trintignant. Rotten Tomatoes. [dostęp 2022-06-17]. (ang.).
  5. a b Jean-Louis Trintignant Awards. FamousFix. [dostęp 2022-06-14]. (ang.).
  6. a b c d Jean-Louis Trintignant Relationships. FamousFix. [dostęp 2022-06-14]. (ang.).
  7. Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2022-06-20].
  8. Manon Bricard: Mort de Jean-Louis Trintignant: l’acteur ne se battait plus contre la maladie. L’Internaute. [dostęp 2022-06-18]. (fr.).
  9. Elodie Franco: Jean-Louis Trintignant „plus en forme”: à 90 ans, „il perd peu à peu la vue”. Gala.fr, 2021-11-10. [dostęp 2022-06-18]. (fr.).
  10. a b c d e f g h i j k l Jean-Louis Trintignant Awards. AllMovie. [dostęp 2022-06-18]. (ang.).

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya