Jean-Louis Trintignant
Jean-Louis Trintignant (2012) | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 grudnia 1930 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
17 czerwca 2022 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
1. Stéphane Audran |
| Lata aktywności |
1951–2019 |
| Odznaczenia | |

Jean-Louis Trintignant (ur. 11 grudnia 1930 w Piolenc, zm. 17 czerwca 2022 w Uzès[1]) – francuski aktor, reżyser, scenarzysta, producent i kierowca wyścigowy.
Życiorys
Bratanek słynnego kierowcy rajdowego Maurice’a Trintignanta (1917–2005), poświęcił swoje zamiłowanie do samochodowych silników dla szkoły aktorskiej u Charles’a Dullina. W połowie lat 50. zaczął występować na ekranie. Wydawał się idealnym odtwórcą ról ludzi w typie „przeciętnego Francuza”: żwawy, o bystrym spojrzeniu zielonych oczu. Taki był w pierwszych swoich filmach, m.in. Gdyby wszyscy ludzie dobrej woli... (Si tous les gars du monde, 1956). Sławę przyniósł mu udział w filmie I Bóg stworzył kobietę (Et Dieu... créa la femme, 1956) Rogera Vadima – skandalizującym ówcześnie melodramacie, który wylansował Brigitte Bardot[2]. Grając później w filmach francuskich i włoskich, wybierając mądrze role, udowodnił wkrótce swój profesjonalizm, inteligencję i wrażliwość[3].
Zapisał się w pamięci widzów dramatycznymi, złożonymi psychologicznie kreacjami z filmów Pojedynek na wyspie (Le Combat dans l'île, 1962)[4], Moja noc u Maud (Ma nuit chez Maud, 1968), Pustynia Tatarów (Il Deserto dei Tartari, 1976), a przede wszystkim w wielkim przeboju Claude’a Leloucha Kobieta i mężczyzna (Un homme et une femme, 1966). Kreacja niedoświadczonego sędziego śledczego w inspirowanym autentycznymi wydarzeniami dramacie politycznym Costy-Gavrasa Z (1969) została uhonorowana nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Filmowym w Cannes[5]. Nie dał się skusić perspektywami kariery hollywoodzkiej, wyjątek robiąc dla dramatu politycznego Pod ostrzałem (Under Fire, 1982) z Gene’em Hackmanem, Nickiem Nolte i Joanną Cassidy, którego akcja rozgrywa się w Ameryce Południowej. Rola byłego alkoholika – Pierre’a w melodramacie Kobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986), postać pułkownika Masaguala w dramacie Fiesta (1995) i rola samotnego emerytowanego sędziego zajmującego się podsłuchiwaniem swoich sąsiadów w dramacie psychologicznym Krzysztofa Kieślowskiego Trzy kolory: Czerwony (Trois couleurs: Rouge, 1994) była nominowana do Césara[5]. W dramacie sensacyjnym Jacques’a Deraya Flic Story (1975) zagrał psychopatycznego zbrodniarza Émile „Mimile” Buissona, znanego z wyjątkowo brutalnych i przerażających zbrodni.
Życie prywatne
Był trzykrotnie żonaty. 18 listopada 1954 ożenił się ze Stéphane Audran[6]. Rozwiedli się w 1956[6]. W latach 1956–1957 był związany z Brigitte Bardot[6]. W latach 1960–1976 był żonaty z Nadine Marquand[6], z którą miał troje dzieci: dwie córki – Marie (ur. 21 stycznia 1962, zm. 1 sierpnia 2003) i Pauline (zm. 1970) oraz syna Vincenta (ur. 3 września 1973). W 2000 poślubił Marianne Hoepfner.
Pierwsze dziecko, córka Marie, została zamordowana przez jej partnera Bertranda Cantata, lidera francuskiej grupy muzycznej Noir Désir, znanej z przeboju Le vent nous portera[7].
W 2018 zdiagnozowano u niego raka prostaty[8]. W listopadzie 2021 pojawiły się doniesienia, że aktor traci wzrok, a stan jego zdrowia pogorszył się znacząco[9]. Zmarł 17 czerwca 2022 w swoim domu w Uzès, w wieku 91 lat[1].
Nagrody i nominacje
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film | Rezultat |
|---|---|---|---|---|
| 1968 | 18. MFF w Berlinie | Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora[10] | Człowiek, który kłamie (L’Homme qui ment, 1968) | Wygrana |
| 1969 | 22. MFF w Cannes | Najlepszy aktor[10] | Z (1969) | Wygrana |
| 1986 | César | Najlepszy aktor drugoplanowy[10] | Kobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986) | Nominacja |
| 1994 | Najlepszy aktor[10] | Trzy kolory. Czerwony (Trois couleurs: Rouge, 1994) | Nominacja | |
| 1995 | Najlepszy aktor[10] | Fiesta (1995) | Nominacja | |
| 1998 | Najlepszy aktor drugoplanowy[10] | Ci którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m’aiment prendront le train, 1998) | Nominacja | |
| 2012 | Najlepszy aktor[10] | Miłość (Amour, 2012) | Wygrana | |
| Europejska Nagroda Filmowa | Najlepszy aktor[10] | Wygrana | ||
| Lumières | Najlepszy aktor[10] | Wygrana | ||
| Globe de Cristal Awards | Najlepszy aktor[10] | Nominacja | ||
| Nagroda Międzynarodowego Towarzystwa Kinofilskiego | Najlepszy aktor[10] | Nominacja | ||
| London Film Critics’ Circle | Najlepszy aktor[10] | Nominacja |
Filmografia
Jako aktor
- 2012: Miłość (Amour) jako George
- 2004: Immortal – kobieta pułapka (''Immortel (ad vitam)) jako Jack Turner
- 2003: Janis i John (Janis et John) jako M. Cannon
- 1998: Ci którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m'aiment prendront le train) jako Lucien Emmerich/Jean-Baptiste Emmerich
- 1996: Wielce skromny bohater (Un héros tres discret) jako Stary Albert Dehousse
- 1995: Fiesta jako pułkownik Masagual
- 1995: Miasto zaginionych dzieci (La Cité des enfants perdus) jako wujek Irvin (głos)
- 1994: Trzy kolory: Czerwony (Trois couleurs: Rouge) jako sędzia
- 1991: Dziękuję ci życie (Merci la vie) jako oficer SS
- 1987: Dolina-widmo (La Vallée fantôme) jako Paul
- 1986: Kobieta i mężczyzna: 20 lat później (Un Homme et une femme, 20 ans déja) jako Jean-Louis Duroc
- 1986: Kobieta mego życia (La Femme de ma vie) jako Pierre
- 1985: Następne lato (L'Été prochain) jako Paul
- 1984: Szczególna przyjemność (Le Bon plaisir) jako prezydent
- 1984: Niech żyje życie! (Viva la vie!) jako François Gaucher
- 1984: Kobiety niczyje (Femmes de personne) jako Gilquin
- 1983: Byle do niedzieli (Vivement dimanche!) jako Julien Vercel
- 1983: Pod ostrzałem (Under Fire) jako Marcel Jazy
- 1982: Noc w Varennes (La Nuit de Varennes) jako pan Sauce
- 1982: Cios w serce (Colpire al cuore) jako Dario
- 1981: Idzie morderca (Un assassin qui passe) jako Ravic
- 1981: Głębokie wody (Eaux Profondes) jako Vic Allen
- 1980: Bankierka (La Banquière) jako Horace Vannister
- 1980: Kocham was wszystkich (Je vous aime) jako Julien
- 1980: Taras (La Terrasse) jako Enrico
- 1978: Cudze pieniądze (L'Argent des autres) jako Henri Rainier
- 1978: Pan pływak (Le Maître-nageur) jako ogrodnik
- 1976: Podróż poślubna (Le Voyage de noces) jako Paul
- 1976: Deszcz nad Santiago (Il pleut sur Santiago) jako senator
- 1976: Kobieta na niedzielę (La Donna della domenica) jako Massimo Campi
- 1976: Śmierć z komputera (L’Ordinateur des pompes funebres)
- 1976: Pustynia Tatarów (Il Deserto dei Tartari) jako lekarz
- 1975: Flic Story jako Émile Buisson
- 1975: Agresja (L'Agression) jako Paul Varlin
- 1974: Skrzypce na balu (Les Violons du bal) jako Lui
- 1974: Tajemnica (Le Secret) jako David Daguerre
- 1974: Kariera na zlecenie (Le Mouton enragé) jako Nicolas Mallet
- 1973: Pociąg (Le Train) jako Julien Maroyeur
- 1973: Zabrania się wiedzieć (Défense de savoir) jako Jean-Pierre Laubray
- 1972: Porwanie (L'Attentat) jako Francois Darien
- 1971: "Bez wyraźnych motywów ("Sans mobile apparent") jako Stephane Carella
- 1970: Konformista (Il Conformista) jako Marcello Clerici
- 1970: Łobuz (Le Voyou) jako Simon Duroc „Szwajcar”
- 1969: Moja noc u Maud (Ma nuit chez Maud) jako Jean-Louis
- 1969: Złodziej zbrodni (Le Voleur de crimes, Le) jako Jean
- 1969: Z jako sędzia śledczy
- 1969: Miłosny krąg (Metti una sera a cena) jako Michaele
- 1968: Człowiek zwany Ciszą (Il Grande silenzio) jako Silence
- 1968: Łanie (Les Biches) jako Paul Thomas
- 1968: Człowiek, który kłamie (L’Homme qui ment) jako Jan Robin/Boris Varissa
- 1967: Trans-Europ-Express jako Elias
- 1966: Czy Paryż płonie? (Paris brule-t-il) jako kapitan Serge
- 1966: Długa droga (La Longue marche) jako Philippe
- 1966: Kobieta i mężczyzna (Un homme et une femme) jako Jean-Louis Duroc
- 1965: Piękna Angelika (Merveilleuse Angélique) jako Claude le Petit
- 1965: Przedział morderców (Compartiment tueurs) jako Eric
- 1964: Mata Hari, agent H-21 (Mata-Hari) jako François
- 1963: Zamek w Szwecji (Château en Suede) jako Eric
- 1963: Sukces (Il Successo) jako Sergio
- 1962: Siedem grzechów głównych (Les Sept péchés capitaux) jako Paul
- 1962: Fanfaron (Il Sorpasso) jako Roberto Mariani
- 1962: Pojedynek na wyspie (Le Combat dans l'île) jako Clement
- 1961: Źródło Trzech Prawd (Le Puits aux trois vérités)
- 1961: Światła na mordercę (Pleins feux sur l'assassin) jako Jean-Marie
- 1960: Bitwa pod Austerlitz (Austerlitz) jako Ségur, syn
- 1959: Niebezpieczne związki, 1960 (Les Liaisons dangereuses) jako Danceny
- 1959: Lato przemocy (L’Estate violenta) jako Carlo Romanazzi
- 1956: Prawo ulicy (La Loi des rues) jako Yves
- 1956: Gdyby wszyscy ludzie dobrej woli (Si tous les gars du monde) jako Jean-Louis
- 1956: Klub kobiet (Club de femmes) jako Michael
- 1956: I Bóg stworzył kobietę (Et Dieu... créa la femme) jako Michel Tardieu
Jako scenarzysta
Jako reżyser
Przypisy
- ↑ a b Addio a Jean-Louis Trintignant. RSI Radiotelevisione svizzera. [dostęp 2022-06-17]. (wł.).
- ↑ Jason Ankeny: Jean-Louis Trintignant Biography. AllMovie. [dostęp 2022-06-18]. (ang.).
- ↑ Jean-Louis Trintignant. AlloCiné. [dostęp 2022-06-17]. (fr.).
- ↑ Jean-Louis Trintignant. Rotten Tomatoes. [dostęp 2022-06-17]. (ang.).
- ↑ a b Jean-Louis Trintignant Awards. FamousFix. [dostęp 2022-06-14]. (ang.).
- ↑ a b c d Jean-Louis Trintignant Relationships. FamousFix. [dostęp 2022-06-14]. (ang.).
- ↑ Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2022-06-20].
- ↑ Manon Bricard: Mort de Jean-Louis Trintignant: l’acteur ne se battait plus contre la maladie. L’Internaute. [dostęp 2022-06-18]. (fr.).
- ↑ Elodie Franco: Jean-Louis Trintignant „plus en forme”: à 90 ans, „il perd peu à peu la vue”. Gala.fr, 2021-11-10. [dostęp 2022-06-18]. (fr.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l Jean-Louis Trintignant Awards. AllMovie. [dostęp 2022-06-18]. (ang.).
Bibliografia
- Jean-Louis Trintignant w bazie IMDb (ang.)
- Jean-Louis Trintignant w bazie Filmweb
- Jean-Louis Trintignant w bazie Notable Names Database (ang.)
- ISNI: 0000000121423879
- VIAF: 86424681
- LCCN: no96017236
- GND: 12411265X
- BnF: 12643029r
- SUDOC: 050123467
- SBN: RAVV089048
- NLA: 35555919
- NKC: xx0095021
- BNE: XX1060493
- NTA: 071628444
- BIBSYS: 90853264
- CiNii: DA14268045
- PLWABN: 9810640106005606
- NUKAT: n2009115795
- J9U: 987007332293505171
- LNB: 000321490
- CONOR: 23132003
- KRNLK: KAC2020L3715
- LIH: LNB:Brem;=CQ
- WorldCat: E39PBJmDpHpJt4KRfKxPhCKrv3
- PWN: 3989170
- Britannica: biography/Jean-Louis-Trintignant
- Treccani: jean-louis-trintignant
- Universalis: jean-louis-trintignant
- stara БРЭ: 4200948
- NE.se: jean-louis-trintignant
- SNL: Jean-Louis_Trintignant
- VLE: jean-louis-trintignant
- Catalana: 0067666
- DSDE: Jean-Louis_Trintignant
- Hrvatska enciklopedija: 62334
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.