Jerzy Litewski
| Data urodzenia |
22 kwietnia 1891 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 czerwca 1980 |
| Kierownik Konsulatu RP w Harbinie | |
| Okres |
od 1938 |
| Poprzednik | |
| Konsul Generalny RP w Bombaju | |
| Okres |
od 1944 |
| Poprzednik |
Eugeniusz Banasiński |
| Następca |
Jan Zanoziński |
| Odznaczenia | |
Jerzy Bogumił Litewski (ur. 22 kwietnia 1891, zm. 22 czerwca 1980 w Sydney[1]) – polski funkcjonariusz wywiadu i urzędnik konsularny.
Życiorys
Oficer 1. Pułku Ułanów Krechowieckich w Augustowie w stopniu rotmistrza. 21 kwietnia 1930 został skierowany do II Oddziału Sztabu Głównego[2]. Po zamachu majowym przeszedł z wojska do MSZ[3]. Pełnił szereg funkcji w polskiej służbie zagranicznej, m.in. pracownika konsulatu generalnego RP w Stambule (1933–1936), również kierownika placówki wywiadowczej „Ghazi” tamże, attaché ds. handlowych ambasady w Ankarze (1936–1937), praktykanta w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1937–1938), kierownika konsulatu w Harbinie (1938–1941)[4].
Następnie ewakuowany do Japonii, internowany tamże i wymieniony na dyplomatów japońskich (1942), przybył do Wielkiej Brytanii, gdzie był zatrudniony w Biurze Szyfrów MSZ w Londynie (1943-1944), konsulem generalnym RP w Bombaju (1944—1945), kier. Polskiego Komitetu Opieki nad Uchodźcami w Indiach (1945—1946).[5]
Pochowany na Rookwood Cemetery Lutheran Section pod Sydney.
Odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (17 marca 1930)[6].
Przypisy
- ↑ Mariusz Borysiewicz: Z Dalekiego Wschodu na Bliski Wschód, do Afryki Północnej i Europy Polacy z Mandżurii w szeregach Wojska Polskiego w latach 1939-1945 (II), Studia Polonijne, T. 41. Lublin 2020, s. 23-24
- ↑ Jarosław Szlaszyński: 1. Pułk Ułanów Krechowieckich w Augustowie „Przegląd Historyczno-Wojskowy” nr 12 (63)/4 (237), 2011, s. 65
- ↑ Wojciech Skóra, Czy Ministerstwo Spraw Zagranicznych Drugiej Rzeczypospolitej było zdominowane przez byłych oficerów Wojska Polskiego?, „Pamięć i Sprawiedliwość” (2 (32)), 2018, s. 457–458.
- ↑ Andrzej Giza: A history of the Polish Consulate in Harbin on the 100th anniversary of its establishment, Wydawnictwo AVALON, Kraków 2020, s. 22
- ↑ Polska służba zagraniczna po 1 września 1939 r., Londyn 1954, s. 113
- ↑ M.P. z 1930 r. nr 98, poz. 144 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
Bibliografia
- Rocznik służby zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Stowarzyszenie Samopomoc Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej, Warszawa 1938
- Mariusz Borysiewicz: Z Dalekiego Wschodu na Bliski Wschód, do Afryki Północnej i Europy Polacy z Mandżurii w szeregach Wojska Polskiego w latach 1939-1945 (II), Studia Polonijne, T. 41. Lublin 2020
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.