Jerzy Tuszowski
| Data i miejsce urodzenia |
27 lipca 1885 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 marca 1964 |
| Narodowość |
polska |
| Praca | |
| Styl | |

Jerzy Bogdan Tuszowski (ur. 27 lipca 1885 w Łomży, zm. 13 marca 1964 w Poznaniu) – architekt i urbanista okresu międzywojennego w Poznaniu.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Franciszka i Zofii z Tuszewskich. W 1904 ukończył gimnazjum klasyczne w Łomży, następnie studia na Politechnice Lwowskiej. Podczas studiów był członkiem zarządu Bratniej Pomocy i stowarzyszenia „Życie” we Lwowie. W czasie I wojny światowej pracował przy odbudowie dróg i mostów, następnie w Centrali Krajowej dla Gospodarczej Odbudowy Galicji, oddział Lubaczów i Jarosław[1]. W latach 1920–1924 pełnił funkcję architekta miejskiego w Gorlicach. W 1924 przeniósł się do Poznania i do 1939 pracował w Wydziale Budownictwa Naziemnego Zarządu Miejskiego w Poznaniu. W latach 1922–1929 członek Koła Architektów w Poznaniu, a od 1934 członek SARP. Od 1936 był wiceprezesem YMCA w Poznaniu. W październiku 1936 prezentował prace na wystawie Sztuka, kwiaty, wnętrze. Podczas okupacji hitlerowskiej zamieszkał w Łodzi. Po II wojnie światowej wrócił do Poznania i podjął ponownie pracę w Zarządzie Miejskim (1945–1952). Był członkiem Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania.
Od 1952 pracował jako projektant Biura Studiów i Projektowania Komunalnego, a od 1955 do 1959 w Pracowni Urbanistycznej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. Potem przeszedł na emeryturę.
Od 20 maja 1920 był mężem Elżbiety Krystyny Hendel[1].
Charakterystyka postaci i twórczości
Architekt w początkowej fazie działalności stosował formy tradycyjne, klasyczne z użyciem skromnych dekoracji i łamanych dachów. Dopiero w 2. połowie lat 30. XX w. nawiązywać zaczął do idei modernistycznych. Tworzył głównie budynki i osiedla komunalne oraz miejskie, rzadziej wille. Większość spuścizny zachowała się do dzisiaj i znajduje się w dobrym stanie.
Prywatnie Jerzy Tuszowski był osobą bardzo kontaktową i wesołą, o czym często wspomina Władysław Czarnecki (architekt). Szybko zjednywał sobie sympatię współpracowników i rozmówców, co wpływało na atmosferę w pracy.
Realizacje
Prawie pełna lista realizacji architektonicznych Jerzego Tuszowskiego:
Poznań
- osiedle socjalne na Zagórzu (1924)
- dwa bloki przy ul. Wspólnej (1925)
- dom mieszkalny na Chwaliszewie, 7 mieszkań (1925–1926, rozebrany po II wojnie)
- dom dla Miejskiego Zakładu Światła i Wody, ul. Grobla 14, 9 mieszkań (1925–1926)
- dom w kwadracie ulic Półwiejska – Krakowska – Rybaki, 51 mieszkań (1925–1926)
- domy przy ul. Tokarskiej (1926–1927, wspólnie ze Stanisławem Kirkinem)
- osiedle robotnicze na Górczynie, 16 domów (1925–1926 i 1928–1929)
- dom na Forcie Radziwiłła (Zagórze), 16 mieszkań, nie zachowany (1926)
- dom dla osób samotnych na 130 miejsc przy ul. Rybaki (1927)
- dom w Dziecińcu pod Słońcem przy Drodze Dębińskiej (1927–1928)
- dom dla Rzeźni Miejskiej przy ul. Garbary – Grochowe Łąki, 23 mieszkania (1927–1928)
- szkoła na Boninie, podczas PeWuKi – schronisko turystyczne (1928–1929)
- dwa domy urzędnicze, 150 mieszkań, w kwadracie ulic Głogowska – Stablewskiego – Żeromskiego (Łazarz, 1928–1930)
- muszla koncertowa w Parku Wilsona (skrzydła z garderobami rozebrane po II wojnie, 1928)
- Hotel Polonia przy ul. Grunwaldzkiej (obecnie Specjalistyczny Szpital Kliniczny UM, 1929)
- projekt biurowca ZUS przy ul. Dąbrowskiego (wygrał Marian Andrzejewski, 1930)
- osiedle galeriowców na Zawadach (1934)
- osiedle galeriowców na Komandorii – autorstwo prawdopodobne (2. poł. lat 30. XX w.)
- szkoła 7-klasowa na Naramowicach (1935–1938)
- szkoła na Osiedlu Warszawskim (1936)
- Miejski Ośrodek Zdrowia przy Placu Kolegiackim (1937)
- szkoła na Dębcu (1939)
- łazienki rzeczne nad Wartą
- projekt osiedla szeregowego przy ul. Szamotulskiej (wygrał Wł. Czarnecki)
- szkoły na Jeżycach, Świerczewie i Głównej
- domy czteropiętrowe przy ul. Chełmońskiego (tzw. Johow-Gelände)
- domy mieszkalne przy ulicach: Poznańska, Kochanowskiego, Sienkiewicza, Głogowska/Potworowskiego, Różana, Botaniczna, Sienkiewicza/Asnyka, Gwarna 3 i 13, Głogowska/Strusia, Wielka 3, Matejki 7, Woźna, Prusa
- wille przy ulicach Marcelińskiej i Podkomorskiej (Marcelin)
- dom na Starym Rynku róg Zamkowej (nie zachowany)
- rozbudowa Szpitala Elżbietanek na ul. Łąkowej (Piaski)
- dom starców przy ul. Mostowej
- ochronki na Dębcu, Górczynie, przy ul. Rolnej i Łanowej
- gmach administracyjny Miejskich Zakładów Światła i Wody przy ul. Grobla 15 (wspólnie ze St. Kirkinem)
- biurowce dla Krajowej Ubezpieczalni od Ognia przy ul. Młyńskiej i 23 Lutego
- dom administracyjny i socjalny dla Poznańskich Zakładów Elektrycznych na Starołęce
- stacja awaryjna wodociągów miejskich pod Cytadelą (nieistniejąca)
- domy biurowo-mieszkalne i zajezdnia tramwajowa przy ul. Madalińskiego (Wilda)
- pawilony Powszechnej Wystawy Krajowej w 1929, następujących firm: Fuchs, Mazovia, Dzików & Zakrawiec, Fabryka Mystkowskiego, Goplana.
Poza Poznaniem
- dom przy ul. Górnośląskiej 17 w Kaliszu
- magazyn nasienny w Kaliszu
- dom handlowy w Lipnie
- biurowiec Fabryki Papieru w Trzciance
- dom mieszkalny w Chodzieży
- willa dr Klebeckiego w Juracie
- willa w Krynicy
- trzy domy mieszklane w Bydgoszczy
- muszla koncertowa w Lublinie
- trzy domy mieszkalne w Toruniu – wspólnie ze St.Kirkinem
- trzy domy mieszkalne na Oksywiu
Przypisy
- ↑ a b Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 323. [dostęp 2021-11-24].
Bibliografia
- Jerzy Tuszowski na stronie In memoriam Pamięci Architektów Polskich.
- Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
- Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ISBN 83-89525-07-0
- Marcin Libicki, Poznań – przewodnik, Piotr Libicki (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Gazeta Handlowa, 1997, ISBN 83-902028-4-0, OCLC 69302402.
- Kazimierz Sobkowicz, Architekci wielkopolscy – biogramy – dzieła – stowarzyszenia, cz.I, lata 1886–1939, wyd. Oddziału Poznańskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich, Poznań, 1988, ISBN 83-00-02480-8
- Władysław Czarnecki, To był też mój Poznań, Janusz Dembski, Józef Skoracki (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1987, ISBN 83-210-0665-5, OCLC 830205227.
- Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.