Kazimierz Olszewski
| Data i miejsce urodzenia |
9 sierpnia 1917 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
29 sierpnia 2014 |
| Wiceprezes Rady Ministrów | |
| Okres |
od 29 marca 1972 |
| Przynależność polityczna | |
| Minister handlu zagranicznego | |
| Okres |
od 13 lutego 1971 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister żeglugi | |
| Okres |
od 22 listopada 1973 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Minister handlu zagranicznego i gospodarki morskiej | |
| Okres |
od 10 kwietnia 1974 |
| Przynależność polityczna | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
         
| |
Kazimierz Olszewski (ur. 9 sierpnia 1917 w Trześniowie, zm. 29 sierpnia 2014[1] w Warszawie) – polski technik mechanik, polityk komunistyczny. Wiceprezes Rady Ministrów (1972–1977), minister handlu zagranicznego (1971–1972), minister żeglugi (1973–1974), minister handlu zagranicznego i gospodarki morskiej (1974) oraz poseł na Sejm PRL VII kadencji. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys
Syn Stanisława i Anieli. Posiadał wykształcenie niepełne wyższe i zawód technika mechanika, studiował na Politechnice Lwowskiej. W latach 1941–1943 służył w Armii Czerwonej, a od 1943 do 1947 w Wojsku Polskim. W latach 1947–1952 pracował w przemyśle włókien sztucznych.
W latach 1952–1959 był związany z resortem przemysłu chemicznego (dyrektor departamentu, podsekretarz stanu). W latach 1959–1962 i 1975–1977 był stałym przedstawicielem Rządu Polski w Radzie Wzajemnej Pomocy Gospodarczej w Moskwie. Od 1962 do 1970 był I zastępcą przewodniczącego Komitetu Wykonawczego RWPG i I zastępcą przewodniczącego Komitetu Współpracy Gospodarczej z Zagranicą przy Radzie Ministrów. W latach 1971–1972 zastępca stałego przedstawiciela polskiego rządu w RWPG.
W 1945 wstąpił do PPR, a następnie do PZPR. Od 1971 do 1981 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR. Od 13 lutego 1971 do marca 1972 był ministrem handlu zagranicznego, a od 10 kwietnia 1974 do 21 listopada 1974 był ministrem handlu zagranicznego i gospodarki morskiej; od 22 listopada 1973 do 10 kwietnia 1974 był ministrem żeglugi; a od 29 marca 1972 do 17 grudnia 1977 był również wiceprezesem Rady Ministrów w rządach Piotra Jaroszewicza.
W latach 1976–1980 był posłem na Sejm PRL VII kadencji. W latach 1978–1982 był ambasadorem PRL w Związku Radzieckim. Wieloletni członek Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera B2-13-1d/1e)[2].
Odznaczenia
- Order Budowniczych Polski Ludowej (1974)[3]
- Order Sztandaru Pracy I klasy[1]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych[4]
- Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)[5]
- Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)[6]
- Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego” (1972)[7]
- Odznaka „Za Zasługi dla Kielecczyzny” (1975)[8]
- Honorowy Medal 50-lecia Mongolskiej Rewolucji Ludowej (Mongolia, 1971)[9]
- Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 1965)[10][11]
- Order Przyjaźni Narodów (ZSRR, 1982)[12]
- Order Ludowej Republiki Bułgarii (Bułgaria, 1967)[13]
Życie prywatne
Mieszkał w Warszawie. Jego żoną była Olga Olszewska (1920–1975). Małżeństwo miało syna Wojciecha (1947–1999)[2].
Przypisy
- ↑ a b Kazimierz Olszewski, nekrolog. wyborcza.pl, 6 września 2014. [dostęp 2014-09-13].
- ↑ a b Wyszukiwarka grobów w Warszawie. [dostęp 2014-09-13].
- ↑ Wręczenie odznaczeń w Belwederze, „Dziennik Polski”, 1974, nr 172, s. 3.
- ↑ Życiorysy nowych członków władz państwowych, „Trybuna Robotnicza”, nr 38, 15 lutego 1971, s. 2.
- ↑ Medale 30-lecia dla czołowych działaczy partyjnych i państwowych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 19 lipca 1974, s. 1.
- ↑ Medale „Za Zasługi dla Obronności Kraju” dla członków rządu, „Trybuna Robotnicza”, nr 241, 11 października 1973, s. 2.
- ↑ Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, nr 7, 29 kwietnia 1972, s. 73.
- ↑ Uroczystości w Studziankach, „Żołnierz Wolności”, nr 228, 29 września 1975, s. 5.
- ↑ Wysokie odznaczenia mongolskie dla polskich działaczy, „Trybuna Ludu”, nr 289, 16 października 1971, s. 2.
- ↑ Olszewski Sig. Kazimierz Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana. quirinale.it. [dostęp 2016-10-01]. (wł.).
- ↑ Order Odrodzenia dla G. Saragata. Odznaczenia włoskie dla przywódców polskich. „Dziennik Polski”. 246, s. 1, 16 października 1965.
- ↑ Odznaczenie ambasadora PRL w ZSRR K. Olszewskiego, „Dziennik Bałtycki”, nr 62, 29 marca 1982, s. 1.
- ↑ „Trybuna Robotnicza”, nr 79, 4 kwietnia 1967, s. 2.
Bibliografia
- Andrzej Friszke, Polska Gierka, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1995.
- Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1996.
- Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, s. 407.
- Informacje w BIP IPN.
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.