Kodeks 0102

Kodeks 0102
Data powstania

VII wiek

Rodzaj

Kodeks majuskułowy

Numer

0102

Zawartość

Ewangelia Łukasza 3-4; 21 †

Język

grecki

Rozmiary

30 × 23 cm

Typ tekstu

tekst aleksandryjski

Kategoria

II

Miejsce przechowywania

Francuska Biblioteka Narodowa
Klasztor Watopedi

Kodeks 0102 (Gregory-Aland no. 0102), ε 42 (Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VII wiek. Rękopis przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Suppl. Gr. 1155,I) w Paryżu oraz w klasztorze Watopedi (1219) na Athosie[2].

Opis

Do dziś zachowało się 5 kart kodeksu (30 na 23 cm) z tekstem Ewangelii Łukasza (3,23-4,43; 21,4-18). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 24 linijek w kolumnie[2]. Litery są wielkie i pochylone są w prawo. Noty liturgiczne dodane zostały przez późniejszą rękę[3].

Tekst

Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[2].

Historia

Gregory datował fragment na VII lub VIII wiek[3]. Obecnie INTF datuje go na VII wiek[4].

Henri Omont badał partię kodeksu przechowywaną w Paryżu w 1897 roku[5]. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0102[1].

Z tego samego rękopisu pochodzi 0138, zawiera fragment Ewangelii Mateusza 21,24-24,15.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 40.
  2. ↑ a b c K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 121. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
  3. ↑ a b Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: Hinrichs, 1900, s. 80.
  4. ↑ INTF, Kodeks 0102 (GA), [w:] Liste Handschriften, Münster [dostęp 2011-12-31].
  5. ↑ Henri Omont, Catalogue de manuscripts grecs, latins, français, et espagnols, et des portulans recueillis par feu Immanuel Miller (Paris, 1897), pp. 95-98.

Bibliografia

  • Henri Omont, Catalogue de manuscripts grecs, latins, français, et espagnols, et des portulans recueillis par feu Immanuel Miller (Paris, 1897), pp. 95–98.

Linki zewnętrzne

Wykaz kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
01-045
046-0322

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya