Laumontyt
 Laumontyt | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian wapnia (Ca[Al2Si4O12]·4H2O) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
wyraźna |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, pręcikowy, igiełkowy |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,23–2,41 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
śnieżnobiały, bezbarwny, szary, żółtawy, czerwonawy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty – na ścianach, perłowy na pow. łupliwości[1] |
| Współczynnik załamania |
1,502–1,525 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,012[1] dyspersja (optyka): wyraźna[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GB.10[1] |
Laumontyt – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego geologa i odkrywcy tego minerału F.N. Giletta de Laumonta.
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach zbitych, ziemistych, pręcikowych, włóknistych, promienistych. Prawidłowe kryształy spotykane są w druzach i mają najczęściej poprzeczne prążkowanie. Jest kruchy i przezroczysty. Współwystępuje z chabazytem, kwarcem, prehnitem, heulandytem, kalcytem, apofyllitem, stilbitem[1].
Właściwości
- Wzór chemiczny: Ca[Al2Si4O12] x 4 H2O – uwodniony glinokrzemian wapnia
- Układ krystalograficzny: jednoskośny
- Twardość: 3-4 w skali Mohsa
- Gęstość: 2,25-2,35 g/cm3
- Rysa: biała
- Barwa: śnieżnobiała, bezbarwny, szary, żółtawy, czerwonawy
- Przełam: nierówny
- Połysk: szklisty – na ścianach, perłowy na pow. łupliwości
- Łupliwość: wyraźna
Występowanie
W druzach pegmatytów, w granitach, w pęcherzach pogazowych skał wulkanicznych. Spotykany także w żyłach rud.
Miejsca występowania: USA, Francja, Niemcy, Czechy, Włochy, Norwegia, Szwecja.
W Polsce bywa znajdowany na Dolnym Śląsku – okolice Opola, Strzegomia, w Kotlinie Kłodzkiej.
Zastosowanie
- ma znaczenie naukowe (wskaźnik warunków i charakteru przeobrażeń skał).
- poszukiwany przez kolekcjonerow
Przypisy
Bibliografia
- J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005
- O. Medenbach, C. Sussieck – Fornefeld -Minerały – „Świat Książki” 1996 r.
- R. Hochleitner – Minerały i kryształy – „Muza S.A.” 1994 r.
- W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.
- J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997 r.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.