Leon Lachnit

Leon Lachnit
Data i miejsce urodzenia

27 czerwca 1887
Stróże

Data i miejsce śmierci

2 kwietnia 1941
Sachsenhausen

Przyczyna śmierci

rozstrzelanie

Miejsce spoczynku

Mielec (od 1921)

Zawód, zajęcie

żołnierz, nauczyciel, działacz niepodległościowy i społeczny, samorządowiec

Miejsce zamieszkania

Mielec

Małżeństwo

Maria Chmielowska

Dzieci

Wiesław Jan, Maria, Tytus

Odznaczenia
Medal Niepodległości

Leon Józef Lachnit, ps, „Kulski” (ur. 27 czerwca 1887 w Stróżach, zm. 2 kwietnia 1941 w Sachsenhausen) – polski nauczyciel, działacz niepodległościowy, społeczny i samorządowy, uczestnik I wojny światowej.

Życiorys

Syn Teretura (?) i Józefy z Walentowskich[1]. Do szkoły średniej uczęszczał w Tarnowie. W 1914 ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie. W czasie nauki był członkiem Polskiej Młodzieży Demokratycznej[2]. W marcu 1913, razem z Aleksandrem Narbut-Łuczyńskim (komendantem okręgu krakowskiego), Władysławem Langnerem (uczniem gimnazjum) i Tadeuszem Machalskim (nauczycielem), wziął udział w spotkaniu założycielskim XIV. Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Tarnowie. W zarządzie tej drużyny pełnił funkcję skarbnika[3].

W 1914 został wcielony do Pułku Piechoty Obrony Krajowej nr 17 w Rzeszowie. W jego szeregach wziął udział w I wojnie światowej. Walczył na froncie rosyjskim. Po zakończeniu wojny wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i pełnił w nim służbę do 1919[2].

Zdemobilizowany pracował jako nauczyciel w powiecie mieleckim, kolejno w Ujściu, Borkach Nizińskich i od 1921 w szkołach w Mielcu, w tym w Szkole Żeńskiej im. Marii Konopnickiej. Od 1922 jako aktywny organizator pełnił różne funkcje: sekretarza Ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego, sekretarza Towarzystwa Szkoły Ludowej i w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Ochotniczej Straży Pożarnej i Kole Przyjaciół Akademika, opiekował się drużyną harcerską im. ks. Józefa Poniatowskiego, był sekretarzem Polskiego Czerwonego Krzyża i Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny. W 1927 został wybrany radnym miasta Mielca. W tym samym roku współorganizował w Mielcu Oddział Związku Strzeleckiego, pełnił w nim różne funkcje kierownicze[2]. W 1936 był czynnym oficerem Związku Strzeleckiego w stopniu kompanijnego[4].

W czasie okupacji niemieckiej w maju 1940 został aresztowany. Z więzienia w Tarnowie w kwietniu tego samego roku został wysłany do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Tamże został rozstrzelany 2 kwietnia 1941[5]. Jego prochy zostały sprowadzone do Polski 26 października 1947 i pochowane na cmentarzu parafialnym w Mielcu[2].

28 marca 1973 roku dla upamiętnienia Leona Lachnita jednej z ulic w Mielcu nadano nazwę Lachnita[6].

Życie prywatne

Był żonaty z Marią Chmielowską. Mieli troje dzieci: Wiesław Jan (ur. 1922), Maria (ur. 1925) i Tytus (ur. 1927), Wiesław Jan Lachnit ps. „Kulski” członek ZWZ AK, podczas nieudanej akcji uwolnienia z więzienia cichociemnego Stanisława Sołtysa został ranny i pojmany, zmarł w celi Gestapo w Rzeszowie[7], córka – Lachnit Ewa ps. „Marysia”, łączniczka ZWZ AK, od 1945 członek WiN, za działalność w WiN została skazana przez sąd PRL, spędziła 5 lat w więzieniu[8], syn – Tytus, zawodnik klubu sportowego Stal Mielec (1945–1950), wieloletni działacz PZPR, sekretarz Komitetu Uczelnianego PZPR Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie (1957), I sekretarz Komitetu Dzielnicowego Zwierzyniec w Krakowie (1958–1959), Kierownik Wydziału Ekonomicznego Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie (1964–1968)[9].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-07-18].
  2. ↑ a b c d Leon Lachnit. Encyklopedia miasta Mielca. [dostęp 2025-07-18].
  3. ↑ Zając 1936 ↓, s. 11.
  4. ↑ I Lista Oficerów 1936 ↓, s. 46.
  5. ↑ Leon Lachnit nr. 29052 wymieniony jest na liście więźniów zmarłych lub zamordowanych na terenie obozu, strona www.stiftung-bg.de.
  6. ↑ (Uchwała rady miasta Nr. 84/XLIII/95/73). Spis ulic miasta Mielca, Załącznik do Uchwały Nr IX/76/03 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 23 października 2003r.
  7. ↑ Kedyw ↓.
  8. ↑ Mileccypatrioci ↓.
  9. ↑ Katalog IPN ↓.
  10. ↑ M.P. z 1938 r. Nr 140, poz. 245 (ISAP)
  11. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-07-18].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya