Leon Pachucki
| |
 generał brygady
| |
| Data i miejsce urodzenia |
11 kwietnia 1872 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 października 1932 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1889–1927 |
| Siły zbrojne |
Armia Imperium Rosyjskiego |
| Jednostki |
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IV |
| Stanowiska |
zastępca dowódcy okręgu korpusu |
| Główne wojny i bitwy |
wojna rosyjsko-chińska |
| |
| Odznaczenia | |
           
| |
Leon Pachucki[a] (ur. 11 kwietnia 1872 w Suwałkach, zm. 10 października 1932 w Łodzi) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 11 kwietnia 1872 w Suwałkach, ówczesnej stolicy guberni suwalskiej, w rodzinie Antoniego i Stefanii Borms[2][3]. Uczył się w Gimnazjum Męskim w rodzinnym mieście[4]. W 1889, w wieku siedemnastu lat, wstąpił do Armii Imperium Rosyjskiego i został przydzielony do 18 pułku strzelców, stacjonującego w rodzinnych Suwałkach[2]. W 1892 ukończył Wileńską Szkołę Junkrów Piechoty w Wilnie[4][2]. Wziął udział w wojnie rosyjsko-chińskiej (1900–1901) i rosyjsko-japońskiej (1904–1905)[5].
26 marca 1918 we Francji objął dowództwo 3 pułku strzelców polskich, późniejszego 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych[6]. Następnie został dowódcą X Brygady Piechoty. Na tym stanowisku 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłej Armii generała Hallera[7]. 20 maja 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii gen. Hallera, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika[8]. 8 sierpnia 1920 został wyznaczony na stanowisko dowódcy XXV Brygady Piechoty[9].
Od marca do maja 1921 był słuchaczem kursu wyższych dowódców[10]. 26 września 1921 został zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego „Łódź”, a 15 listopada 1921, po reorganizacji, zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi[11][12]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 50. lokatą w korpusie generałów[13][14]. Z dniem 1 lutego 1924 ówczesny minister spraw wojskowych, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski mianował go członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego[15]. Z dniem 15 kwietnia 1925 został mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu nad Bugiem[16]. W październiku 1926 zajmowane przez niego stanowisko zostało zniesione[17]. Z dniem 1 marca 1927 minister spraw wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski zezwolił na udzieleniu mu dwumiesięcznego urlopu z zachowaniem uposażenia, a Prezydent RP, Ignacy Mościcki z dniem 30 kwietnia 1927 przeniósł go w stan spoczynku[18]. Mieszkał w Łodzi przy ul. Zagajnikowej 36a[3]. Zmarł 10 października 1932 w Łodzi[19]. Pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Leon Pachucki był żonaty z Cezarią z Misiewiczów, z którą miał troje dzieci: Janinę (1899), Helenę (1903) i Witolda (1907)[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2043[20] – 13 kwietnia 1921[21]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie nr 55126 w zamian za wstążkę biało-amarantową[22][23]
- Medal Niepodległości – 17 września 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[24][3]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921[5]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[5]
- Krzyż Oficerski Legii Honorowej – 27 sierpnia 1923[25]
- Medal Zwycięstwa – 1921[26]
- Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny – 1921[26]
- Order Świętego Włodzimierza 4 stopnia z mieczami i kokardą
- Order Świętej Anny 2 stopnia z mieczami i kokardą
- Order Świętego Stanisława 2 stopnia
- Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą
- Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą
- Medal pamiątkowy 300-lecia Domu Romanowych
- Srebrny Medal za Kampanię Chińską
- Brązowy Medal Pamiątkowy Wojny Rosyjsko-Japońskiej
Uwagi
Przypisy
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 89, 121, 1144, 1247.
- ↑ a b c d Stawecki 1994 ↓, s. 240.
- ↑ a b c Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-01-23]..
- ↑ a b Kolekcja ↓, s. 23.
- ↑ a b c Encyklopedia Wojskowa 1937 ↓, s. 216.
- ↑ Dąbrowski 1928 ↓, s. 7.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920, s. 380.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920, s. 386.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 8 września 1920, s. 807.
- ↑ Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 141.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 31, 98, 99, 119.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 89.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 15.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 121.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 24 stycznia 1924, s. 33.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 24 kwietnia 1925, s. 219.
- ↑ Zniesienie stanowiska zastępcy dowódcy OK IX zostało ogłoszone w Dodatku Tajnym do Dziennika Rozkazów MSWojsk. Nr 7/26.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927, s. 37, 44.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 8 lutego 1933, s. 36.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921, s. 811.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 1 sierpnia 1922, s. 578.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-01-23]..
- ↑ M.P. z 1932 r. Nr 217, poz. 249.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 62 z 25 września 1923, s. 574.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 27 sierpnia 1921, s. 1328.
Bibliografia
- Leon Pachucki. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.426 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-11-23].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Jerzy Dąbrowski: Zarys historji wojennej 45-go Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Encyklopedia Wojskowa. Otton Laskowski (red.). T. VI: Obrączki Kościuszkowskie - Przemysł II. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej i Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy, 1937.
- Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.