Limonit
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
żelaziak brunatny |
|---|---|
| Skład chemiczny |
FeO(OH)·nH2O |
| Twardość w skali Mohsa |
5,0 do 5,5 |
| Przełam |
muszlowy, ziemisty |
| Łupliwość |
niemożliwa do określenia |
| Układ krystalograficzny |
zmienny |
| Gęstość |
2,7- 4,3 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółtobrązowa, czarna |
| Rysa |
żółtobrązowa |
| Połysk |
ziemisty, półmetaliczny |
Limonit (żelaziak brunatny) – bardzo drobnoziarnista lub skrytokrystaliczna mieszanina minerałów (tlenków i wodorotlenków żelaza), kiedyś uważana za odrębny minerał. Według dzisiejszych podziałów jest to rodzaj skały. Substancja bardzo pospolita, rozpowszechniona i spotykana w miejscach występowania goethytu.
Charakterystyka
Właściwości
Podstawowym składnikiem jest goethyt i lepidokrokit. Oprócz tego limonit zawiera też domieszki minerałów ilastych. W przypadku występowania w limonicie większej ilości materiałów ilastych mówi się o nim:
- ochra – jeśli ma dużo hematytu to „ochra czerwona”;
- umbra – jeśli zawiera tlenki i wodorotlenki manganu
- bądź antymon – „ochra antymonowa”.
W budownictwie limonit wpływa negatywnie na estetykę betonów architektonicznych, gdyż jest przyczyną pojawiania się rdzawych przebarwień na gotowych elementach betonowych.
Występowanie
Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych, także w sedymentacyjnych – zachodzących w bagnach; w jeziorach; w wodach morskich. Tworzy się też na podmokłych, wilgotnych łąkach pod darnią. Występuje w strefie utleniania złóż kruszców żelaza, jako spoiwo. Występuje w: luźnych, ziemistych masach (ruda darniowa, ruda kuchowa, piasek żelazisty), zbitych, porowatych agregatach (ruda skalista, mydlak), skupieniach skorupowych, naciekowych, konkrecjach.
Miejsca występowania:
- W Polsce: występuje m.in. w rejonie śląsko-krakowskim, w Górach Świętokrzyskich, na Dolnym Śląsku, ziemi lubuskiej.
Zastosowanie
- kruszywo do produkcji betonu na obudowy bezpieczeństwa reaktorów jądrowych, z uwagi na zawartość żelaza i wody związanej[1],
- uboga ruda żelaza,
- surowiec do produkcji żółtych i brunatnych pigmentów,
- jest poszukiwany przez kolekcjonerów- szczególnie odmiany wykazujące iryzację.
Zobacz też
- goethyt, limonit włóknisty, ochra żelazista, ruda bagienna, ruda darniowa, ruda jeziorna, żelaziak brunatny, żelaziak oolitowy, kakoksen
Przypisy
- ↑ Ryszard Szepke: 1000 słów o atomie i technice jądrowej. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06723-6. (pol.).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.