Mabel Malherbe
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Członkini Zgromadzenia Ludowego Południowej Afryki | |
| Okres |
od 1933 |
| Przynależność polityczna | |
| Burmistrzyni Pretorii | |
| Okres |
od 1931 |
| Przynależność polityczna |
Partia Narodowa |
Mabel Catherine Malherbe (ur. 9 sierpnia 1879 w Pretorii, zm. 1 lutego 1964 w Nelspruit) – południowoafrykańska polityczka. Od 1931 do 1933 roku burmistrzyni Pretorii, jako pierwsza kobieta na stanowisku burmistrzyni miasta w historii Południowej Afryki. Jedna z pierwszych kobiet wybranych do Parlamentu Południowej Afryki.
Życiorys
Mabel Catherine Malherbe urodziła się w Pretorii w 1879 roku. Jej ojciec był dziennikarzem. Była członkinią Suid-Afrikaanse Vrouefederasie, południowoafrykańskiej organizacji walczącej o prawa kobiet. W 1917 roku została dyrektorką organizacji. W 1912 roku była założycielką pretorskiego oddziału organizacji Afrikaans-Hollandse Leesunie, która później została nazwana jej imieniem. Była przewodniczącą lokalnego oddziału South African National Council of Women, która reprezentowała w Genewie podczas międzynarodowej konferencji poświęconej prawom kobiet. W 1919 roku założyła pierwszy kobiecy magazyn w języku afrykanerskim, Die Boerevrou, wydawany do 1931 roku. W 1931 roku była współautorką książki Ons land en volk. W 1953 roku University of Pretoria uhonorował ją dyplomem honoris causa za wkład w promocję języka i kultury afrykanerskiej[1][2].
Działalność polityczna
W 1925 roku została członkinią rady miejskiej w Pretorii. W 1931 roku została wybrana burmistrzynią miasta, jako pierwsza kobieta w historii Południowej Afryki[2].
Była współzałożycielką kobiecej frakcji Partii Narodowej Południowej Afryki. W 1933 roku z ramienia partii została wybrana członkinią rady prowincji Transwal, gdzie walczyła o zwiększenie praw wyborczych kobiet. W tym samym roku została wybrana członkinią Zgromadzenia Ludowego, izby niższej Parlamentu Południowej Afryki. Była pierwszą kobietą mówiącą w języku afrykanerskim wybraną do parlamentu w historii kraju. W izbie służyła do 1938 roku[1][2].
Życie prywatne i śmierć
Jej mężem był Kenne Malherbe, południowoafrykański prawnik. Miała dwójkę dzieci[1]. Zmarła w 1964 roku w Roodewal w Nelspruit[2].
Przypisy
- ↑ a b c Elise Watson, Jessica Farrell-Jobst, Gender and the Book Trades, BRILL, 2 grudnia 2024, s. 73-75, ISBN 978-90-04-70165-6 [dostęp 2025-12-28] (ang.).
- ↑ a b c d Women Marching Into the 21st Century: Wathint' Abafazi, Wathint' Imbokodo, HSRC Press, 2000, s. 254-255, ISBN 978-0-7969-1966-3 [dostęp 2025-12-28] (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.