Maria Grynia
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk rolniczych | |
| Specjalność: botanika, fitosocjologia, łąkarstwo | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1962 |
| Profesura |
1983 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
  
| |
Maria Grynia (ur. 31 sierpnia 1929 w Rozdrażewku, zm. 28 września 2015 w Poznaniu[1]) – polska profesor, fitosocjolożka, współtwórczyni polskiej fitosocjologii łąkarskiej.
Życiorys
Była córka Jana (nadleśniczego) i Anny. Do 1939 ukończyła cztery klasy szkoły powszechnej w Przygodzicach. Potem uczyła się w domu, a także w gimnazjach w Ostrowie Wielkopolskim i Odolanowie (mała matura). W 1948 zdała maturę w Liceum im. Lompy we Wrocławiu i została od razu przyjęta na Wydział Nauk Przyrodniczych Politechniki Wrocławskiej. Po ukończeniu pierwszego roku przeniosła się do Poznania, na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Poznańskiego. Stopień magistra uzyskała 4 października 1952 (praca Popożarowe stadia regeneracyjne w Państwowym Nadleśnictwie Harta napisana pod kierunkiem prof. Zygmunta Czubińskiego)[2].
Od 15 lutego 1953 pracowała w uniwersyteckim Ogrodzie Botanicznym, dochodząc do stanowiska kierownika Działu Nasiennego. Od 1 grudnia 1954 była asystentem w Zakładzie Uprawy Łąk i Pastwisk Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu[2].
Doktoryzowała się w 1962 (dysertacja zatytułowana Łąki trzęślicowe Wielkopolski, opieka merytoryczna prof. Mariana Falkowskiego). Rozprawę nagrodzono Medalem Uczelni. Od 1 października 1962 została adiunktem. W 1968 habilitowała się na podstawie pracy Analiza porównawcza łąk trzęślicowych w Polsce. Od 1 kwietnia 1972 powołana została na stanowisko docenta WSR. W latach 1981–1984 była kierownikiem Katedry Łąkarstwa. 1 lipca 1983 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a profesora zwyczajnego – 1 grudnia 1992. W 1999 przeszła na emeryturę[2]. Pochowana na cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu[3].
Zainteresowania
Interesowała się głównie fitosocjologią, w szczególności łąkarską, kontynuując dzieło poznańskiej szkoły fitosocjologii zapoczątkowanej przez prof. Józefa Paczoskiego. Trudniła się m.in. geobotaniką (zbiorowiska łąkowe, w tym trzęślicowe), biologią, morfologią i ekologią gatunków roślin łąkowych (szczególnie kostrzewa trzcinowa, badania wspólnie z Departamentem Rolnictwa USA), wpływem antropopresji na zbiorowiska łąkowe i ochroną środowiska przyrodniczo-rolniczego[2].
Opublikowała około 240 publikacji oryginalnych i trzy książki:
- Trujące i szkodliwe rośliny łąk i pastwisk (1974).
- Trawy uprawne i dziko rosnące (niektóre rozdziały, 1974).
- Łąkarstwo (podręcznik akademicki, 1995)[2].
Wypromowała ośmiu doktorantów i 164 magistrów[2].
Pisała także poematy i wiersze religijne[2].
Odznaczenia
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1974), Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta (1984) i Medalem KEN (1998)[2].
Przypisy
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.