Mary Fields

Mary Fields

Stagecoach Mary

Mary Fields ok. 1895 r.
Data urodzenia	1832
Data i miejsce śmierci	5 grudnia 1914 Great Falls (Montana)
Zawód, zajęcie	listonoszka
Pracodawca	United States Postal Service
Multimedia w Wikimedia Commons

Mary Fields (ur. prawdop. 1832 lub 1833^[1][2] w hrabstwie Hickman, zm. 5 grudnia 1919 w hrabstwie Cascade), znana jako Stagecoach Mary (pol. Dyliżansowa Mary) – pierwsza oficjalnie zatrudniona czarnoskóra listonoszka w Stanach Zjednoczonych^[1].

Urodzona jako niewolniczka. Jej matka pracowała w domu, a ojciec w polu^[3], mimo to nauczono ją pisać i czytać^[4]. W ostatnich latach wojny secesyjnej pracowała na farmie Warnerów w Zachodniej Wirginii.

Wolność zyskała w 1863 roku^[2]. Podjęła pracę jako pokojówka na parostatku „Robert E. Lee” pływającym po Missisipi^[3].

Pod koniec lat siedemdziesiątych XIX wieku przeniosła się do Ohio, gdzie dostała pracę jako pomoc domowa w zakonie urszulanek w Toledo. Tam nawiązała bliską relację z matką Amadeuszą Dunne(inne języki), której rodzina była posiadaczami Fieldsów przed zniesieniem niewolnictwa. W 1884 roku Dunne przeniosła się do Montany, by utworzyć tam szkołę^[5]. Gdy w 1885 roku zachorowała na zapalenie płuc, posłała po Mary Fields, by ta się nią zajęła^[1][6]. Na miejscu opiekowała się nie tylko Dunne, ale też 400 kurami, ogrodem warzywnym, zajmowała się praniem i dostawami dla klasztoru z sąsiedniego miasteczka. Z obowiązków wywiązywała się dobrze, choć zakonnicom przeszkadzało to, że często krzyczała na innych, piła alkohol, paliła papierosy i posługiwała się bronią palną^[6].

Współpraca Fields z urszulankami zakończyła się po 10 latach, gdy doszło do sytuacji, w której wraz z innym pracownikiem zakonu grozili sobie wzajemnie bronią. Mężczyzna wielokrotnie odmawiał przyjmowania poleceń od czarnoskórej kobiety i sprzeciwiał się otrzymywaniu niższego wynagrodzenia niż ona^[1]. Siostry zakonne z matką Dunne na czele chciały, by Fields mogła dalej pracować dla klasztoru^[6], ale biskup Jan-Baptysta Brondel^[3] nakazał usunięcie jej ze stanowiska^[1]. Początkowo otworzyła jadłodajnię, ale interes upadł po 10 miesiącach, ponieważ nie pobierała opłat za posiłki od ubogich^[2].

W 1895 roku stanęła do konkursu o kontrakt na doręczanie poczty. Udało się jej zaprząc sześć koni do dyliżansu najszybciej ze wszystkich kandydatów. Podpisała umowę na dostarczanie przesyłek dyliżansem z Cascasde do okolicznych domów. Wśród nich był oddalony o mniej więcej 20 km klasztor, dzięki czemu pozostała w stałym kontakcie z urszulankami^[4]. Była drugą kobietą i pierwszą Afroamerykanką zatrudnioną przez amerykańską pocztę na tym stanowisku (ang. Star Route Carrier)^[3][1]. Niezawodność zapewniła jej przydomek Stagecoach Mary (pol. Dyliżansowa Mary)^[6]. Dowoziła pocztę o każdej porze roku, broniąc się przed bandytami i zwierzętami za pomocą pistoletów, które zawsze nosiła ze sobą^[2]. Po ośmiu latach przeszła na emeryturę^[4].

Osiadła na stałe w Cascade, gdzie otworzyła pralnię, w czym pomogły jej urszulanki^[4]. Pracowała też jako opiekunka do dzieci^[1]. Była fanką baseballu i przy różnych okazjach dawała miejscowej drużynie kwiaty ze swojego ogrodu^[4].

W listopadzie 1919 roku zachorowała. Ówczesny burmistrz zorganizował dla niej miejsce w szpitalu Columbus w Great Falls i towarzyszył jej podczas transportu^[7]. Zmarła 5 grudnia. Jej ciało przetransportowano do Cascade pociągiem^[8]. Mieszkańcy pochowali ją na cmentarzu Hillside przy drodze do klasztoru, która była jej stałą trasą podczas dostarczania poczty^[9].

Jej historia została opisana w książce dla dzieci Fearless Mary: Mary Fields, American Stagecoach Driver autorstwa Tami Charles^[10] oraz fabularyzowanej biografii Deliverance: Mary Fields, First African American Woman Star Route Mail Carrier in the United States autorstwa Miantae Metcalf McConnell^[11].