Matcze

Ten artykuł dotyczy wsi w Polsce. Zobacz też: Matcze.
Matcze
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

hrubieszowski

Gmina

Horodło

Liczba ludności (2021)

384[2][3]

Strefa numeracyjna

84

Kod pocztowy

22-523[4]

Tablice rejestracyjne

LHR

SIMC

0888920[5]

Położenie na mapie gminy Horodło
Mapa konturowa gminy Horodło, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Matcze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Matcze”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Matcze”
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa konturowa powiatu hrubieszowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Matcze”
Ziemia50°56′49″N 23°58′10″E/50,946944 23,969444[1]

Matcze (ukr. Матче) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim w powiecie hrubieszowskim, w gminie Horodło[5][6]. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 816, nad rzeką Bug.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego. 1 stycznia 2003 roku leśniczówka Matcze została zlikwidowana jako osobna miejscowość i weszła w skład wsi Matcze[7].

Wieś jest sołectwem w gminie Horodło[8]. W 2006 roku wieś zamieszkiwało 326 osób[9]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 roku) liczyła 315 mieszkańców i była szóstą co do wielkości miejscowością w gminie Horodło[10].

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Świętego Jacka i Matki Bożej Różańcowej w Horodle[11].

Historia

Od 1476 roku w Matczu znajdowała się cerkiew prawosławna, po zawarciu unii brzeskiej - unicka. W 1700 roku we wsi wzniesiono nową świątynię tego wyznania; w 1875 roku wierni zostali zmuszeni do przyjęcia prawosławia (likwidacja unickiej diecezji chełmskiej).

W wydanym po raz pierwszy w 1786 r. dziełku pt. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” jego autor, hrabia Ewaryst Andrzej Kuropatnicki, pisał o miejscowości, nawiązując do jej położenia w otoczeniu rozległych kompleksów leśnych: Wieś nad Bugiem, należąca do infuły zamojskiej. Tak wielkie tu są lasy, że po 120 na rok budowano komięg, a prócz tego belki ociosane licznemi kopami gdańscy zakupowali kupcy, a drzewa na maszty okrętowe po 120 dukatów płacili JX. Alexandrowi Trębińskiemu, infułatowi zamojskiemu[12].

W 1911 roku, niezależnie od starszej cerkwi, powstała nowa świątynia. Była ona w czasie dwudziestolecia międzywojennego siedzibą etatowej parafii prawosławnej, podczas gdy obiekt pounicki w latach 20. XX wieku zrewindykowano na rzecz Kościoła katolickiego. Starsza cerkiew została zniszczona w czasie II wojny światowej, młodsza - w 1956 roku. Ludność prawosławna została wywieziona z Matcza w toku przesiedleń ludności ukraińskiej lat 1944–1947. W 1983 roku w miejscu, w którym stała cerkiew, wzniesiono kościół pod wezwaniem św. Józefa[13]. W 2024 roku we wsi archeolodzy znaleźli ostrze miedzianej siekiery, której wiek jest szacowany na trzecie lub czwarte tysiąclecie p.n.e.[14].

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 11 marca 2025, identyfikator PRNG: 78423.
  2. ↑ Wieś Matcze w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-02-03], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  3. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-02-03].
  4. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 778 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  5. ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  7. ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia i zmiany urzędowych nazw niektórych miejscowości w województwach: dolnośląskim, kujawsko-pomorskim, lubelskim, lubuskim, mazowieckim, opolskim, podlaskim, pomorskim, śląskim, świętokrzyskim, warmińsko-mazurskim, wielkopolskim i zachodniopomorskim oraz obiektu fizjograficznego w województwie podkarpackim (Dz. U. z 2002 r. Nr 233, poz. 1964 (ISAP)).
  8. ↑ Strona gminy, sołectwa [dostęp 2024-01-01]
  9. ↑ www.horodlo.pl: Położenie gminy Horodło. [dostęp 2017-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-09)]. (pol.).
  10. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  11. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  12. ↑ Ewaryst Andrzej Kuropatnicki: Geografia albo dokładne opisanie królestw Galicyi i Lodomeryi. Wyd. powtórne. Lwów: Nakładem Wojciecha Manieckiego, 1858, s. 49-50.
  13. ↑ Kościół św. Józefa Robotnika w Matczu. [dostęp 2013-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-10)].
  14. ↑ Telewizja Polska S.A, Archaeologists unearth Poland’s oldest-ever copper axe [online], tvpworld.com [dostęp 2025-07-24].

Linki zewnętrzne

Gmina Horodło
Wsie
Kolonie
Części wsi

Herb gminy

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya