Michał Drewko
| Data i miejsce urodzenia |
22 października 1887 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
4 kwietnia 1964 |
| Zawód, zajęcie | |
| Odznaczenia | |
Michał Drewko (ur. 22 października 1887 w Sokalu, zm. 4 kwietnia 1964 w Warszawie) – polski archeolog i historyk, konserwator zabytków.
Życiorys
Ukończył gimnazjum w Rzeszowie, a następnie wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, równocześnie studiował geografię i prahistorię pod kierunkiem prof. Włodzimierza Demetrykiewicza. Po ukończeniu nauki początkowo pracował jako nauczyciel gimnazjalny. 1 października 1920 Państwowe Grono Konserwatorów Zabytków Przedhistorycznych powierzyło mu funkcję pierwszego konserwatora zabytków archeologicznych na Lubelszczyznę i Wołyń. Zajmował to stanowisko przez osiem lat, a następnie powrócił do pracy nauczyciela gimnazjalnego i licealnego w Lublinie, m.in. w Liceum im. S. Staszica.
Po upadku powstania warszawskiego, od października 1944 do stycznia 1945 był członkiem Komisji Ochrony Mienia Kulturalnego w Warszawie, a następnie rozpoczął pracę jako kierownik Wydziału Konserwatorskiego w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie. W latach 1949–1951 kierowany przez niego wydział podlegał Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki. W 1951 objął funkcję kustosza działu epoki żelaza, którą pełnił do śmierci.
Działalność
Docent Michał Drewko całe swoje życie zawodowe poświęcił badaniom archeologicznym na obszarze Lubelszczyzny i terenów z nią sąsiadujących. Pełniąc funkcję konserwatora zabytków archeologicznych kierował badaniami ratowniczymi, rejestrował i inwentaryzował nieznane stanowiska archeologiczne (grodziska i kurhany), a także inicjował prowadzenie badań problemowych. Do najważniejszych prac prowadzonych przez doc. Michała Drewkę należy zaliczyć badania w Krężnicy Jarej, Gołębiu, Głodnie, Irenie i Zaklikowie. W Kosinie odkrył i badał cmentarzysko z kultury łużyckiej zawierające ponad 400 grobów ciałopalnych. W Łopienniku badał wczesnośredniowieczne kurhany z warstwą ciałopalenia. W Krzemionkach Opatowskich prowadził prace konserwatorskie na terenie neolitycznej kopalni krzemienia, a w Osiecku i Niecieplinie badał cmentarzyska kultury weneckiej.
Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (29 października 1947)[1]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)[2]
Przypisy
- ↑ M.P. z 1947 r. Nr 149, poz. 894 (ISAP) „za zasługi położone w zabezpieczeniu arcydzieł kultury polskiej”.
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Bibliografia
- Jan Gurba, Doc. Michał Drewko (22 X 1887 – 4 IV 1964), Rocznik Lubelski 6/1963, s. 277–278.
- Maria Krajewska, Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie, Mazowsze, Studia Regionalne nr. 5/2010 s. 79.
.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.