Mikuszewo
| wieś | |
 Pałac w Mikuszewie księcia Bernharda | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2022) |
305[2] |
| Strefa numeracyjna |
61 |
| Kod pocztowy |
62-321[3] |
| Tablice rejestracyjne |
PWR |
| SIMC |
0589323 |
Położenie na mapie gminy Miłosław  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu wrzesińskiego  | |
 52°10′37″N 17°33′02″E/52,176944 17,550556[1]
| |
Mikuszewo (niem. Meinitz)[4] – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Miłosław.
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mikuszewo, po jej zniesieniu w gromadzie Miłosław. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
We wsi, w zabytkowym pałacu z końca XIX w. zlokalizowany jest Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży "Mikuszewo" (ośrodek organizujący i prowadzący projekty międzynarodowej wymiany młodzieży). Przez wieś przebiegają dwa szlaki rowerowe - "oś transwielkopolska" oraz szlak Miłosław-Żerków.
W Mikuszewie działają organizacje społeczne: kółko rolnicze, koło gospodyń wiejskich oraz Ochotnicza Straż Pożarna w Mikuszewie.
W Mikuszewie urodził się Lucjan Mroczkowski (1890–1966), major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Virtuti Militari.
Historia
_(wayside_shrine).JPG)
Z 1392 r. pochodzi wzmianka o Tomaszu, kmieciu de Micuszewo. W latach 1402–17 Mikuszewo należało do Paszka Wyskoty z Chrząstowa, łowczego kaliskiego, następnie do kanonika Mikołaja Zaremby z Czeszewa. W 1465 właścicielami wsi byli Wieniawowie, którzy w pierwszej połowie XVI w. przyjęli nazwisko Mikuszewskich. Później Mikuszewo znajdowało się w posiadaniu Przyjemskich, Zabłockich i Jabłonowskich. Około 1880 właścicielem był Bernard III (książę Saksonii-Meiningen)[4], który wybudował tu pałac. W latach 1904–1913 w rękach pruskiej Komisji Kolonizacyjnej, następnie rodzin niemieckich. Od 1923 Mikuszewo było w posiadaniu ppor. Zdzisława Baranowskiego (zięcia Józefa i Marii Chełkowskich).
Osada rozwinęła się przy ruchliwej drodze prowadzącej do promu w Nowej Wsi Podgórnej. Od XIV w. istniał tu kościół (z 1407 r. pochodzi wzmianka o plebanie Bartłomieju), do 1688 r. parafialny, na początku XVIII w. spalony i już nie odbudowany.
_(3).JPG)
W centrum wsi, przy skrzyżowaniu dróg, wznosi się okazały budynek zajazdu, a obok: poczta z 2 poł. XIX w., dawna szkoła z pocz. XX w. i remiza strażacka. Ponadto stoi tu figura Matki Boskiej z 1928 r., umieszczona na wysokim cokole. Zniszczona przez Niemców 5 XI 1939 r. i odbudowana w lipcu 1947 r. Na cokole tablica z 1948 r., upamiętniająca zmarłych i poległych w okresie II wojny światowej mieszkańców Mikuszewa, z nazwiskami 10 osób zamęczonych w hitlerowskich obozach i więzieniach.
Po południowej stronie skrzyżowania rozciąga się park krajobrazowy o pow. 3,95 ha z drugiej połowy XIX w., z elementami układu regularnego (alejki i szpalery) z okresu późniejszego. W parku wznosi się piętrowy, neorenesansowy pałac z około 1890 r., o rozczłonkowanej bryle, z narożną, czworoboczną wieżą, zwieńczoną czworobocznym hełmem. Do pałacu prowadzi stara aleja lipowa. W parku staw i kilka drzew pomnikowych: osiem lip (o obw. do 380 cm), trzy kasztanowce, dwa buki (obw. 290 i 310 cm) oraz klon (310 cm). Wśród 22 rosnących tu gatunków i odmian drzew przeważają graby. W sąsiedztwie pałacu znajdują się zabudowania pofolwarczne z drugiej poł. XIX w., z dawną rządców-ką. Przy drodze do Czeszewa czworak z końca XIX w.
W centrum wsi kapliczka maryjna (Królowej Korony Polskiej) z orłem, ufundowana w 1928, zniszczona przez hitlerowców 15 listopada 1939 i odbudowana w lipcu 1947 przez Wojciecha Budasza[5].
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 80505.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-06].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 793 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ a b Mikuszewo. Meinitz. [dostęp 2023-10-17].
- ↑ napis in situ
Linki zewnętrzne
- Mikuszewo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 415.
- Mikuszewo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 333.
| Miasto | |
|---|---|
| Wsie | |
| Osady | |
| Osady leśne | |
| Część miasta | |
| Części wsi |
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.