Nitzschia capitellata

Nitzschia capitellata
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena

eukarionty

Królestwo

protisty

Gromada

Bacillariophyta

Klasa

Bacillariophyceae

Podklasa

Bacillariophycidae

Rząd

Bacillariales

Rodzina

Bacillariaceae

Rodzaj

Nitzschia

Gatunek

Nitzschia capitellata

Nazwa systematyczna
Nitzschia capitellata
Hustedt w A. Schmidt i in. 1922
Synonimy
  • „Nitzschia cryptostriata”

M.H.Hohn & J.Hellerman 1966

Nitzschia capitellatagatunek okrzemek występujących w przybrzeżnych wodach morskich i wodach śródlądowych[2]. Opisany po raz pierwszy w 1922 roku[1].

Morfologia

Okrzemki o okrywach linearnych do linearno-lancetowatych żyjące jako element fitobentosu. Jednokomórkowe osobniki o rozmiarach 20–70 μm długości i 3,5–7,5 μm szerokości. Fibul jest 10–18 w 10 μm. Obie fibule środkowe dalej są od siebie ustawione niż pozostałe. Prążków jest 35–40 w 10 μm, przy czym w mikroskopie świetlnym z kondensorem do pola jasnego są one niemal niewidoczne[2].

Ekologia

Gatunek kosmopolityczny[1], słodko- i słonowodny, występujący w wodach ze średnią zawartością elektrolitów. Tolerancyjny na zanieczyszczenia organiczne aż po strefę polisaprobową[2].

Na liście wskaźnikowej taksonów okrzemek stosowanych w ocenie stanu ekologicznego wód rzecznych w Polsce (IO) podano indeksy trofii i saprobii wskazujące na preferencje wód zanieczyszczonych oraz nie uznano gatunku za referencyjny dla rzek o podłożu węglanowym ani krzemianowym[3]. Podobnie jest w wersji tego wskaźnika dla zbiorników zaporowych[4]. W analogicznym wskaźniku dla wód jeziornych (IOJ) ma przypisaną jedną z najwyższych wartości wskaźnikowych indeksu trofii i również nie jest gatunkiem referencyjnym (wskaźnik ten nie uwzględnia indeksu saprobii)[5].

Wartości wskaźnikowe Nitzschia capitellata stosowane w państwowym monitoringu środowiska w Polsce
kategoria wód indeksy trofii indeksy saprobii
TI – wartość wrażliwości taksonu wTI – wartość wagowa taksonu SI – wartość wrażliwości taksonu wSI – wartość wagowa taksonu
rzeki 3,8 5 3,4 2
zbiorniki zaporowe 4 5 3 2
jeziora 7,3 3 nie dotyczy nie dotyczy

Gatunek ekstremofilny, często występuje w wodach o warunkach odbiegających od typowych. Może dominować wśród organizmów metaloopornych w zbiorowiskach fitobentosu wód będących odbiornikami ścieków ze zrzutem metali (np. Stoła, Graniczna Woda)[6]. Współdominuje również w gorących źródłach (o temperaturze od 24 °C do 71 °C) siarczanowych Wysp Kurylskich i Sachalinu[7]. Stwierdzany w środowisku o pH ≤3,5 (zarówno w siedliskach naturalnie kwaśnych, jak i antropogenicznie zakwaszonych)[8]. Występuje w wodach zanieczyszczonych ściekami komunalnymi, np. współdominuje w marokańskim strumieniu Oued Hassar charakteryzującym się dużym zanieczyszczeniem przez amoniak, ortofosforany i substancje organiczne[9].

Gatunki podobne

Nitzschia requens ma szerzej ustawione, zawsze widoczne w mikroskopie świetlnym prążki (23–26 w 10 μm)[2].

Nitzschia adamata i Nitzschia tubicola odróżnia się ze względu na nieregularnie rozmieszczone fibule[2].

Nitzschia paleaeformis odróżnia się dzięki wąsko linearnym okrywom i wybitnie oddalonym od siebie środkowym fibulom[2].

Przypisy

  1. a b c W. Guiry 2015 algaebase.org”.
  2. a b c d e f Małgorzata Bąk i inni, Klucz do oznaczania okrzemek w fitobentosie na potrzeby oceny stanu ekologicznego wód powierzchniowych w Polsce, 2012, s. 245, ISBN 978-83-61227-96-0.
  3. Aleksandra Zgrundo, Łukasz Peszek, Anita Poradowska, Podręcznik do monitoringu i oceny rzecznych jednolitych części wód powierzchniowych na podstawie fitobentosu [online], 2018, s. 58.
  4. Aleksandra Zgrundo, Łukasz Peszek, Anita Poradowska, Aneks do wytycznych metodycznych do przeprowadzenia monitoringu i oceny potencjału ekologicznego zbiorników zaporowych w Polsce na podstawie fitobentosu [pdf], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2018, s. 54 (pol.).
  5. Aleksandra Zgrundo, Łukasz Peszek, Anita Poradowska, Podręcznik do monitoringu i oceny jeziornych jednolitych części wód powierzchniowych na podstawie fitobentosu [pdf], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2018, s. 52 (pol.).
  6. Janina Kwandrans i inni, Zbiorowiska okrzemek bentosowych oraz fitoplanktonu w wodach zanieczyszczonych metalami ciężkimi (Górny Śląsk) [online], Książka abstraktów 21 Zjazdu Hydrobiologów Polskich, Lublin, 2009 [dostęp 2018-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-05].
  7. Tatiana V. Nikulina, Patrick Kociolek, Diatoms from Hot Springs from Kuril and Sakhalin Islands (Far East, Russia), 2011, s. 333–363, DOI10.1007/978-94-007-1327-7_15.
  8. Dean M. DeNicola, A review of diatoms found in highly acidic environments, 2000, DOI10.1023/A:1004066620172.
  9. Brahim Fawzi, Mohamed Loudiki, Said Oubraim, Brahim Sabour, Mohamed Chlaida, Impact of Wastewater Effluent on the Diatom Assemblages. Structure of a Brackish Small Stream: Oued Hassar (Morocco), 2002.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya