Nivea

Opakowania Nivea z lat 1924–2010
Siedziba firmy w Poznaniu

Nivea (łac. niveus – śnieżnobiały) – linia produktów kosmetycznych międzynarodowego koncernu Beiersdorf AG z Hamburga w Niemczech.

Polskie opakowania kremu Nivea produkowanego w Poznaniu z lat 1945–1990

Pierwszym produktem tej linii było Nivea Seife (mydło Nivea), które zostało wprowadzone na rynek w 1906 przez firmę „Beiersdorf & Co”, której właścicielem był wówczas Oskar Troplowitz, farmaceuta, urodzony w 1863 w Gliwicach. Żona Troplowitza Gertruda nadała temu mydłu nazwę Nivea, z łacińskiego niveus/nivea/niveum (śnieżno-biały)[1]. W 1911 pojawił się słynny Nivea Creme (krem Nivea). Produkt został stworzony dzięki zakupieniu przez Oskara Troplowitza od chemika dr. Isaaca Lifschütza patentu na wytwarzanie eucerytu. Troplowitz wspólnie z dermatologiem Paulem Gersonem Unną opracowali recepturę kremu, wykorzystując właściwości eucerytu jako substancji tworzącej stabilną emulsję tłuszcz-woda.

Polskie opakowania kremu Nivea produkowanego w Katowicach i Poznaniu z lat 1928–1939

W Polsce między I a II wojną światową produkcja środków kosmetycznych z serii Nivea odbywała się w firmie Pebeco Wytwórnia Specyfików Beiersdorfa Spółka z o.o. najpierw od 1925 w Katowicach, a następnie od 1930 w Poznaniu. Po II wojnie światowej produkcję kremu pod marką Nivea kontynuowała państwowa firma Pollena-Lechia w Poznaniu – obecnie Nivea Polska Sp. z o.o. – spółka-córka Beiersdorf AG. Przez pewien czas krem Nivea produkowany był także w Warszawie m.in. przez firmę Uroda.

Skład kremu do skóry

Podstawą odkrycia Oskara Troplowitza był euceryt(inne języki), naturalny środek emulgujący uzyskiwany z tłuszczu wełny owczej (lanoliny). Euceryt był pierwszym znanym środkiem pozwalającym na utworzenie stabilnej emulsji tłuszcz-woda. Euceryt jest alkoholem lanolinowym z wysoką zawartością cholesterolu i wykazującym niski potencjał alergiczny.

Alkohol lanolinowy to naturalny produkt składający się z mieszaniny lipidów wyekstrahowanych z wosku wełny owczej. Głównymi składnikami są: cholesterol (30%), lanosterol i związki lanosterolo-podobne (27%). Wysokołańcuchowe n-alkohole alifatyczne C18 do C30 stanowią około 20% masy.

Skład współczesnej Nivei pozostał praktycznie taki sam, jak w oryginalnym przepisie: gliceryna, pantenol, kwas cytrynowy, woda, euceryt (jako środek emulgujący) i substancje zapachowe.

Pełny skład kremu:

Znak towarowy

Przedsiębiorstwo Nivea aktywnie dba o ochronę swojej marki, stosując strategię obejmującą liczne zgłoszenia znaków towarowych oraz wzorów przemysłowych w urzędach patentowych na całym świecie.

W Niemczech[3] oraz Szwajcarii[4] Nivea posiada wyłączne prawa do używania charakterystycznego odcienia niebieskiego jako znaku towarowego dla swoich produktów do pielęgnacji ciała. Osiągnięcie takiego poziomu ochrony prawnej wynika z intensywnego wykorzystania tego koloru, co pozwoliło na wykazanie wtórnej zdolności odróżniającej. Oznacza to, że konsument jest w stanie rozpoznać produkty marki Nivea na rynku dzięki temu specyficznemu odcieniowi niebieskiego[5].

Ponadto, opakowanie popularnego kremu Nivea jest chronione jako przestrzenny znak towarowy, między innymi w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej[6][7][8]. Te unikatowe formy znaków towarowych charakteryzują się tym, że obejmują konkretny kształt produktu lub jego opakowania. Mogą również zawierać połączenie elementów słownych, graficznych i kolorystycznych, które są stosowane w sposób ściśle związany z danym kształtem, co przyczynia się do wyróżnienia produktu na rynku i zwiększa jego rozpoznawalność wśród konsumentów[9].

Utrzymana została również ochrona dla przestrzennego znaku towarowego, który przedstawia jedną z najstarszych wersji opakowania kremu Nivea, zgłoszoną w 1934 roku[10].

Przypisy

  1. Bożena Kubit, Wojciech Mszyca: Oskar Troplowitz – innowator, wyd. Muzeum w Gliwicach 2017, s. 48, ISBN 978-83-89856-90-6.
  2. Nivea Creme [online] [dostęp 2017-03-15] (niem.).
  3. Das Deutsche Patent- und Markenamt Register [dostęp 2024-08-26].
  4. Swissreg – Institute for Intellectual Property [online], swissreg.ch [dostęp 2024-08-26].
  5. Kolor jako znak towarowy. Jak zmonopolizować barwę? [online], Prawna ochrona znaków towarowych, 15 lipca 2018 [dostęp 2024-08-26] (pol.).
  6. Rejestr znaków towarowych UPRP [dostęp 2024-08-26].
  7. Rejestr znaków towarowych UPRP [dostęp 2024-08-26].
  8. Rejestr znaków towarowych UPRP [dostęp 2024-08-26].
  9. Przestrzenny znak towarowy – atrakcyjna forma ochrony [online], Prawna ochrona znaków towarowych, 26 czerwca 2013 [dostęp 2024-08-26] (pol.).
  10. Rejestr znaków towarowych UPRP [dostęp 2024-08-26].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya