Ofra Haza

Ofra Haza
‏עפרה חזה‎
Ilustracja
Ofra Haza (1994)
Imię i nazwisko

Bat-Szewa Ofra Chaza-Aszkenazi

Pseudonim

Ofra Haza

Data i miejsce urodzenia

19 listopada 1957
Hatikva, Tel Awiw

Data i miejsce śmierci

23 lutego 2000
Ramat Gan

Przyczyna śmierci

zapalenie płuc (powikłania po AIDS)

Instrumenty

fortepian

Typ głosu

mezzosopran

Gatunki

world music, pop, elektronika etniczna, muzyka blisko-wschodnia, synthpop

Zawód

piosenkarka, autorka tekstów, aktorka

Aktywność

1969–2000

Wydawnictwo

Hed Arzi, East West Records, Shanachie Records, Ariola Records, Ausfahrt, Sire Records, Warner Bros.

podpis

Ofra Haza, właśc. Bat-Szewa Ofra Chaza-Aszkenazi (hebr. ‏עפרה חזה‎; ur. 19 listopada 1957 w Tel Awiwie, zm. 23 lutego 2000 tamże)[1]izraelska piosenkarka, kompozytorka i aktorka, nominowana do Nagrody Grammy, powszechnie znana jako „Izraelska Madonna”[2] oraz „Wschodnia Madonna”[3]. Jej głos został sklasyfikowany jako mezzosopran[4].

Życiorys

Urodziła się w rodzinie biednych żydowskich imigrantów z Jemenu. Była najmłodszą z dziewięciorga dzieci, miała dwóch braci i sześć sióstr[1].

W wieku 13 lat dołączyła do Teatru Szchunat Ha-Tikwa, gdzie poznała swojego późniejszego menedżera, kompozytora i autora tekstów Bezalela Aloni. Po odejściu z zespołu w 1979 rozpoczęła karierę solową. Rok później zadebiutowała albumem Al Ahavot Shelanu. Od początku w swojej twórczości łączyła orientalne, folkowe wpływy z nowoczesnym popem. W 1983 zajęła drugie miejsce z piosenką „Chai” w finale 28. Konkursu Piosenki Eurowizji w Monachium. Po konkursie nagrała swój eurowizyjny utwór jeszcze w trzech językach[1].

W 1984 zrealizowała album Yemenite Songs („Shirei Teiman”), w Europie wydany w 1985. Inspiracją utworów na albumie były dawne piosenki, śpiewane przez jej matkę, a w nagraniach XVII-wiecznych poezji Szaloma Szabazi zostały wykorzystane tradycyjne instrumenty[5]. W 1988 wydała album zatytułowany Shaday (nagroda New Music Award dla najlepszego międzynarodowego albumu roku)[6], z którego wylansowała przebój „Im Nin'alu[1][7].

W 1992 zaśpiewała wraz z Andrew Eldritchem piosenkę „Temple of Love”, wydaną na singlu zespołu The Sisters of Mercy; singiel ten został wydany pierwotnie w 1983 i ponownie nagrany 9 lat później[1][8]. W tym samym czasie jej album Kirya (1992) uzyskał nominację do Grammy.

Nagrała piosenkę „Elo Hi” do filmu Królowa Margot (fr. La Reine Margot) z Isabelle Adjani, skomponowaną przez Gorana Bregovicia (1994)[1]. W tym samym roku wraz z irlandzką piosenkarką Sinead O’Connor wystąpiła na ceremonii wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla w Oslo. Wykonała wówczas specjalnie napisany na tę okazję utwór „Paint Box”. Śpiewała piosenkę „Deliver Us” (Uwolnij nas) w 17 językach, w znanym w Polsce filmie animowanym Książę Egiptu (Prince of Egypt, 1998), gdzie użyczyła swojego głosu Jokebed – matce Mojżesza (Val Kilmer), Aarona (Jeff Goldblum) i Miriam (Sandra Bullock) – oraz brała udział w nagrywaniu ścieżki dźwiękowej[9].

Współpracowała także z Paulą Abdul, Whitney Houston i Iggyʼm Popem. Ofra Haza angażowała się w akcje charytatywne, zabiegała również o pojednanie w konflikcie izraelsko-palestyńskim oraz normalizację stosunków między Żydami i Arabami. Do dziś pozostaje jedyną artystką, której płyty są sprzedawane we wszystkich krajach arabskich.

Pod koniec lat siedemdziesiątych odbyła dwuletnią służbę wojskową[1]. 15 lipca 1997 wyszła za przedsiębiorcę Dorona Aszkenaziego[10].

Zmarła w wieku 42 lat na zapalenie płuc[1]. Wkrótce po jej śmierci dziennik „Ha-Arec” podał, że przyczyną śmierci Hazy był zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS), co wywołało dyskusję na temat faktycznych okoliczności śmierci i kwestii uszanowania prywatności piosenkarki[11]. Jedną z osób oskarżanych o spowodowanie jej śmierci był jej mąż, który zmarł rok później z powodu zawału serca, spowodowanego prawdopodobnie przedawkowaniem narkotyków[12]. W raporcie komisji, badającej czy nie doszło do zaniedbań lekarzy w związku z hospitalizacją piosenkarki, stwierdzono, że gdyby Haza poddała się leczeniu wcześniej, można by zapobiec znacznemu pogorszeniu stanu zdrowia, a nawet jej śmierci[13].

Dyskografia

  • 1974 – Ahawa Riszona (+ Shchunat Ha’Tikva Workshop Theater)
  • 1976 – Ve-Chutz Mizeh Hakol Beseder (+ Shchunat Ha’Tikva Theater)
  • 1977 – Atik Noshan (+ Shchunat Ha’Tikva Workshop Theater)
  • 1979 – Song Of Songs With Fun (Shir ha’Shirim be’Sha’ashu’im) (+ Shchunat Ha’Tikva Workshop Theater)
  • 1980 – About Our Loves (Al Ahavot Shelanu)
  • 1981 – Let’s Talk (Bo Nedaber)
  • 1982 – Temptations (Pituim)
  • 1982 – Songs For Children (Li’Yladim)
  • 1983 – Chai (Lebendig)
  • 1983 – Shirey Moledet A
  • 1984 – A Place For Me (Bait Cham)
  • 1984 – Yemenite Songs
  • 1985 – Earth (Adama)
  • 1986 – Shirey Moledet B
  • 1986 – Broken Days (Yamim Nishbarim)
  • 1987 – The Golden Album (Albom ha’Zahav)
  • 1987 – Shirey Moledet C
  • 1987 – Fifty Gates Of Wisdom
  • 1987 – Yemenite Songs
  • 1988 – Shaday
  • 1989 – Desert Wind
  • 1991 – LIVE @t Montreux Jazz Festival
  • 1992 – Kirya
  • 1994 – My Soul (Kol ha’Neshama)
  • 1995 – Queen In Exile
  • 1997 – Ofra Haza
  • 2001 – Greatest Hits Vol. 1
  • 2005 – Greatest Hits Vol. 2
  • 2008 – Forever Ofra Haza – Her Greatest Songs Remixed
  • 2008 – Ofra Haza live in Montreux Jazz Festival

Galeria

Przypisy

  1. a b c d e f g h Ofra Haza. AllMusic. [dostęp 2020-07-22]. (ang.).
  2. The Israeli Madonna. BBC. [dostęp 2020-08-05]. (ang.).
  3. Ofra Haza, Madonna of the East. legacy.com. [dostęp 2020-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-26)]. (ang.).
  4. Jon Pareles: Ofra Haza 41, Israeli Pop Singer Who Crossed Cultural Bounds. [w:] The New York Times [on-line]. nytimes.com, 2000-02-24. [dostęp 2020-08-05]. (ang.).
  5. Ofra Haza. Jewish Women’s Archive. [dostęp 2020-08-05]. (ang.).
  6. Ofra Haza: From Hatikva to Hollywood. Jerusalem Post, 2000-02-24. [dostęp 2020-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-13)]. (ang.).
  7. Ofra Haza – Iʼm Nin Alu (Vinyl 1988). Discogs. [dostęp 2020-07-22]. (ang.).
  8. The Sisters of Mercy – Temple of Love (1992). Discogs. [dostęp 2020-07-22]. (ang.).
  9. Deliver Us (The Prince of Egypt / Soundtrack Version). Amazon. [dostęp 2020-07-22]. (ang.).
  10. Spotless starʼs dark secret shakes Israel. The Guardian, 2000-03-04. [dostęp 2020-07-22]. (ang.).
  11. Deborah Sontag: A Pop Diva, a Case of AIDS and an Israeli Storm. NYTimes.com, 29 lutego 2000. [dostęp 2010-08-18]. (ang.).
  12. Singer’s death prompts AIDS debate. BBC News, 5 marca 2000. [dostęp 2010-08-18]. (ang.).
  13. Zvi Harel. Family of Ofra Haza can see ministry report, court rules- Israel News. „Haaretz Daily Newspaper”, 14 listopada 2005. [dostęp 2010-08-18]. 

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya