Piżmolot
| Ptenochirus | |||
| W.C.H. Peters, 1861[1] | |||
 Piżmolot duży (P. jagori) na ilustracji z 1899 roku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
piżmolot | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Pachysoma (Ptenochirus) jagorii W.C.H. Peters, 1861 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Piżmolot[2] (Ptenochirus) – rodzaj latających ssaków z podrodziny Cynopterinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Filipinach[3][4][5].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 71–127 mm, długość ogona 3–18 mm, długość ucha 13–25 mm, długość tylnej stopy 12–22 mm, długość przedramienia 47–91 mm; masa ciała 16–97 g[4][6].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1861 roku niemiecki zoolog Wilhelm Peters w artykule zatytułowanym Sprawozdanie na temat ssaków z rzędu naczelnych, nietoperzy futrzastych i jaszczurek zebranych dotychczas przez pana F. Jagora w Malakce, na Borneo, Jawie i Filipinach, opublikowanym w czasopiśmie „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) piżmolot duży (P. jagori).
Etymologia
Ptenochirus: gr. πτην ptēn, πτηνος ptēnos ‘skrzydlaty’; χειρ kheir, χειρος kheiros ‘dłoń, ręka’[7].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[8][6][3][2]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[2] | Podgatunki[4][3][6] | Rozmieszczenie geograficzne[4][3][6] | Podstawowe wymiary[4][6][a] | Status IUCN[9][10] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
Ptenochirus jagori | (W.C.H. Peters, 1861) | piżmolot duży | gatunek monotypowy | Środkowe i Wschodnie Visayas (Samar, Biliran, Leyte i Bohol), Dinagat i Mindanao; zakres wysokości: 0–1600 m n.p.m. | DC: 10,4–11,3 cm DO: 0,7–1,2 cm DP: 7–7,8 cm MC: około 50 g |
LC |
| Ptenochirus minor | Yoshiyuki, 1979 | piżmolot mały | gatunek monotypowy | szeroko rozpowszechniony (za wyjątkiem obszaru Palawanu), włącznie z wyspami Babuyan (Camiguin) i Archipelagiem Sulu (Bongao i Songa-Songa); zakres wysokości: 0–1950 m n.p.m. | DC: 11,4–12,7 cm DO: 0,6–1,8 cm DP: 7,6–9,1 cm MC: 62–97 g |
LC | |
| Ptenochirus wetmori | (E.H. Taylor, 1934) | bezogoniec obrożny | gatunek monotypowy | Mindanao; zakres wysokości: 800–1200 m n.p.m. | DC: 7,1–7,6 cm DO: 0,3–0,5 cm DP: 4,7–5,2 cm MC: 16–21 g |
VU |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, VU – gatunek narażony.
Kladogram za Almeida et al., 2020[11], zmodyfikowany
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona; DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
Przypisy
- ↑ a b W.C.H. Peters. Bericht über die von Hrn. F. Jagor bisher auf Malacca, Borneo, Java und den Philippinen gesammelten Säugethiere aus den Ordnungen der Halbaffen, Pelzflatterer und Flederthiere. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1861, s. 707, 1861. (niem.).
- ↑ a b c Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 81, 83. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 88. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ a b c d e N. Giannini, C. Burgin, V. Van Cakenberghe, S. Tsang, S. Hintsche, T. Lavery, F. Bonaccorso, F. Almeida & B. O’Toole: Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 68–69. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Ptenochirus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-14].
- ↑ a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 448–449. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 594, 1904. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Ptenochirus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2024-12-22]. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Megaerops – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2024-12-22]. (ang.).
- ↑ Francisca Cunha Almeida, Nancy B. Simmons, Norberto P. Giannini, A Species-Level Phylogeny of Old World Fruit Bats with a New Higher-Level Classification of the Family Pteropodidae, „American Museum Novitates”, 2020 (3950), 2020, s. 1–24, DOI: 10.1206/3950.1.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.