Pietyrog

Pietyrog I
Pietyrog II

Pietyrog (Piatyr, Piatyróg, Piatyroch, Piętyróg, Pięcioróg) – polski herb szlachecki, występujący głównie na Wołyniu i Rusi.

Opis herbu

Według Juliusza Karola Ostrowskiego istniały dwie podstawowe wersje tego herbu[1]:

Pietyrog I: W polu błękitnym; gwiazda pięciopromienna przeplatana, złota z zaćwieczoną połową takiejż lilii.

Wersję tę przytacza Paprocki w Gnieździe cnoty. Kasper Niesiecki podaje natomiast połowę lilii srebrną[2], którą to wersję powtarza m.in. Przemysław Pragert w Herbach szlachty kaszubskiej[3].

Pietyrog II: W polu czerwonym; gwiazda sześciopromienna przeplatana (magen Dawid), srebrna z zaćwieczoną połową takiejż lilii.

Wersja ta pochodzi od Wijuka Kojałowicza.

Gwiazda sześciopromienna pojawiła się według Józefa Szymańskiego już w Herbach rycerstwa... Paprockiego i Kronice Bielskiego, gdzie jednak nie zostały określone barwy[4].

Wszystkie wersje miały za klejnot trzy pióra strusie.

Najwcześniejsze wzmianki

Opisywany jako starodawny herb ruski, herb pojawia się po raz pierwszy w Herbach rycerstwa polskiego Paprockiego[4].

Etymologia

Nazwa herbu jest obrazowa[4].

Herbowni

Najpełniejszą listę herbownych stworzył Tadeusz Gajl w Herbarzu polskim od średniowiecza do XX wieku z 2007 roku. Lista zawiera 23 nazwiska[5]:

Bohoiński, Bokoiński, Bokojemski, Ciemiński, Ciereszkiewicz, Ciereszko, Gęba, Ilnicki, Jeleżyński, Jeło-Maliński, Kuniewski, Kuniowski, Maliński, Mormidło, Mormiłło, Mormoł, Piatyr, Pietyroch, Pietyróg, Stulgiński, Trykowicz, Trzebiałkowski, Trzebiatowski.

Według Przemysława Pragerta (za Herbertem Schmude), używała go jedna z gałęzi kaszubskiej rodziny Trzebiatowskich o przydomku Zmuda, osiadła od XVII wieku w Rzeczypospolitej. Nie jest jasne skąd ruski herb wziął się na Kaszubach, autor nie wyklucza, że rodzina ta została po prostu sztucznie przypisana do tego herbu[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 262.
  2. ↑ Kasper Niesiecki red.: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. powiększony dodatkami późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych. Jan Nepomucen Bobrowicz wyd.. T. 7. Lipsk: Nakładem i drukiem Breitkopfa i Haertela, 1842, s. 298.
  3. ↑ a b Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej. Gdańsk: 2005.
  4. ↑ a b c Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 214. ISBN 83-7181-217-5.
  5. ↑ Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 406-539. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne

Heraldyka
Herby
Elementy herbu
Oznaki godności
Inne
Działy heraldyki

Heraldyka

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya