Proustyt
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
prustyt |
|---|---|
| Skład chemiczny |
arsenowa sól srebra Ag3AsS3 |
| Twardość w skali Mohsa |
2-2,5 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy |
| Łupliwość |
wyraźna według ścian romboedru |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,57-5,64 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona w odcieniach (cynobrowy) |
| Rysa |
czerwona w odcieniach |
| Połysk |
diamentowy, półmetaliczny, w skupieniach ziemistych matowy |
Proustyt (prustyt) – minerał z gromady siarkosoli. Jest kruszcem srebra. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego chemika Josepha Prousta (1754-1826).
Charakterystyka
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym (przyjmują postać słupa o podstawie trójkąta), romboedru, lub skalenoedru. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, dendrycznych, w formie wypryśnięć, nalotów lub impregnacji[1], Jest izostrukturalny z pirargyrytem (Ag3SbS3). Jest kruchy, przezroczysty. Rozpuszcza się w kwasie azotowym, łatwo topliwy[1]. Często zawiera domieszki antymonu. Pod wpływem światła ciemnieje i staje się nieprzezroczysty[2].
Występowanie
Składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych. Współwystępuje z argentytem, pirargyrytem, stephanitem, polibazytem, arsenem, akantytem, barytem, tetraedrytem, chlorargyrytem, srebrem rodzimym, kalcytem[3][2].
Miejsca występowania:
- Na świecie: Chile, Francja, Meksyk, Niemcy, Kanada, USA, Brazylia, Rosja, Włochy, Czechy, Peru, Maroko[1].
- W Polsce: został znaleziony na Dolnym Śląsku w Ciechanowicach, Miedziance k. Janowic Wielkich[2], Kowarach (Rudawy Janowickie), w okolicach Bolkowa (Góry Kaczawskie), a także w Boguszowie-Gorcach koło Wałbrzycha.
Zastosowanie
- źródło otrzymywania srebra – ponad 65% Ag,
- atrakcyjny dla kolekcjonerów,
- czasami wykorzystywany do wyrobu biżuterii.
Przypisy
- ↑ a b c Jan Parafiniuk, ATLAS MINERAŁÓW, Multico Oficyna Wydawnicza, 2019, s. 90, ISBN 978-83-7073-845-7.
- ↑ a b c Eligiusz Szełęg, MINERAŁY I SKAŁY POLSKI, Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 70, ISBN 978-83-7763-668-8.
- ↑ Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 32, ISBN 978-83-7073-816-7.
Bibliografia
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.