Pucciniomycotina
 Puccinia graminis Pers. | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Typ | |
| Podtyp |
Pucciniomycotina |
| Nazwa systematyczna | |
| Pucciniomycotina R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw. Mycol. Prog. 5(1): 45 (2006) | |
Pucciniomycotina R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw. – podtyp podstawczaków (Basidiomycota)[1]. Dawniej takson miał nazwę Urediniomycetes i był w randze klasy[2].
Charakterystyka
Grzyby w podtypie Pucciniomycotina wykazują dużą różnorodność, zarówno pod względem budowy, jak i znaczenia w przyrodzie. Charakterystyczne są jednak ich niewielkie rozmiary (rzędu milimetrów).
Z punktu widzenia gospodarczego, najbardziej istotną klasą należącą do Pucciniomycotina jest Pucciniomycetes, do której należą rdze, pasożyty roślin, między innymi zbóż – w tym kukurydzy (Zea) – i drzew – w tym sosen (Pinus), jabłoni (Malus) i kawowców (Coffea). Inne klasy również zawierają grzyby porażające rośliny. Gatunki z rodzaju Helicobasidium należącego do Helicobasidiales porażają korzenie między innymi szparagów (Asparagus), buraków (Beta), morw (Morus) i śliw (Prunus). Microbotryum violaceum poraża goździkowate (Caryophyllaceae), a Sphacelotheca fagopyri – grykę (Fagopyrum) (obydwa patogeny należą do Microbotryales i były mylone z podobnymi, należącymi do podtypu Ustilaginomycotina przed rozpoczęciem badań molekularnych)[3].
Systematyka
Do podgromady Pucciniomycotina należy około 7400 opisanych gatunków (w około 215 rodzajach). Ponad 95% gatunków należy do klasy Pucciniomycetes. Z powodu małych rozmiarów i specyficznej budowy trudne było ich usystematyzowanie filogenetyczne. Przełom w tej dziedzinie został dokonany w 1995, kiedy rozpoczęto sekwencjonowanie i inne badania z zakresu filogenetyki molekularnej[3].
Do podtypu Pucciniomycotina należy 9 klas:
- Agaricostilbomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Atractiellomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Classiculomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Cryptomycocolacomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Cystobasidiomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Microbotryomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Mixiomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Pucciniomycetes R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.
- Tritirachiomycetes Aime & Schell 2011
Przypisy
- ↑ Index Fungorum. [dostęp 2016-05-25]. (ang.).
- ↑ Trees of Life. [dostęp 2016-05-25]. (ang.).
- ↑ a b https://web.archive.org/web/20160303194009/http://www.clarku.edu/faculty/dhibbett/Reprints%20PDFs/Hibbett_et_al_AFTOL_class_2007.pdf A higher level phylogenetic classification of the Fungi], w: Mycological Research 111, Issue 5, s. 509–547
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.