Rocznik Rychezy
Rocznik Rychezy – zaginiony średniowieczny polski rocznik z XI–XIII wieku.
Rocznik Rychezy był kontynuacją niemieckiego Rocznika kolońskiego, stanowiącego kompilację Rocznika z Reichenau (augijskiego) i dawniejszego kolońskiego[1]. Spisany na tablicy paschalnej trafił do Polski wraz z wyposażeniem Rychezy, poślubionej w 1013 przez Mieszka II[2]. Rocznik prowadzono od 1013 w Gnieźnie[1] lub Krakowie, gdzie Mieszko mógł rezydować w wydzielonej sobie dzielnicy[3]. W roczniki odnotowywano głównie wydarzenia dynastyczne[4]. Znalazły się tam m.in. zapiski o narodzinach syna Kazimierza w 1016 i oddaniu go do szkoły w 1026[3]. Prawdopodobnie około 1032 dodane zostały do niego zapiski z Rocznika Jordana, pierwszego polskiego rocznika, dzięki czemu zachowały się[4]. Po 1031, po ucieczce Mieszka z kraju, Rycheza udała się wraz z synami na wygnanie do Niemiec, zabierając ze sobą rocznik[4].
Rocznik powrócił do Polski około 1039 razem Kazimierzem Odnowicielem i znalazł się w nowej stolicy – Krakowie, gdzie był kontynuowany i poszerzany[4]. Być może w jego redagowaniu miał udział biskup krakowski Lambert II Suła[4]. Z czasem rocznik zatracił dworski charakter, a zapiski dotyczące dostojników kościelnych stały się coraz liczniejsze[1]. Przypuszczalnie pod koniec XII w. przekształcił się w dzieło kapituły i prowadzony był do 1266[1]. Rocznik Rychezy nie zachował się do współczesnych czasów, jednak jeszcze w XII w. stał się podstawą przeróbek i nowych redakcji[5]. Wykorzystany został przy tworzeniu Kroniki Galla Anonima, Rocznika świętokrzyskiego dawnego i Rocznika kapituły krakowskiej, jego wpływy stwierdzono też w Roczniku kapitulnym poznańskim i Roczniku lubińskim[6]. Z tego powodu uważany jest za podstawę i źródło średniowiecznej polskiej annalistyki[6].
Przypisy
- ↑ a b c d Michałowska 1995 ↓, s. 62.
- ↑ Labuda 2001 ↓, s. 25.
- ↑ a b Labuda 2001 ↓, s. 26.
- ↑ a b c d e Michałowska 2011 ↓, s. 743.
- ↑ Michałowska 1995 ↓, s. 63.
- ↑ a b Michałowska 2011 ↓, s. 744.
Bibliografia
- Gerard Labuda. Jeden czy dwa roczniki niemieckie u podstaw polskiego rocznikarstwa?. „Studia Źródłoznawcze”. 39, s. 7–27, 2001.
- Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 743–744. ISBN 978-83-01-16675-5.
- Teresa Michałowska: Średniowiecze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 62–63, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 83-01-11452-5.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.