Roman Reszetyło

Roman Reszetyło
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

1 grudnia 1880
Uhnów

Data i miejsce śmierci

5 października 1952
Kazaczynskoje

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

greckokatolicki

Prezbiterat

1907

Faksymile

Roman Reszetyło, ukr. Роман Решетило (ur. 1 grudnia 1880 w Uhnowie, zm. 5 października 1952 w Kazaczynskim) – duchowny greckokatolicki, doktor teologii, szambelan papieski.

Życiorys

Urodził się 1 grudnia 1880 w Uhnowie[1][2][3][4.1]. Kształcił się w Greckokatolickim Seminarium Duchownym we Lwowie oraz w Greckokatolickim Seminarium Duchownym w Przemyślu[1]. Otrzymał święcenia kapłańskie w 1907 z rąk bp. Kostiantyna Czechowycza[1][3][4.1]. Następnie od 1907 do 1911 studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, ukończył studia teologiczne, 8 lipca (27 sierpnia) 1908 uzyskał stopień doktora teologii na podstawie pracy pt. Jus successionis hereditariae vindicetur et exponatur[1][2][4.1][5]. Został duchownym eparchii przemyskiej[3]. Od 1912 do 1914 był wikariuszem parafii Ulhówek i dziekanem uczniwskim[2][4.1]. Z funkcji kooperatora w Peleżu 10 października 1915 został mianowany zastępcą nauczyciela religii greckokatolickiej w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku[6] i pozostawał tam w tym charakterze podczas I wojny światowej w latach szkolnych 1917/1918, 1918/1919, 1919/1920 aż do czasu obsadzenia stałej posady katechety gr.kat. w tym zakładzie[7.1], po czym 27 stycznia 1920 został mianowany rzeczywistym nauczycielem w Sanoku i pracował tam do 1 marca 1922[2][3][4.1][7.2][8.1].

Następnie pracował jako kapłan w parafii Potylicz, gdzie od 1921 do 1922 był administratorem, a od 1922 do 1927 proboszczem oraz dziekanem rawskim[1][3][4.1]. Od 1922 do 1939 posługiwał w Przemyślu działając na polu naukowym i dydaktycznym[2]. Po rezygnacji z posady katechety w sanockim gimnazjum na początku objął wykłady w Greckokatolickim Seminarium Duchownym w Przemyślu[8.2], gdzie był kierownikiem duchowym, prorektorem i profesorem (wykładał język hebrajski)[4.1][1]. Poza tym pełnił funkcję kanclerza Kurii Eparchialnej, doradcy i asystenta konsystorza biskupiego, sędziego prosynodalnego, obrońcy węzła małżeńskiego, przewodniczącego sekcji pomocy cerkwiom towarzystwa „Eparchalna Pomicz”[2][3]. Uzyskał tytuły prałata, tajnego szambelana papieskiego, prepozyta katedry eparchialnej przemyskiej[2][3][4.1]. Po zakończeniu II wojny światowej w marcu 1946 został wikariuszem generalnym eparchii przemyskiej[1].

26 czerwca[2] 1946 został aresztowany przez jednostkę UB i przekazany do NKWD (wówczas zostali także aresztowani abp Jozafat Kocyłowski, bp Grzegorz Łakota ks. dr Iwan Kuzycz, ks. Mikołaj Hrycelak, ks. Bazyli Kozłowski)[2][3][9][10][11]). Następnego dnia został wywieziony z Przemyśla i deportowany na obszar Ukraińskiej SRR[4.2][1]. Zamieszkiwał we wsi Kotelnyky (Котельники) pod Lwowem[1]. W 1946 został aresztowany i był osadzony w więzieniu przy Łąckiego we Lwowie i więzieniu Łukjaniwśkim w Kijowie[1][3][4.1]. W 1947 został skazany na karę cztery lata obozu pracy i trzy lata pozbawienia praw obywatelskich bez konfiskaty mienia, którego nie posiadał[1]. Został wywieziony na Syberię[3]. Odbywał karę w miejscowości Kazaczynskoje (Kraj Krasnojarski), gdzie zmarł 5 października 1952, tam też został pochowany[1][3][4.1].

Został symbolicznie upamiętniony inskrypcją na grobowcu kanoników greckokatolickim na cmentarzu przy ul. Juliusza Słowackiego w Przemyślu[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l Прокуратура реабілітувала п’ятьох репресованих радянською владою ієрархів УГКЦ. Роман Решетило. ugcc.ua. [dostęp 2017-04-04]. (ukr.).
  2. ↑ a b c d e f g h i j Mychałjo Kozak, Stepan Hrynczyszyn: Список священиків, які були вбиті, закатовані або померли з голоду в сибірських таборах. Роман Решетило. vox-populi.com.ua, 2012-11-02. [dostęp 2017-04-04]. (ukr.).
  3. ↑ a b c d e f g h i j k Roman Reszetyło. swzygmunt.knc.pl. [dostęp 2017-04-04].
  4. ↑ Igor Hałagida. Deportacje greckokatolickich biskupów przemyskich do USRR w 1945 i 1946 roku. Nowe dokumenty. „Pamięć i Sprawiedliwość”. 2, 2008. 
    1. ↑ a b c d e f g h i j S. 313.
    2. ↑ S. 312-313.
  5. ↑ Stanisław Piech. Księża diecezji polskich – doktorzy teologii Uniwersytetu Wiedeńskiego w okresie niewoli narodowej. „Saeculum Christianum”. 12/2, s. 115, 2005. 
  6. ↑ XXXIV. Sprawozdanie Dyrekcyi c.k. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1915/16. Sanok: 1916, s. 9, 11, 50.
  7. ↑ XXXV. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum w Sanoku za rok szkolny 1920/1921 wraz z dodatkiem za lata: 1917, 1918, 1919 i 1920. Sanok: 1921.
    1. ↑ S. 13, 14, 24, 36.
    2. ↑ S. 38, 46.
  8. ↑ XXXVI. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofji w Sanoku za rok szkolny 1921/1922. Sanok: 1922.
    1. ↑ S. 2.
    2. ↑ S. 4.
  9. ↑ Zbigniew Wojewoda, Zarys historii Kościoła greckokatolickiego w Polsce w latach 1944-1989, Kraków: Nomos, 1994, s. 30, ISBN 83-85527-20-6, OCLC 749862384.
  10. ↑ Mariusz Ryńca: Administracja Apostolska Łemkowszczyzny. lemko.org. [dostęp 2017-04-04].
  11. ↑ Igor Hałagida. Deportacje greckokatolickich biskupów przemyskich do USRR w 1945 i 1946 roku. Nowe dokumenty. „Pamięć i Sprawiedliwość”. 294, 2008. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya