Roman Rosinkiewicz

Roman Mirosław Rosinkiewicz

Grób Romana Rosinkiewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Data i miejsce urodzenia	21 stycznia 1895 Lwów
Data śmierci	26 stycznia 1943
Zawód, zajęcie	inżynier mechanik
Rodzice	Kazimierz Rosinkiewicz (ojciec)
Odznaczenia

Roman Mirosław Rosinkiewicz (ur. 21 stycznia 1895 we Lwowie, zm. 26 stycznia 1943) – polski inżynier mechanik.

Urodził się w rodzinie Kazimierza Jana i Heleny z Połończyków. Przed I wojną światową był członkiem Związku Strzeleckiego we Lwowie. W 1919 ochotnik Armii Polskiej we Francji^[1]. W latach 1919–1924 studiował na wydziale mechanicznym Politechniki Warszawskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera mechanika; był w grupie pierwszych absolwentów specjalności lotniczej. Pracował przez krótki czas jako asystent w Katedrze Części Maszyn Politechniki, następnie przeszedł do Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych. Został skierowany do Polskiej Misji Wojskowej Zakupów w Paryżu, gdzie prowadził odbiór zakupionych we Francji samolotów, m.in. Hanriot H28 i Spad 61. W latach 1926–1928 był dyrektorem naczelnym, w latach 1928–1930 dyrektorem technicznym Wielkopolskiej Wytwórni Samolotów S.A. „Samolot” w Poznaniu, kierował produkcją samolotów Bartel BM4 i BM5. W latach 1930–1934 był dyrektorem technicznym Państwowych Zakładów Lotniczych w Warszawie, następnie dyrektorem technicznym i (od 1936) naczelnym Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej. Pełnił funkcję prezesa Związku Polskich Inżynierów Lotniczych (1932–1933).

We wrześniu 1939 przeprowadził ewakuację personelu Podlaskiej Wytwórni Samolotów do Rumunii; sam przedostał się do Francji, gdzie pozostał do końca życia.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 34-3-1)^[2].

• Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 9 listopada 1932^[3], 19 lipca 1939^[4])

• Andrzej Glass, Roman Rosinkiewicz, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XXXII, 1989.