Rudolph Reti

Rudolph Reti
Data i miejsce urodzenia

27 listopada 1885
Užice

Pochodzenie

serbskie

Data i miejsce śmierci

7 lutego 1957
Montclair

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

teoretyk, pianista, kompozytor

Rudolph Reti, również Réti, serb. Рудолф Рети Rudolf Reti (ur. 27 listopada 1885 w Užicach, zm. 7 lutego 1957 w Montclair w stanie New Jersey[1][2][3]) – amerykański teoretyk muzyki, pianista i kompozytor pochodzenia serbskiego.

Życiorys

Brat szachisty Richarda Rétiego[3]. Uczył się gry na fortepianie w wiedeńskiej Musikakademie i studiował muzykologię na Uniwersytecie Wiedeńskim[1][2], pobierał też prywatnie lekcje kompozycji u Arnolda Schönberga[2]. W 1910 roku uzyskał stopień doktora[3]. Działał na rzecz popularyzacji muzyki współczesnej zarówno jako wykonawca, jak i teoretyk, był jednym ze współzałożycieli Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (1922)[1][2]. Dokonał prawykonania wielu atonalnych utworów Schönberga, m.in. Drei Klavierstücke (1911)[2]. W latach 1930–1938 publikował krytyki muzyczne w wiedeńskim czasopiśmie „Das Echo”[2][3]. W 1938 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych[1][2][3]. Wykładał na Yale University[3]. Był redaktorem „Musical Digest” i działaczem American Musicological Society[2]. W 1943 roku poślubił kanadyjską pianistkę Jean Sahlmark, z którą w 1950 roku osiadł w Montclair w stanie New Jersey[1].

Opublikował prace teoretyczno-analityczne poświęcone twórczości Ludwiga van Beethovena i Roberta Schumanna: The Thematic Process in Music (1951) oraz Thematic Patterns in Sonatas of Beethoven (1967)[2]. Ponadto był autorem pracy teoretycznej Tonality, Atonality, Pantonality (1958)[1][2][3]. Wychodząc od poglądów Arnolda Schönberga sformułował pojęcie „komórki integrującej” (basic cell), odnoszące się do abstrakcyjnego zbioru kilku klas wysokości, wyodrębnianego jako fundament wielu różnych tematów melodycznych, ulegającego następnie różnym upostaciowieniom[2].

Skomponował m.in. utwory Symphonia mystica (1951), Triptychon na orkiestrę (1953) i Concertino na wiolonczelę i orkiestrę (1953), ponadto 2 koncerty fortepianowe, sonatę skrzypcową, utwory fortepianowe i wokalne oraz pieśni[2].

Przypisy

  1. a b c d e f Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2967. ISBN 0-02-865530-3.
  2. a b c d e f g h i j k l Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 370. ISBN 978-83-224-0837-7.
  3. a b c d e f g Dictionary of German Biography. T. Volume 8 Plett – Schmidseder. München: K.G. Saur, 2005, s. 266–267. ISBN 3-598-23298-5.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya