Rychowo

Rychowo
wieś
ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

białogardzki

Gmina

Białogard

Wysokość

48 m n.p.m.

Liczba ludności (2007)

195

Strefa numeracyjna

94

Kod pocztowy

78-217[2]

Tablice rejestracyjne

ZBI

SIMC

0303054

Położenie na mapie gminy wiejskiej Białogard
Mapa konturowa gminy wiejskiej Białogard, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Rychowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Rychowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Rychowo”
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego
Mapa konturowa powiatu białogardzkiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Rychowo”
Ziemia53°56′42″N 15°50′21″E/53,945000 15,839167[1]

Rychowo (do 1945 r. niem. Groß Reichow) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 195 mieszkańców.

Geografia

Wieś leży ok. 13 km na południowy zachód od Białogardu, między Sławoborzem a miejscowością Stanomino, przy trasie byłej linii wąskotorowej BiałogardLepino.

Historia

Rychowo to stare lenno rodziny von Podewils, do której należało do poł. XIX wieku z krótką przerwą w XVIII wieku, kiedy znalazła się w posiadaniu rodziny von Manteuffel, później rodziny Wendland. W 1884 r. majątek był własnością Marii von Holtzendorf. Do niej należał również w tym czasie inny majątek rodziny von Podewils – Podwilcze. Rychowo pozostało w rękach Holtzendorfów do końca II wojny światowej.

W miejscowości był przystanek kolejowy Rychowo.

Zabytki i ciekawe miejsca

Pałac z końca XIX wieku, w stylu eklektycznym, z elementami neorenesansowymi. Założony na planie prostokąta, z ryzalitem od frontu i dwoma pięciobocznymi wieżyczkami przy tylnej ścianie. Do szczytu budynku od strony południowo-zachodniej przylega murowana weranda, poprzedzona schodami. Pałac jest zwrócony fasadą na północny zachód. Jest to budynek dwukondygnacyjny z częściowo mieszkalnym poddaszem. Przykryty dwuspadowym dachem. Elewacja frontowa 11-osiowa. Otwory prostokątne zamknięte łukiem pełnym, pow. użytkowa 800 . Cokół budynku oddzielony profilowanym gzymsem. Elewacja z wyjątkiem ryzalitu boniowana, rozczłonkowana poziomo profilowanymi gzymsami parapetowymi. W ryzalicie frontowym otwory przyziemia i piętra ujęte w potrójne arkady o gładkich pilastrach. Ściany poniżej okna i wnęk przyziemia w ryzalicie rozczłonkowano kwadratowymi płycinami. Wieżyczki elewacji ogrodowej bogato zdobione.Część pomieszczeń we wschodniej części traktu frontowego zdobiona stiukowymi rozetami. Na południowy zachód od pałacu rozciąga się park.

Park o pow. 8,32 ha, założony w drugiej połowie XIX wieku, z ciekawym drzewostanem: platan klonolistny o obw. 368 cm, dwie jodły kaukaskie, jodła pospolita, daglezja zielona, sosna wejmutka oraz dąb szypułkowy o obw. 300 cm.

Nieczynny ewangelicki cmentarz o pow. 0,08 ha łączący się w całość z parkiem, Na cmentarzu rośnie dąb o obw. 300 cm, w runie natomiast bluszcz i konwalia majowa.

Gospodarka

We wsi funkcjonują wodociąg grupowy zaopatrujący wieś wraz z Podwilczem, zbiorczy system odprowadzania ścieków oraz kotłownia węglowa.

Transport

W miejscowości znajduje się przystanek komunikacji autobusowej.

Turystyka

Przez miejscowość prowadzą dwa lokalne szlaki turystyczne:

  • Szlak torami byłej kolejki wąskotorowej – rowerowo – pieszy, nieoznakowany
  • Szlak krajobrazy i parki Gminy Białogard – rowerowy.

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 119082.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1128 [zarchiwizowane 2022-10-26].

Bibliografia

  • Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Białogard na lata 2005-2013, Białogard, UG, 2005
  • Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ISBN 83-7263-900-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya