SR53
 Wagon SR53-04 | |
| Kraj produkcji | |
|---|---|
| Producent | |
| Lata budowy |
1965–1973 |
| Układ osi |
A1 |
| Układ wagonów |
s |
| Wymiary | |
| Masa służbowa |
16 t |
| Długość |
8240 mm |
| Szerokość |
3140 mm |
| Napęd | |
| Typ silników | |
| Liczba silników |
1×55 kW (75 KM) |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc ciągła |
55 kW (75 KM) |
| Rodzaj przekładni |
mechaniczna |
| Maksymalna prędkość eksploatacyjna |
65 km/h |
| Parametry użytkowe | |
| Liczba miejsc siedzących |
8 |
SR53 – spalinowy wagon rewizyjny wyprodukowany w latach 1965–1973 przez Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego Lubań Śląski w liczbie 5 egzemplarzy specjalnie dla Polskich Kolei Państwowych.
Historia
Geneza
W latach 1954–1955 i 1957 zakłady Waggonbau Görlitz wyprodukowały dla Polskich Kolei Państwowych 8 dwuosiowych wagonów serii SR51 i 4 czteroosiowe SR52 służące do diagnostyki i konserwacji sieci trakcyjnej. W latach 60. w Polsce prowadzono intensywną rozbudowę sieci, ale mimo to niemieckie pojazdy pozostawały jedynymi tego rodzaju użytkowanymi w kraju. Na pociągi sieciowe zaczęto adaptować wycofane kryte wagony towarowe, a później również osobowe, które ciągnięte były przez parowozy bądź spalinowozy. Rozwiązanie to jednak nie było odpowiednie, dlatego zdecydowano o zaprojektowaniu nowego pojazdu[5].
Projekt i produkcja
W 1964 r. Zakład Pojazdów Szynowych Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa z Warszawy opracował projekt lekkiego dwuosiowego wagonu spalinowego do utrzymania sieci trakcyjnej przeznaczony dla PKP[1], a następnie jego dokumentację techniczną wykonało Biuro Konstrukcyjne COBiRTK z siedzibą w Poznaniu[6]. Ze względu na brak krajowego podpodłogowego silnika spalinowego koncepcja ta była jak na ówczesne czasy dość prymitywna, w związku z czym produkcję seryjną tych pojazdów planowano powierzyć Zakładom Naprawczym Taboru Kolejowego z Lubania Śląskiego o ograniczonych wówczas możliwościach wykonawczych[1].
W 1965 r. ZNTK Lubań wyprodukowały prototypowy wagon oznaczony jako SR53-01[2], a następnie przeprowadzono jego testy pod nadzorem ZPS COBiRTK. W 1970 w konstrukcji pojazdu wprowadzono modyfikacje[1], po czym w latach 1972–1973 w tym samym zakładzie[7] zbudowano kolejne 4 wagony tej serii[2].
W I połowie lat 70. opracowano projekt pojazdów serii SR71, a w 1974 również w ZNTK Lubań rozpoczęto ich produkcję, w związku z czym zaniechano budowy następnych wagonów SR53[2].
Konstrukcja
Wagon jest przeznaczony do transportu 8-osobowej brygady technicznej, której zadaniami są prace związane z kontrolą, utrzymaniem i naprawą sieci trakcyjnej. Pojazd jest ruchomym warsztatem wyposażonym w podnoszony hydraulicznie pomost roboczy, pantograf pomiarowy i kopułę na dachu do jego obserwacji[1].
Dwuosiowy pojazd SR53 wyposażono w wysokoprężny silnik spalinowy typu S53 o mocy 75 KM[2], który stosowany był w samochodach ciężarowych marki Star. Napęd przekazywany jest na jedną oś za pomocą przekładni wykorzystującej koła zębate zastosowane w samochodzie ciężarowym Żubr. Skrzynia biegów natomiast jest zmodyfikowaną wersją skrzyni montowanej w Żubrze, w której względem oryginału zmieniono niektóre przełożenia oraz zastosowano pneumatyczne sterowanie włączaniem biegów[1].
Prędkość maksymalna wagonu wnosi 65 km/h, natomiast prędkość minimalna wykorzystywana podczas pracy przy sieci trakcyjnej 5 km/h[1].
Eksploatacja
Polskie Koleje Państwowe rozpoczęły eksploatację wagonów serii SR53 w 1972[3]. Pod koniec lat 70. Wschodnia Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych eksploatowała 1 pojazd, natomiast na stanie Południowej i Północnej DOKP były po 2 egzemplarze[5].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Projekt autobusu szynowego typu 9M. W: Robert Kroma, Janusz Sosiński, Krzysztof Zintel: Normalnotorowe wagony silnikowe PKP 1945–1990. Wyd. 1. Poznań: BWH Kolpress, 2012, s. 199–202, seria: Encyklopedia taboru. ISBN 978-83-933257-3-3. (pol.).
- ↑ a b c d e Paweł Terczyński. Spalinowe wagony silnikowe na Polskich Kolejach Państwowych. „Technika Transportu Szynowego”. 12/1999, s. 19–29. Łódź: Emi-Press. ISSN 1232-3829.
- ↑ a b Maciej Dobrowolski. Rozwój układów i wyposażenia elektrycznego pojazdów trakcji spalinowej w Polsce. „Technika Transportu Szynowego”. 10/1996, s. 9–20. Łódź: Emi-Press. ISSN 1232-3829.
- ↑ Bolesław Musiał: Świadectwo Nr T/2001/0044 dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdu szynowego. swiadectwa.utk.gov.pl, 2001-02-19. [dostęp 2016-01-08]. (pol.).
- ↑ a b Paweł Terczyński, Krzysztof Zintel. Wagony rewizyjne serii SR51 i SR52. „Świat Kolei”. 6/2009, s. 14–23. Łódź: Emi-Press. ISSN 1234-5962.
- ↑ Kazimierz Prątnicki, Stefan Węclewski. Centralne Biuro Konstrukcyjne PKP w Poznaniu. „Technika Transportu Szynowego”. 1/1994, s. 20. Łódź: Emi-press. ISSN 1232-3829. (pol.).
- ↑ Eugeniusz Kowalak. Spalinowe pojazdy trakcyjne w 50-leciu trakcji spalinowej PKP. „Trakcja i Wagony”. 3/1985, s. 79. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-2963. (pol.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.