Samborowo

Samborowo
wieś
Ilustracja
Zabytkowy przyczółek obronny mostu kolejowego na rzece Drwęca
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

ostródzki

Gmina

Ostróda

Liczba ludności (01.06.2012)

1446

Strefa numeracyjna

89

Kod pocztowy

14-100[2]

Tablice rejestracyjne

NOS

SIMC

0485374

Położenie na mapie gminy wiejskiej Ostróda
Mapa konturowa gminy wiejskiej Ostróda, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Samborowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Samborowo”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Samborowo”
Położenie na mapie powiatu ostródzkiego
Mapa konturowa powiatu ostródzkiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Samborowo”
Ziemia53°39′57″N 19°49′03″E/53,665833 19,817500[1]
Strona internetowa

Samborowo (niem. Bergfriede) – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda[3][4]

Wieś leży nad rzekami: Drwęcą i Poburzanką oraz częściowo nad Jeziorem Drwęckim, przy drodze krajowej nr 16 (OgrodnikiDolna Grupa) i linii kolejowej Ostróda – Iława.

Samborowo liczy 1615 mieszkańców i zajmuje powierzchnię 15,11 km², co stanowi 3,77% powierzchni całej gminy. Samborowo to wieś o charakterze mieszkalnym, ze względu na swoje atrakcyjne położenie i dogodne połączenia komunikacyjne zatraca cechy tradycyjnej osady wiejskiej, a staje się prężnym ośrodkiem produkcyjno-usługowym i mieszkalnym. Na terenie wsi znajdują się: Publiczne Przedszkole Samorządowe i Szkoła Podstawowa. Organizacje działające na rzecz aktywizacji środowisk lokalnych: Gminny Ośrodek Kultury, Ochotnicza Straż Pożarna, Oddział Akcji Katolickiej, Stowarzyszenie Diabetyków.

Ponadto we wsi znajduje się Rodzinny Dom Pomocy „Leoniszki”. Wieś jest wyposażona w infrastrukturę usługowo-handlową i jest skomunikowana siecią komunikacji PKS i PKP, a dawniej ZKM w Ostródzie (dziś Żegluga Ostródzko-Elbląska) – linia nr 10. W gminie Ostróda Samborowo jest największą i najszybciej rozwijającą się wsią.

We wsi znajduje się stacja kolejowa, z której odjeżdżają pociągi do Bydgoszczy, Olsztyna, Jabłonowa Pomorskiego, Iławy, Gdyni i Torunia.

Integralne części wsi Samborowo, do 2024 r.[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0485380 Samborówko część wsi
0485397 Zabłocie część wsi

Historia

W 1351 r. sołtys otrzymał ziemię o powierzchni „sześciu radeł pruskich”[5]. W 1365 r. w dokumencie lokacyjnym Prus Wiltut otrzymał 11 radeł. W 1419 r. komtur ostródzki nadał ziemię wielkości trzech radeł pruskich z prawem połowu ryb w rzece Drwęcy niejakiemu Michałowi. W czasach krzyżackich wieś pojawia się w dokumentach w roku 1437, podlegała pod komturię w Ostródzie, były to dobra krzyżackie o powierzchni 53 włók[6]. W latach 1437–1438 była to wieś pruska i liczyła 53 radła. Czynsz (danina) dla Zakonu wynosiła dwadzieścia szelągów od radła. W 1498 r. niejaki Stenzel, za wierną służbę, otrzymał dwa radła w Samborowie.

W 1540 r. w Samborowie mieszkali: sołtys, karczmarz, rybak pszczelarz i woni Prusowie. W latach 1548–1549 była to wieś czynszowa, 11 radeł należało do dwóch wolnych kmieci, sześć włók do sołtysa, a 26 radeł do chłopów (po dwa radła dla każdego). W 1565 r. książę Albrecht nadał za zasługi Wolfowi von Kreyzenowi (starosta ostródzki) lasu położone na północ od Samborowa. W 1584 r. wieś obejmowała obszar 47 radeł, a we wsi byli wolni Prusiowie o nazwiskach Schulz, Lange, Kassubek, Jakub, Gnat. W 1590 r. posługę duszpasterską w Samborowie pełnił pastor ze Smykowa.

W 1621 r. wieś obejmowała obszar 47 radeł i zamieszkała była w większości przez ludność polską. Po pierwszej wojnie szwedzkiej zostało we wsi 9 wolnych gospodarstw dziedzicznych. W 1789 r. Samborowo było wsią królewską z 29 domami. W 1861 r. wieś obejmowała obszar 3910 mórg i mieszkało w niej 519 osób. W tym czasie w Samborowie był tartak, mleczarnia, oberża i stacja kolejowa. We wsi mieszkało sześciu chłopów szarwarkowych, czterech robotników tartacznych i dwóch komorników.

W 1910 r. we wsi mieszkało 529 osób, w tym 195 Polaków. W 1939 r. we wsi było 906 mieszkańców. Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946[7].

Jedna z dwóch wież obronnych (MG-Turm/Blokhauz) mostu kolejowego na Drwęcy w Samborowie, tego typu obiekty znajdują się także na moście kolejowym w Tomarynach
Parafia św. Stanisława w Samborowie

W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Samborowo. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Zabytki

  • kościół neogotycki św. Stanisława Biskupa i Męczennika z 1908, rozbudowany w latach 1989–1991;
  • neogotyckie budynki dworca kolejowego;
  • bunkry z pocz. XX w. nad Drwęcą[8].

Ulice Samborowa

Brzozowa (trasa na Gierłoż i Rożental), Długa (trasa na Zabłocie), Dworcowa, Jodłowa, Krótka, Kwiatowa, Leśna, Łąkowa, Miła, Modrzewiowa, Ogrodowa, Ostródzka (droga krajowa nr 16, trasa na Ostródę i Iławę), Piaskowa, Polna, Przemysłowa, Słoneczna, Sosnowa, Spokojna, Sportowa, Spółdzielcza, Szkolna, Świerkowa, Tartaczna, Zatorze.

Zobacz też

Samborowo (dolina)

Przypisy

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 120567.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1132 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200).
  4. a b GUS. Rejestr TERYT.
  5. Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury, przewodnik. Białystok: Agencja TD, 1996. ISBN 83-902165-0-7, s. 52.
  6. Cz. Baszyński: Osadnictwo komturstwa ostródzkiego do połowy XV w. „Zapiski historyczne”, t. 25, 1960, s 103-118, za Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.
  7. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  8. Piotr Skurzyński „Warmia, Mazury, Suwalszczyzna” Wyd. Sport i Turystyka – Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8, s. 243.

Bibliografia

  • Ostróda. Z dziejów miasta i okolic, Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya