Samuel Jackan

Samuel Jakub Jackan, także Szmuel Jankew Jackan (ur. 1874 w Wobolnikach, zm. 1936) – wydawca prasy żydowskiej, redaktor i publicysta, jeden z prekursorów prasy żydowskiej.

Urodził się w 1874 roku w Wobolnikach^[1]. Odebrał tradycyjne, religijne żydowskie wykształcenie, uczęszczał do jesziwy w Poniewieżu^[1]. W 1895 roku wyjechał do Petersburga, gdzie nawiązał współpracę z gazetą hebrajskojęzyczną „Ha-Melits”^[1].

Od 1902 roku mieszkał w Warszawie, gdzie związał się z ruchem syjonistycznym^[1]. Jako litwak, lepiej posługiwał się językiem rosyjskim niż polskim^[2]. W Warszawie z początku pisał dla czasopisma „Ha-Cefira”, po czym dołączył do redakcji literackiego tygodnika satyrycznego „Di bin”^[1]. Na fali sukcesu „Jidiszes Togbłat” – gazety, którą zaczął wydawać w 1906 roku – w 1908 roku^[3], wraz z Noachem Finkelsteinem^[1] założył dziennik „Hajnt”, który stał się pierwszym wysokonakładowym dziennikiem jidyszowym^[2]. Gazeta ukazywała się w nakładzie 40–50 tys. egzemplarzy, do tego w ciągu lat powstały jej lokalne mutacje w Polsce, a także w Palestynie i kilkunastu krajach Europy^[3]. Jackan sprawował stanowisko redaktora naczelnego od pierwszego numeru do końca 1919 roku, zaś do 1932 roku był współwłaścicielem gazety^[1]. Zainicjował liczne periodyki wydawane przy „Hajnt”, w tym „Handełs-Wełt”^[1], który ukazywał się w latach 1928–1939^[3]. Według Alicji Kościan, celem działalności wydawniczej Jackana było kształtowanie tożsamości narodowej Żydów w Polsce i za granicą^[2].

W latach 1926–1928 przebywał w Paryżu, gdzie z Finkensteinem założył paryską mutację „Hajnt”, która została pierwszym regularnym dziennikiem jidyszowym w Europie Zachodniej^[1]. Po powrocie do Polski założył polskojęzyczny dziennik „Ostatnie wiadomości”^[1].

Zmarł w 1936 roku^[1].