Satanik
| Scenariusz | |
|---|---|
| Rysunki | |
| Kraj wydania |
Włochy |
| Język |
włoski |
| Data pierwszego wydania |
listopad 1964 |
| Tematyka | |
| Tomów |
231 |
Satanik – włoska seria komiksowa należąca do gatunku fumetti neri, publikowana w latach 1964–1974.
Historia publikacji
Seria Satanik została stworzona przez scenarzystę Maxa Bunkera oraz rysownika Magnusa. W późniejszych numerach do współpracy dołączali także inni rysownicy, m.in. Giovanni Romanini i Dario Perucca. Charakterystyczny styl graficzny Magnusa, łączący elementy mrocznej estetyki z dynamiczną narracją wizualną, ukształtował charakter serii[1][2][3].
Pierwszy zeszyt Satanik ukazał się w listopadzie 1964 roku, zaledwie cztery miesiące po premierze Kriminal – innego komiksu fumetti neri autorstwa tego samego duetu twórców. Postać Satanik była przygotowana znacznie wcześniej, ale ze względu na sukces Kriminala postanowiono przyspieszyć jej debiut. Seria ukazywała się nieprzerwanie przez ponad dziesięć lat[1][2], osiągając łącznie 231 numerów[4].
W 2015 wydawnictwo Mondadori Comics rozpoczęło publikację kolekcjonerskiego wydania zbiorczego w formie 14 tomów omnibus. Każdy tom zawiera po pięć oryginalnych zeszytów, zachowując chronologiczny układ wydań. Pierwszy tom, obejmujący numery z okresu grudzień 1964 – marzec 1965, ukazał się 24 czerwca 2015 w twardej oprawie i liczył ponad 600 stron w formacie 14 × 21 cm[1][2].
Fabuła i bohaterka
Główna bohaterka, Marny Bannister, to młoda, inteligentna kobieta, której twarz szpeci ogromne znamię. Pomimo wysokiej inteligencji i pracy jako badaczka na uniwersytecie doświadcza ona nieustannych upokorzeń i krzywd ze strony otoczenia, które ocenia ją wyłącznie po wyglądzie zewnętrznym. Po latach badań nad starymi tekstami alchemika Masopusta udaje jej się opracować serum odmładzające, które przemienia ją w atrakcyjną, rudowłosą kobietę – Satanik. Nowa uroda nie przynosi jednak zmiany charakteru: Marny staje się okrutna, bezwzględna i pełna pragnienia zemsty. Wykorzystuje swoją atrakcyjność, by manipulować mężczyznami, zdobywać bogactwo, władzę i satysfakcję, nie wahając się sięgać po najbardziej drastyczne środki. Z czasem brutalność serii maleje, a bohaterka dojrzewa emocjonalnie, co znajduje odzwierciedlenie w zmianie charakteru opowieści[5][2].
W późniejszych numerach Satanik dołącza do grupy „Patente Speciale” (od numeru 96), która zwalcza przestępczość, działając poza prawem. W życiu osobistym bohaterka nawiązuje liczne relacje, z których najważniejsze są te z Alexem Beyem, Maxem Lincolnem oraz detektywem Krissem Hunterem – czarnoskórym detektywem, którego miłość do Satanik była jednym z pierwszych przedstawień związku międzyrasowego we włoskim komiksie. Ostatni, 231. zeszyt serii, zatytułowany Di nuovo morte!, kończy się otwartym finałem, w którym ginie Kriss Hunter, pozostawiając Satanik samą na łasce morza[5][2].
Tematyka i styl
Seria porusza tematy emancypacji kobiet i krytyki społeczeństwa, przedstawiając Marny Bannister jako bohaterkę sprzeciwiającą się narzuconym normom społecznym. Satanik była jedną z pierwszych kobiecych bohaterek komiksowych, które odniosły znaczący sukces komercyjny, utrzymując się na rynku przez ponad dziesięć lat. W odróżnieniu od Kriminala komiks cechuje się większą obecnością erotyzmu oraz elementów nadprzyrodzonych – bohaterka spotyka się m.in. z wampirami (takimi jak baron Wurdalak) i wilkołakami, a jej transformacja pod wpływem serum przypomina historię Doktora Jekylla i pana Hyde’a[1][5][2].
Akcja serii rozgrywa się w świecie pełnym hipokryzji, korupcji i niesprawiedliwości, w którym główna bohaterka, mimo popełnianych zbrodni, pozostaje centralną postacią narracji. Z czasem w serii pojawiają się coraz częściej wątki okultystyczne, a sama bohaterka doświadcza wewnętrznej walki między dobrem a złem. Satanik bywa również wskazywana jako jedna z prekursorek kobiecych bohaterek o złożonej psychologii we włoskim komiksie, ukazując postać, która nie podporządkowuje się społecznym oczekiwaniom i dąży do realizacji własnych celów, nawet za cenę łamania obowiązujących norm[1][5][2].
Adaptacje
W latach 70. XX wieku na podstawie komiksu powstał film fabularny w reżyserii Pietro Vivarelliego, w którym tytułową rolę zagrała aktorka Magda Konopka[5].
Przypisy
- ↑ a b c d e Satanik, la regina del fumetto Dark è di nuovo tra noi [online], Mondadori Comics [dostęp 2026-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-03] (wł.).
- ↑ a b c d e f g Satanik e il fumetto noir anni '60 tra erotismo e soprannaturale [online], www.slumberland.it [dostęp 2026-07-22].
- ↑ Caffè Europa - Attualita' [online], www.caffeeuropa.it [dostęp 2026-07-22].
- ↑ Satanik cronologia [online], www.glamazonia.it [dostęp 2026-07-22] (wł.).
- ↑ a b c d e Satanik | Max Bunker [online] [dostęp 2026-07-22] (wł.).
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.