Stefan Canew

Stefan Canew
Стефан Цанев
ilustracja
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia

26 grudnia 1881
Gradec

Przebieg służby
Lata służby

1902–1936

Siły zbrojne

Armia Carstwa Bułgarii

Stanowiska

minister wojny

Główne wojny i bitwy

I wojna bałkańska,
II wojna bałkańska,
I wojna światowa

Odznaczenia
Order Waleczności IV klasy (Bułgaria) Order Waleczności IV klasy (Bułgaria) Kawaler Orderu Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Order Świętego Aleksandra (Bułgaria) Order Świętego Aleksandra (Bułgaria) Krzyż Żelazny (1813) II Klasy
Stefan Canew
Стефан Цанев
Pełne imię i nazwisko

Стефан Цанев Цанев

Data urodzenia

26 grudnia 1881

Minister wojny
Okres

od 21 kwietnia 1935
do 23 listopada 1935

Poprzednik

Penczo Złatew

Następca

Christo Łukow

Stefan Canew Canew (bułg. Стефан Цанев Цанев, ur. 26 grudnia 1881 we wsi Gradec, okręg Sliwen[1]) – bułgarski wojskowy, generał porucznik, minister wojny (1935)[1].

Życiorys

W 1902 ukończył szkołę wojskową w Sofii[1]. Uczestniczył w wojnach bałkańskich jako intendent w sztabie dywizji, a następnie dowódca plutonu w 7 pułku piechoty. W czasie I wojny światowej dowodził kompanią piechoty[1]. W stopniu pułkownika w 1927 objął dowództwo 10 pułku piechoty, a następnie 25 pułku piechoty. W 1934 dowodził 1 dywizją piechoty. Działacz Związku Wojskowego. 21 kwietnia 1935 objął stanowisko ministra wojny w rządzie Andreja Toszewa, które sprawował przez okres siedmiu miesięcy[1]. W 1944 wyemigrował do Rzymu. Data jego śmierci pozostaje nieznana.

Awanse

  • podporucznik (Подпоручик) (1902)
  • porucznik (Поручик) (1905)
  • kapitan (Капитан) (1909)
  • major (Майор) (1916)
  • podpułkownik (Подполковник) (1919)
  • pułkownik (Полковник) (1925)
  • generał major (Генерал-майор) (1933)
  • generał porucznik (Генерал-лейтенант) (1936)

Odznaczenia

Przypisy

  1. a b c d e Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 498–499.

Bibliografia

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 498–499.
  • Rumen Rumenin: Офицерският корпус в България 1878-1944 г. vol.7. Sofia: Свети Георги Победоносец, 1996, s. 64.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya