Strzyżno
| osada | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2008) |
377 |
| Strefa numeracyjna |
91 |
| Kod pocztowy |
73-102[2] |
| Tablice rejestracyjne |
ZST |
| SIMC |
0783611 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Stargard  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego  | |
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego  | |
 53°16′38″N 15°02′27″E/53,277222 15,040833[1]
| |
Strzyżno (niem. Streesen) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stargard.
Osada leży nad rzeką Małą Iną, 7 km na południe od Stargardu.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Do Strzyżna można dojechać linią MPK Stargard nr: 37.
Historia
Wieś typu ulicówka, pochodzi z XIV wieku, na przestrzeni dziejów miała co najmniej sześciu właścicieli. W 1945 przeszła w użytkowanie PGR. W roku 1993 Agrofirma Witkowo przejęła w dzierżawę gospodarstwo Strzyżno od AWRSP a 1997 r. wykupiła na własność dzierżawione gospodarstwo.
Warto zobaczyć
- Pośrodku wsi znajduje się kościół późnogotycki wzniesiony z kamieni polnych i cegły w XV wieku. Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej zbudowano na planie prostokąta. Szczyt świątyni przyozdobiony jest blendami ostrołukowymi. Podczas przebudowy w XIX wieku także okna i portal południowy uzyskały ostrołukowe zwieńczenia. Cennym elementem wyposażenia kościoła jest ścienne tabernakulum znajdujące się po lewej stronie ołtarza, w którym wnętrze i drzwiczki wykonane są z drewna dębowego pomalowanego temperą na kolor niebieski. Na wewnętrznej stronie drzwiczek malowidło przedstawiające Chrystusa Boleściwego. Całość zamykana żelazną kratą.
- Na cmentarzu przykościelnym znajduje się kaplica z pocz. XX wieku ufundowana przez ród Bohm (Bohmowie od 1863 do 1945 r. byli ostatnimi niemieckimi właścicielami Strzyżna).
- Neoklasycystyczny pałac z połowy XIX wieku oraz zabudowa folwarczna
- Park przypałacowy o pow. 3,1 ha., z cennymi okazami drzew. Układ częściowo zatarty. Z pierwotnego starszego założenia zachowała się 250-letnia aleja lipowa. Z połowy XIX wieku pochodzi park krajobrazowy, naturalistyczny, ograniczony meandrującą rzeką Małą Iną.
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 132576.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1231 [zarchiwizowane 2022-10-26].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.