Sydir Twerdochlib
| |
| Data i miejsce urodzenia |
9 maja 1886 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
15 października 1922 |
| Zawód, zajęcie |
poeta, tłumacz |
| Narodowość | |
Sydir Antonowycz Twerdochlib (ukr. Сидір Антонович Твердохліб, ur. 9 maja 1886 w Brzeżanach, zm. 15 października 1922 w Sapieżance[potrzebny przypis]) – ukraiński poeta, tłumacz i polityk.
Życiorys
Studiował na Uniwersytecie Lwowskim i na Uniwersytecie Wiedeńskim, później pracował jako nauczyciel we Lwowie. Należał do modernistycznego ruchu artystycznego Mołoda Muza. Pierwsze wiersze Twerdochliba ukazały się w magazynach "Swit" (1906), "Bukowina", "Rozwaga" i innych.
Opublikował osobny zbiór wierszy "W swiczadi plesa" (1908). Napisał także nowele "Neskinczenyj archytwir" i inne. Poezję Twerdochliba przepełniała melancholia i tęsknota za pięknem. Przekłady: na język niemiecki - "Hajdamacy" T. Szewczenki, na polski – wiersze Szewczenki, O. Ołesia, nowele M. Jackowa i innych. Na język ukraiński - "Ojciec zadżumionych", "W Szwajcarii" J. Słowackiego i inne.
Twerdochlib drukował także w polskich czasopismach.
W 1920 roku stanął na czele Ukraińskiej Partii Włościańskiej (tzw. chliboroby), która stała na stanowisku uznania polskiej władzy nad Galicją Wschodnią i zadeklarowała udział w rozpisanych na listopad 1922 wyborach do Sejmu, w sytuacji bojkotu wyborów ogłoszonego przez wszystkie znaczące ukraińskie partie polityczne Galicji. Jednym z głównych postulatów Chliborobów było wprowadzenie autonomii narodowo-terytorialnej dla województw: lwowskiego, tarnopolskiego i stanisławowskiego[1]. Twerdochlib kandydował z listy wyborczej UPW na posła do Sejmu RP. Złamanie bojkotu wyborów doprowadziło do wydania na niego wyroku śmierci przez Ukraińską Organizację Wojskową. Twerdochlib został zastrzelony w czasie kampanii wyborczej, 15 października 1922 roku na stacji kolejowej Sapieżanka k. Kamionki Strumiłowej[2]. Partia w wyniku wyborów uzyskała pięć mandatów poselskich.
Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (pole 76). Jego przyjaciel, rzeźbiarz Zygmunt Kurczyński zamierzał wykonać dla niego monumentalny nagrobek z symbolicznymi posągami, jednak wdowa po poecie zrezygnowała z tego pomysłu i zamówiła zwykły nagrobek[3].
Przypisy
- ↑ Grzegorz Pawlikowski Między lojalnością państwową a narodową. Ukraińsko-Włościański Klub Sejmowy (1922–1927), „Polityka i Społeczeństwo” 9/2012, s. 320
- ↑ Lucyna Kulińska: Działalność terrorystyczna i sabotażowa nacjonalistycznych organizacji ukraińskich w Polsce w latach 1922-1939. Kraków, 2009, s. 181. ISBN 978-83-7188-147-3.
- ↑ Stanisław Nicieja: Ogród snu i pamięci. Dzieje Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie oraz ludzi tam spoczywających w latach 1786-2010, s. 181. ISBN 978-83-61915-13-3.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.