Sławutowski
Sławutowski (Pierzcha-Sławutowski, Pirch von Schlautow, Schlaushau, Schlautow, Schlavtowski, Slavtau, Pierzcha odmienny, Ściborowicz odmienny) – pomorski herb szlachecki znany z dwóch pieczęci. Jest to pośredni etap utożsamienia herbu Ściborowicz z herbem Pierzcha.
Opis herbu
Herb znany w dwóch wariantach. Opisy zgodnie z klasycznymi zasadami blazonowania.
W polu flądra w słup. Klejnot: nad hełmem w koronie ogon pawi. Labry. Barwy nieznane.
W polu flądra w skos. Klejnot: nad hełmem w koronie ogon pawi między dwoma kluczami w wachlarz zębami na zewnątrz. Labry. Barwy nieznane.
Najwcześniejsze wzmianki
Herb znany jest wyłącznie z dwóch różnych pieczęci tej samej osoby - Wawrzyńca Pierzchy-Sławutowskiego, sędziego ziemskiego puckiego w latach 1550(1561?)-1569. Herb pierwszy jest na pieczęci odciśniętej na dokumencie z 18 stycznia 1563 roku. Drugi z herbów znany jest z pieczęci odciśniętej na dwóch dokumentach z 1565 roku (datacja niepewna) i 6 grudnia 1569 roku. Opisywane tu dokumenty przechowywane są w Archiwum Państwowym w Gdańsku.
Herbowni
Sławutowski (Schlantow, Schlatau, Schlatow, Schlauschau, Schlautatu, Schlautow, Schlavetow, Schlavtafski, Schlavtowski, Slautow, Slautowski, Slavtaw, Slawthowski, Slawtoffszky, Slawtowszki, Sławantowski, Sławtowski, błędnie Sławkowski. Rodzina ta wywodzi się od rodziny Ściborowiczów, ponieważ takim patronimikiem posługiwali się najdawniejsi jej przedstawiciele.
Rodzina Sławutowskich
Rodzina w zasadzie nie jest znana heraldykom. Nazwisko rodziny wywodzi się od wsi Sławutowo koło Pucka. Za jej najdawniejszego przodka uważa się kasztelana tczewskiego Ścibora wzmiankowanego w 1253. Jego syn, również Ścibor, kasztelan pucki w latach 1271-1289, zmarł około 1300 roku. W roku 1277 otrzymał wsie Sławutowo i Żelistrzewo. Ścibor miał trzech synów: Ścibora, Mikołaja i Bernarda. Od tego pokolenia rodzina posługiwała się patronimikiem Ściborowicz. Ścibor Ściborowicz i jego krewniak Jan z Kacka opieczętowali w 1440 roku akt przystąpienia do Związku Pruskiego. W roku 1526 Maciej Sławutowski uzyskał potwierdzenie nadania z 1277 roku. Był on także pierwszym, który użył nazwiska odmiejscowego.
Bibliografia
- Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej. T. 4. Gdańsk: Wydawnictwo Oskar Sp, z o.o. w koedycji z BiT Beata Żmuda-Trzebiatowska, 2015, s. 268-270, 410. ISBN 978-83-65175-14-4. ISBN 978-83-927383-6-7.
| Herby | |
|---|---|
| Elementy herbu | |
| Oznaki godności | |
| Inne | |
| Działy heraldyki |
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.