Tarchalin
| wieś | |
Zespół dworski w Tarchalinie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Strefa numeracyjna |
65 |
| Kod pocztowy |
63-940[2] |
| Tablice rejestracyjne |
PRA |
| SIMC |
0369165 |
Położenie na mapie gminy Bojanowo | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu rawickiego | |
Tarchalin (pol. hist. Tarchalino[3]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Bojanowo.
Historia
Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Po raz pierwszy wymieniana w łacińskim dokumencie z 1435 jako Tharchalyno, 1436 Tharchalino, 1481 Tarchalino, 1546 Tarchalyno[3].
Miejscowość była wsią prywatną należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej. W 1434 miejscowość leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1564 należała do parafii Gołaszyn[3].
W 1435 Lutka Radomicka sprzedała swoją dziedzinę Tarchalin Janowi i Jakubowi braciom niedzielnym z Gościejewic za 300 grzywien szer. groszy. W 1472 podkomorzy kaliski Kasper Leszczyński miał dług u Piotra Witosławskiego w wysokości 113 florenów węgierskich, który zabezpieczył na wsiach Tarchalin, Olszewo, Drzeczkowo, Wolkowo, Piotrowice oraz Piegzino. W 1481 Kasper sprzedał z zastrzeżeniem prawa wykupu Pawłowi Wilkowskiemu cały Tarchalin za 350 florenów, a Paweł zapisał swojej żonie Katarzynie po 250 florenów posagu i wiana na połowie części wsi Smyczyna oraz na połowie sumy zapisanej na Tarchalinie. W 1495 długi Kaspra Leszczyńskiego spłaca jego brat Rafał Leszczyński marszałek dworu królewskiego, starosta łęczycki i brzeski oraz wykupuje wieś Tarchalin z zastawu[3].
W 1546 Kasper Siedlnicki dał swemu zięciowi Łukaszowi Rydzyńskiemu wieś Tarchalin jako cześć posagu wartości 1000 złotych dla swej córki Anny. W 1546 wspomniany Łukasz Rydzyński zapisał Annie po 1500 złotych posagu oraz wiana na połowach swych części wsi: Kłody, Tarnowej, Jarogniewicach, Gorzycach, Gorzyczek oraz na dobrach otrzymanych od swego teścia, czyli na połowie wsi Tarchalin oraz połowie wsi Kowalewo. W 1548 Łukasz Rydzyński sprzedał Marcinowi Zawadzkiemu z zastrzeżeniem prawa wykupu całą wieś Tarchalin za 1580 złotych. W 1579 majątek zmarłego Łukasza Rydzyńskiego podzielony został pomiędzy jego synów Jana i Łukasza Rydzyńskich. Łukasz otrzymał części Siedlnicy Kowalewa, całe Jarogniewice, Kawczyn, Szczypiorno i Łęgnowo, a Jan części Rydzyny wraz z miastem i zamkiem, części Kłody, Tarnowej, Gorzyc, Gorzyczek oraz cały Tarchalin[3].
Miejscowość odnotowana została także w historycznych rejestrach podatkowych. W 1530 miał miejsce pobór od 4 łanów. W 1563 pobór od 7 łanów, 10 komorników, wiatraka dziedzicznego, karczmy dorocznej oraz jednego rzemieślnika. W 1581 pobór odbył się od 4 łanów, 6 zagrodników, 4 ubogich komorników, dwóch komorników z bydłem, owczarza wypasającego 50 owiec oraz dwóch wiatraków dziedzicznych.
Wieś Tarchalino położona była w 1581 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów[4].
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej[5]. Tarchalin należał do okręgu bojanowskiego tego powiatu i stanowił odrębny majątek, którego właścicielem była wówczas Barbara Hendel z d. Rydzyńska h. Wierzbna, wdowa po Antonim[5]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 150 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 17 dymów (domostw)[5].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 138783.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1293 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ a b c d e Jurek 2014 ↓, s. 269.
- ↑ Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 70.
- ↑ a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 234.
Bibliografia
- Tomasz Jurek: Słownik historyczno-geograficzny województwa poznańskiego w średniowieczu, cz. V (Ś – W), zesz. 2 (Tabliny – Unięcie), hasło „Tarchalin”. Poznań: Wydawnictwo PTPN, 2014, s. 269.
- Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, M. i P. Libiccy
Linki zewnętrzne
- Tarchalin w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
- Tarchalin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 164.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.