Turyngit

Turyngit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

(Fe2+,Mg,Fe3+,Al)6[(OH)8(Al,Si)4O10][1]
lub
(Fe2+,Fe3+,Al)2[OH]2[Al1,2−2,0,Si2,8−2,9O10]·
·(Mg,Fe2+,Fe3+)3[O,OH]4[2]

Twardość w skali Mohsa

od 2 do 2,5

Przełam

nierówny[1]

Łupliwość

doskonała, według (001)[2]

Pokrój kryształu

łuseczkowy[1]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1]

Gęstość

3,15-3,19 g/cm³[1]

Właściwości optyczne
Barwa

oliwkowa, zielonobrunatna, a niekiedy zielonoczarna[1]

Rysa

szarozielona[1]

Połysk

perłowy lub matowy[1]

Współczynnik załamania

n = 1,64-1,68[2]

Inne

nieprzeźroczysty lub przeświecający[1]

Dodatkowe dane
Szczególne własności

rozpuszczalny w kwasie solnym

Turyngit – złożony minerał z gromady krzemianów żelaza, magnezu i glinu, z grupy chlorytów żelazistych. Odmiana szamozytu[3].

Nazwa minerału wiąże się z niemiecką Turyngią, w której minerał ten odkryto i tamtejsze okazy po raz pierwszy opisano[1].

Charakterystyka

Właściwości

Współwystępuje z innymi minerałami rud żelaza: limonitem, magnetytem, syderytem i szamozytem[1]. Minerał w płomieniu redukującym czernieje i przechodzi w szkliwo. Roztwarza się w kwasie solnym[2].

Geneza

Produkt przeobrażeń hydrotermalnych, metamorficznych i w skałach osadowych pochodzenia morskiego[2][1].

Występowanie

Występuje w morskich skałach osadowych, w tym w postaci ooidów, tworząc wapienie oolitowe[1] będące źródłem rud żelaza[4]. Pojawia się jako produkt hydrotermalny wyższych temperatur oraz w facji zieleńcowej (skały metamorficzne)[1].

W Polsce: Miedzianka koło Jeleniej Góry, Góry Izerskie. Także Częstochowa i Łęczyca (składnik rud żelaza[1].

W świecie: rozpowszechniony, m.in. Turyngia; Morawy; okolice Jeziora Górnego (USA)[1].

Zastosowanie

  • jeden z minerałów kruszcowych rud żelaza związanych z morskimi skałami osadowymi[1].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Turyngit, [w:] Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Chorzów: Videograf, 2014, s. 461, ISBN 978-83-7835-297-6.
  2. ↑ a b c d e Turyngit, [w:] Andrzej Bolewski, Mineralogia szczegółowa, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1965, s. 586.
  3. ↑ Thuringite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2020-06-11] (ang.).
  4. ↑ Antoni Polański, Geochemia i surowce mineralne, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1974, s. 204.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya