Urocystis
Kupki zarodni Urocystis anemones na liściu zawilca gajowego | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Urocystis |
| Nazwa systematyczna | |
| Urocystis Rabenh. ex Fuckel Jb. nassau. Ver. Naturk. 23-24: 41 (1870) [1869-70] | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Urocystis occulta (Wallr.) A.A. Fisch. Waldh. 1867 | |

a – źdźbło żyta, b- otoczona sterylnymi komórkami ustilospora i kiełkująca z niej przedgrzybnia ze sporydiami
Urocystis Rabenh. ex Fuckel – rodzaj podstawczaków należący do rodziny Urocystidaceae{[1]. Grzyby mikroskopijne, pasożyty roślin[2].
Charakterystyka
Pomiędzy komórkami porażonych roślin wytwarzają kuliste skupiska galaretowato nabrzmiałych strzępek, na których powstają kłębki zarodników zwanych ustilosporami. Powodują one różnego rodzaju pęcherze i zniekształcenia. Po dojrzeniu zarodników następuje rozerwanie skórki rośliny i ustilospory, zazwyczaj czarne i bardzo liczne wydostają się na zewnątrz. Są one całkowicie lub częściowo otoczone sterylnymi komórkami wypełnionymi powietrzem. Już w ustilosporach następuje kariogamia i mejoza diploidalnego jądra. Z kiełkujących ustilospor wyrasta jednokomórkowa przedgrzybnia, do której przechodzą haploidalne jądra. Na szczycie przedgrzybni tworzą się 4, czasami 3 zróżnicowane płciowo sporydia. Pomiędzy podstawami sporydiów tworzą się strzępki kopulacyjne, przez które między zróżnicowanymi płciowo sporydiami przechodzą jądra, następuje plazmogamia i powstaje dwujądrowa komórka dokonująca infekcji rośliny. W przypadku, gdy powstają 3 sporydia, wówczas kopulacja zachodzi między dwoma z nich, a trzecie jądro łączy się z komórką dwujądrowej strzępki. Haplofaza jest silnie zredukowana, stąd też rodzaj Urocystis jest opisywany jako diplobiont[2].
Przedstawiciele rodzaju Urocystis wytwarzają także bezpłciowe zarodniki konidialne. Powstają one na konidioforach z grzybni rozwijającej się wewnątrz tkanek rośliny. Konidiofory te wydostają się na zewnątrz poprzez aparaty szparkowe, tworząc na dolnej powierzchni liścia biały nalot[2].
W Polsce największe znaczenie mają 2 gatunki: Urocystis cepulae powodujący głownię cebuli i Urocystis occulta powodujący głownię źdźbłową żyta.
Systematyka
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Urocystidaceae, Urocystidales, Incertae sedis, Ustilaginomycetes, Ustilaginomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1797 r. Christiaan Hendrik Persoon nadając mu nazwę Uredo anemones. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu H.G. Winter w 1880 r.[1]
Synonimy: Ginanniella Cif., Granularia Sowerby, Polycystis Lév., Polysaccopsis Henn., Tuburcinia Fr., Tuburcinia Woronin, Tuburciniella Zambett[3].
Gatunki występujące w Polsce
- Urocystis agropyri (Preuss) A.A. Fisch. Waldh. 1867
- Urocystis alopecuri A.B. Frank 1880
- Urocystis anemones (Pers.) G. Winter 1880
- Urocystis avenae-elatioris (Kochman) Zundel 1953
- Urocystis bolivarii Bubák & Gonz. Frag. 1922
- Urocystis bromi (Lavrov) Zundel 1953
- Urocystis cepulae Frost 1877
- Urocystis colchici (Schltdl.) Rabenh. ex A.A. Fisch. Waldh. 1867[4]
- Urocystis dactylidina (Lavrov) Zundel 1953
- Urocystis ficariae (Liro) Moesz 1950
- Urocystis filipendulae (Tul. & C. Tul.) J. Schröt. 1870
- Urocystis fischeri Körn. 1879
- Urocystis floccosa (Wallr.) D.M. Hend. 1955
- Urocystis johansonii (Lagerh.) Magnus 1896
- Urocystis junci Lagerh. 1888
- Urocystis kmetiana Magnus 1889
- Urocystis leimbachii Oertel 1883
- Urocystis luzulae (J. Schröt.) J. Schröt. 1887
- Urocystis muscaridis (Niessl) Moesz 1950
- Urocystis occulta (Wallr.) A.A. Fisch. Waldh. 1867
- Urocystis ornithogali Körn. ex A.A. Fisch. Waldh. 1877
- Urocystis poae (Liro) Padwick & A. Khan 1944
- Urocystis primulae (Rostr.) Vánky 1985
- Urocystis primulicola Magnus 1878
- Urocystis pulsatillae (Bubák) Moesz 1950
- Urocystis ranunculi (Lib.) Moesz 1950
- Urocystis ranunculi-auricomi (Liro) Zundel 1953
- Urocystis syncocca (L.A. Kirchn.) B. Lindeb. 1959
- Urocystis trientalis (Berk. & Broome) B. Lindeb. 1959
- Urocystis trollii Nannf. 1959
- Urocystis ulei Magnus 1878
- Urocystis violae (Sowerby) A.A. Fisch. Waldh. 1867
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[5]. Wykaz gatunków według Mułenki i in.[6].
Przypisy
- ↑ a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2018-02-17].
- ↑ a b c Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, ISBN 978-83-09-01048-7.
- ↑ Species Fungorum [online].
- ↑ Takson niepewny.
- ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2018-02-18].
- ↑ Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-75-4.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.