Wanda Chmielowska

Wanda Chmielowska
Wanda Szlezyngier
Data i miejsce urodzenia

2 października 1891
Petersburg

Data i miejsce śmierci

19 stycznia 1980
Tychy

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

pianistka, pedagog

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Wanda Chmielowska z domu Szlezyngier (ur. 20 września?/2 października 1891 w Petersburgu, zm. 19 stycznia 1980 w Tychach) – polska pianistka i pedagog. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Życiorys

Wanda Chmielowska urodziła się 2 października 1891 roku w Petersburgu. Naukę muzyki rozpoczęła pod kierunkiem ojca, Stanisława Szlezyngiera, który prowadził szkołę muzyczną[1]. Studiowała grę na fortepianie w Konserwatorium w Petersburgu w klasie Anny Jesipowej[2]. Dyplom uzyskała w 1911 roku. W tym samym roku rozpoczęła pracę jako nauczyciel gry na fortepianie w szkole swojego ojca. W 1918 roku zamieszkała w Warszawie, gdzie kontynuowała naukę gry na fortepianie u Henryka Melcera[1][3]. Naukę pobierała także w Poczdamie pod kierunkiem Wilhelma Kempffa i Edwina Fischera[2][4].

Brała udział w koncertach kameralnych w Filharmonii Warszawskiej, występowała także w salonach bogatych mieszczan. W 1924 zamieszkała na Śląsku[1]. Od 1925 roku prowadziła klasę fortepianu w Instytucie Muzycznym im. Stefana Mariana Stoińskiego w Katowicach, a od 1929 roku w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Katowicach. Okres II wojny światowej spędziła w Warszawie udzielając lekcji gry na fortepianie. W 1945 powróciła do Katowic, gdzie w latach 1947–1948 pełniła funkcję prorektora, a od 1957 kierownika Katedry Pianistyki Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. Do 1970 roku była profesorem tejże uczelni[3].

Jej uczniami byli m.in.: Lidia Grychtołówna, Maria Kubień-Uszokowa, Klara Langer-Danecka, Maria Szraiber, Józef Sekura i Józef Stompel. Prowadziła kursy metodyki gry na fortepianie dla pedagogów, opublikowała kilka prac z tego zakresu, m.in. Z zagadnień nauczania gry na fortepianie oraz mały zbiorek własnych kompozycji na fortepian dla początkujących Światek dziecięcy (1960)[1][5]. W 1954 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Zmarła 19 stycznia 1980 roku w Tychach[1].

Życie prywatne

Wanda Chmielowska była żoną inżyniera metalurga Janusza Chmielowskiego, stryjecznego brata św. Brata Alberta[4]. Janusz Chmielowski pracował w Hucie Pokój. Z zamiłowania taternik i alpinista, przyjaciel Mieczysława Karłowicza, był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Tatrzańskiego i współorganizatorem pierwszych organizacji turystyki wysokogórskiej. Zdobywca wielu tatrzańskich szczytów był też autorem pierwszego przewodnika dla taterników oraz redaktorem naukowym Państwowych Wydawnictw Naukowych[2].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Małgorzata Kosińska: Wanda Chmielowska. Culture.pl, 2023-12-04. [dostęp 2025-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-17)].
  2. ↑ a b c Antonczyk 2018 ↓.
  3. ↑ a b c Wanda Chmielowska. Narodowy Instytut Fryderyka Chopina. [dostęp 2020-03-15].
  4. ↑ a b Wanda Chmielowska. Polskie Radio S.A.. [dostęp 2020-03-15].
  5. ↑ Wanda Chmielowska, Światek dziecięcy. PWM. [dostęp 2020-03-15].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya