Wiktor Ciereszko

Wiktor Ciereszko
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia

11 listopada 1952
Korelicze

Data i miejsce śmierci

12 maja 1976
k. Ismailii, Egipt

Przebieg służby
Lata służby

?–1976

Siły zbrojne

Siły Zbrojne PRL

Jednostki
Stanowiska
  • dowódca drużyny w 33 bł i w PWJS
  • dowódca drużyny w PWJS
Główne wojny i bitwy

misja pokojowa UNEF II w Egipcie[1]

Odznaczenia
Medal w Służbie Pokoju UNEF II (ONZ)
Kpr. Wiktor Ciereszko pełnił służbę od grudnia 1975 do 12.05.1976 w PWJS

Wiktor Ciereszko (ur. 11 listopada 1952 w Koreliczach, zm. 12 maja 1976 k. Ismailii w Egipcie[2]) – kapral Wojska Polskiego, uczestnik misji pokojowej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Egipcie Sił Pokojowych ONZ (UNEF II). Zginął tragicznie w trakcie wykonywania obowiązków służbowych w strefie misji w Egipcie.

Życiorys

Wiktor Ciereszko urodził się 11 listopada 1952 w Koreliczach[2].

Pełnił służbę w 33 batalionie łączności w Szczecinie. W grudniu 1975 został skierowany do pełnienia zadań poza granicami kraju w ramach V zmiany sformowanej na bazie 12 Dywizji Zmechanizowanej[3] pełniąc służbę w Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej (PWJS) w Egipcie, wchodzącej w skład sił pokojowych UNEF II na Półwyspie Synaj[2] z dowódcą płk. Marianem Wieczerzakiem, dotychczasowy dowódca 124 paplot[3]. Początkowo, od rozpoczęcia misji w 1973, na główne miejsce bazowania wyznaczono hipodrom w kairskiej dzielnicy Heliopolis. Obozowano w namiotach, korzystając z polowych urządzeń sanitarnych, a po wycofaniu wojsk izraelskich z Synaju podjęto prace nad przygotowaniem nowych baz w Suezie i Ismailii[4].

Wiktor Ciereszko od pierwszych dni grudnia 1975[3] był na stanowisku dowódcy drużyny łączności w kompanii dowodzenia w składzie polskiego batalionu logistycznego (POLLOG) stacjonującego w Ismailii, potem w El Tasa jako wysuniętej bazy logistycznej[5], gdzie mieściło się centrum dyspozycyjne transportu dla północnego i środkowego obszaru strefy buforowej oraz wydzielony pododdział inżynieryjno-saperski, budowlany których zadaniem było oczyszczanie szlaków komunikacyjnych, budowa nowych dróg, rozminowywanie terenu i usuwanie niewybuchów, zadania związane z zabezpieczeniem łączności radiowej i telefonicznej dla kontyngentu[6][7].

12 maja 1976 kpr. Wiktor Ciereszko zginął tragicznie w trakcie wykonywania obowiązków służbowych[8][9][2][10]. W trakcie przejazdu trasą z obozu Al Gala do szpitala Doraźnych Sił Zbrojnych, jadąc samochodem służbowym ONZ z kpr. Zbigniewem Grochowiną doszło po północy do wypadku w rejonie Ismailii, gdzie pojazd uderzył w nieoświetlony porzucony trailer przyczepę przewożący czołg, za późno go zauważyli i wpadli na niego[11]. List kondolencyjny do jego rodziny wystosował ówczesny Sekretarz Generalny ONZ Kurt Waldheim[12]. Wiktor Ciereszko w chwili śmierci miał 24 lata[13]. Miejsce jego pochówku nie zostało jednoznacznie wskazane w ogólnodostępnych oficjalnych zestawieniach wojskowych[2].

Awanse

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

Upamiętnienie

Nazwisko kpr. Wiktora Ciereszko jest uwiecznione na Ścianie Pamięci w Centrum Weterana Działań Poza Granicami Państwa w Warszawie, na której widnieją nazwiska wszystkich polskich żołnierzy poległych i zmarłych podczas operacji międzynarodowych[2].

Zobacz też

Przypisy

  1. Kondolencje. Żołnierze polegli podczas wykonywania zadań w polskich kontyngentach wojskowych. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2026-07-07].
  2. a b c d e f kpr. Wiktor Ciereszko. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2026-07-09].
  3. a b c Faszcza 2015 ↓, s. 145.
  4. S. Soroka, F. Kaczmarski. Bliski Wschód doświadczenia i wnioski. „Przegląd Wojsk Lądowych”, s. 138, 1978. Warszawa. (pol.). 
  5. Grzegorz Ciechanowski (red.), Marcin J. Sokołowski (red.): Szczecińscy weterani misji pokojowych. Wspomnienia, relacje, refleksje. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2020, s. 62. ISBN 978-83-7972-411-6.
  6. Dariusz Kozerawski. Polskie kontyngenty wojskowe w operacjach pokojowych (1973–1999). „Przegląd Historyczno-Wojskowy”, s. 93, 2005. (pol.). 
  7. Janusz Zuziak: Wojsko Polskie w misjach pokojowych w latach 1953–1990. Warszawa: AON, 2009, s. 48. ISBN 978-83-7523-051-2. (pol.).
  8. Sybilski i Jasionek 2026 ↓, s. 169.
  9. Faszcza 2015 ↓, s. 146.
  10. Ciechanowski 2009 ↓, s. 153.
  11. Grzegorz Ciechanowski (red.), Marcin J. Sokołowski (red.): Szczecińscy weterani misji pokojowych. Wspomnienia, relacje, refleksje. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2020, s. 64. ISBN 978-83-7972-411-6.
  12. a b Grzegorz Ciechanowski. Polskie skrzydła nad synajską pustynią. „Polska Zbrojna”. Dodatek Specjalny: Smak Zwycięstwa, s. 12–14, 2018. 
  13. Ciechanowski 2010 ↓, s. 293.

Bibliografia

  • Mariusz Sybilski, Tomasz Jasionek: Poza Granicami Historia udziału Polskich Żołnierzy w Wojskowych Misjach Zagranicznych. Warszawa: Centrum Weterana Działań poza Granicami Państwa, 2026. ISBN 978-83-946721-4-0.
  • Dariusz Faszcza: 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. ISBN 978-83-63755-75-1.
  • Grzegorz Ciechanowski: Żołnierze polscy w misjach i operacjach pokojowych poza granicami kraju w latach 1953-1989. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2009. ISBN 978-83-7611-012-7.
  • Grzegorz Ciechanowski: Polskie Kontyngenty Wojskowe w operacjach pokojowych 1990–1999. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010. ISBN 978-83-7611-531-3.

Linki zewnętrzne

  • UNEF 2. unef2.pamiecipoleglych.mon.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-03)].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya