Wincenty Aniołkowski

Wincenty Paweł Aniołkowski
Anatol, Wiktor Piotrowicz Uspieński, Witek, Jan Zaremba
Data i miejsce urodzenia

22 marca 1891
Warszawa

Data i miejsce śmierci

przypuszczalnie 1942
ZSRR

Narodowość

polska

Partia

SDKPiL, KPP

Wincenty Paweł[1] Aniołkowski ps. Anatol, Wiktor Piotrowicz Uspieński[2], Wesoły, Witek[3], Wit[4], Jan Zaremba[5], Kolejarz[6] (ur. 22 marca 1891 w Warszawie[1], zm. przypuszczalnie 1942 w ZSRR[7]) – działacz komunistyczny, uczestnik rewolucji październikowej, od 1930 do 1932 członek KC KPP[7].

Życiorys

Syn robotnika Jana Karolczyka, uczestnika powstania styczniowego, używającego później nazwiska Aniołkowski[1]. Po skończeniu trzech klas szkoły powszechnej praktykował w fabryce wyrobów metalowych i emaliowanych, później pracował przy budowie mostu kolejowego, a od 1907 terminował w ślusarstwie. Od 1910 członek SDKPiL, od 1911 członek Zarządu Dzielnicowego SDKPiL na Pradze. Od 1912 służył w armii rosyjskiej, w artylerii. Podczas rewolucji lutowej 1917 został sekretarzem żołnierskiego komitetu baterii, a potem członkiem komitetu brygady. Podczas rewolucji październikowej był członkiem rewolucyjnego komitetu baterii i zastępcą dowódcy baterii.

Pod koniec sierpnia 1918 powrócił do kraju i został członkiem komitetu robotniczego w warsztatach kolejowych na Bródnie, w których wówczas pracował. Od 11 listopada 1918 do 1 lipca 1919 był delegatem do Warszawskiej Rady Delegatów Robotniczych (WDRD). W grudniu 1918, po połączeniu SDKPiL i PPS-Lewicy, został członkiem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (KPRP). Od maja 1919 w Centralnym Wydziale Kolejowym KC KPRP. Był organizatorem i pierwszym sekretarzem Komitetu Dzielnicowego partii na Bródnie[6]. Jesienią 1922 na polecenie władz KPRP brał udział w akcji wyborczej do Sejmu w Zagłębiu Dąbrowskim. W 1924 był członkiem Komitetu Dzielnicowego KPRP, a w latach 1925–1928 Komitetu Warszawskiego KPP. W 1925 był delegatem fabrycznym w Zakładach Przemysłowo-Handlowych Paschalskiego.

Zdjęcia Wincentego Aniołkowskiego zrobione po aresztowaniu w Polsce

Od maja 1928 do 1931 działał na Górnym Śląsku. W lipcu 1928 został aresztowany w Królewskiej Hucie wraz z członkami KC KPP Stanisławem Burzyńskim i Antonim Lipskim, w listopadzie zwolniony za kaucją. Następnie działał w Centralnym Wydziale Zawodowym KC KPP w sekcji kolejarzy. W 1929 uczestniczył w VI Plenum Rady Centralnej Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych. W tym samym roku został członkiem Sekretariatu KC KPP. W styczniu 1930 na VII Plenum KC KPP został wybrany do KC. W sierpniu 1930 brał udział w V Kongresie Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych w Moskwie i równocześnie w V Zjeździe KPP w Peterhofie. W 1931 współorganizował Lewicę Związkową w Warszawie. Od stycznia 1932 przez krótki czas działał w Gdańsku, następnie wyjechał do ZSRR, gdzie był majstrem w zakładach lotniczych w obwodzie moskiewskim[7]. W lipcu 1937 został aresztowany[7] przez NKWD i uwięziony. Zmarł w więzieniu prawdopodobnie w 1942. W 1956 został pośmiertnie zrehabilitowany.

Przypisy

  1. ↑ a b c Lidia Kalestyńska, Wiesława Toporowicz, Aleksander Kochański, Księga Polaków uczestników Rewolucji Październikowej 1917-1920: biografie, Warszawa: Książka i Wiedza, 1967, s. 32.
  2. ↑ Дело 417. Личное дело УСПЕНСКИЙ ВИКТОР ПЕТРОВИЧ (АНАТОЛЬ) [online], komintern.dlibrary.org [dostęp 2025-11-01] (ros.).
  3. ↑ Gabriele Baumgartner (red.), Polski Indeks Biograficzny, Berlin: De Gruyter, 2012, s. 26, ISBN 978-3-11-094797-7 (niem.).
  4. ↑ Leszek Krzemień, Zbuntowani: opowieść o KZMP, Warszawa: Iskry, 1987, s. 361, ISBN 978-83-207-0814-1.
  5. ↑ Aleksander Kochański, Czerwona Międzynarodówka Związków Zawodowych "Profintern" 1920-1937, Warszawa: Książka i Wiedza, 1985, s. 509, ISBN 978-83-05-11401-1.
  6. ↑ a b Remigiusz Surgiewicz, Olek: opowieść biograficzna o Aleksandrze Kowalskim, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981, s. 48, ISBN 978-83-11-06630-4.
  7. ↑ a b c d Jarema Maciszewski (red.), Tragedia Komunistycznej Partii Polski, Warszawa: Książka i Wiedza, 1989, s. 201, ISBN 978-83-05-12429-4.

Bibliografia

  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1978.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya