Wincenty Bogucki
| |
| Data i miejsce urodzenia |
18 kwietnia 1871 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Wiceprezydent Warszawy | |
| Okres |
od 1927 |
Wincenty Bogucki (ros. Bикeнтий Meчиcлaвoвич Бoгуцкий, ur. 18 kwietnia 1871 w Marynowiczach, zm. 25 stycznia 1929 w Warszawie) – polski i rosyjski lekarz, polityk, prezydent Odessy, wiceminister spraw wewnętrznych rosyjskiego Rządu Tymczasowego, major służby zdrowia Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się w Marynowiczach koło Kijowa. Do szkoły średniej uczęszczał w Kijowie, tamże skończył medycynę w 1896 roku. Pracował w zawodzie w Rosji (Saratów, Odessa) i w Mandżurii. Od 1897 był członkiem Związku Walki o Wyzwolenie Klasy Robotniczej, w roku 1905 przyłączył się do rewolucji, za co odbywał karę zesłania w Pinedze od 1907 do 1909. Po oswobodzeniu z zesłania piastował funkcje kierownicze w służbach medycznych, zwłaszcza w czasie I wojny światowej, gdy kierował Wydziałem Sanitarnym Wszechrosyjskiego Związku Ziemstw organizując m.in. ogólnokrajową akcję szczepień przeciw cholerze i durowi[1]. W czasie rewolucji 1917 roku powtórnie przyłączył się do ruchu rewolucyjnego, otrzymując tekę wiceministra spraw wewnętrznych Rządu Tymczasowego i dyrektora Departamentu Zdrowia i Weterynarii. Po upadku rządu Kiereńskiego zbiegł do Odessy i został w 1918 prezydentem miasta. Aresztowany i skazany na śmierć przez bolszewików. Wyroku nie wykonano, zamiast tego kierując Boguckiego na stanowisko lekarza frontowego Armii Czerwonej.
Od 1920 roku był w Wojsku Polskim[1]. Został awansowany do stopnia majora lekarza[2.1][3]. Był przydzielony do 1 Batalionu Sanitarnego w garnizonie Warszawa, w którym w 1923 był oficerem rezerwowym[2.2], a w 1924 oficerem rezerwowym pospolitego ruszenia[3]. Po demobilizacji kierował wydziałem zdrowia miasta Warszawy. Na tym stanowisku doprowadził do powstania Instytutu Higieny[1]. Od 1927 do śmierci piastował funkcję wiceprezydenta Warszawy[1]. Wchodził w skład senatu Wydziału Nauk Politycznych Wolnej Wszechnicy Polskiej[1].
Zmarł 25 stycznia 1929 w Warszawie[4]. Pochowany został na warszawskim Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym[1] (kwatera K1-2-24)[5].
Przypisy
- ↑ a b c d e f Świątek T.W. & Chwiszczuk R.: Warszawski ruch społecznikowski. Fundacja Cultus, 2000. ISBN 978-83-62679-00-3.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 1135.
- ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 124, Nr 8 z 31 marca 1930. Ministerstwo Spraw Wojskowych.
- ↑ śp. Wincenty Bogucki
Bibliografia
- A. Kijas: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie, 2000. ISBN 83-211-1340-0.
- Jan Mioduszewski, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 2. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1936, s. 198–199.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.